Nieuwe trailer van Retro City Rampage. Inmiddels al de zevende (sinds de aankondiging in 2010) en alweer zonder schokkende nieuwe onthullingen. Het begint een beetje vermoeiend te worden, maar deze trailer komt met de belofte van GROOT NIEUWS op 20 februari. Wat zou het zijn? Komt Retro City Rampage ook naar de PlayStation 3? Of de iPad? Is 20-02 stiekem al de releasedatum? Krijgt de Wii-versie een bonuslevel als compensatie voor het lange wachten? Over twaalf dagen weten we meer. (En zo heeft Brian Provinciano me toch weer nieuwsgierig gemaakt).

Wel nieuw in deze trailer is een paars/zwart kader om het scherm. Het stelt een oude arcadekast voor, inclusief een sticker met tips hoe je de meeste punten scoort. Best een leuk idee, maar ik hoop wel dat het optioneel is. Het hele spel lang naar datzelfde kader kijken gaat vast snel vervelen.

Lees verder

Toen ik Skyward Sword speelde vond ik Fi een van Link’s leukere sidekicks. Ik bedoel: natuurlijk was het irritant dat ze voortdurend oplossingen van puzzels verklapte, maar daar is ze een Zelda-sidekick voor. Ik ben inmiddels niet anders gewend van deze serie. Wat Fi interessant maakte was haar emotieloze optreden. Al die kille kansberekeningen en Mr. Spock-achtige observaties maakten het voortdurende spoileren minstens 37% minder irritant.

Dan blijft er natuurlijk nog genoeg te ergeren over, en daarover maakte Dorkly dit filmpje. Wat zou er gebeuren als Fi ook aanwezig was in A Link To The Past?

Lees verder

Ik denk niet dat iemand deze over het hoofd zal zien in de speelgoedwinkel, twittert een Nintendo-medewerker. Dat denk ik ook niet. Wie het ook is die deze hoezen voor Nintendo ontwerpt, hij heeft zichzelf overtroffen. Mario Party 9 heeft de kleurrijkste verpakking die ik ooit heb gezien. Werkelijk iedere vierkante milimeter is volgepropt met details in oogverblindende zuurstokkleurtjes. Ik weet niet of ik hem mooi moet vinden of juist heel erg lelijk, maar saai is deze hoes in ieder geval niet.

Hieronder een trailer van het spel, als iemand daarin geïnteresseerd is.

Lees verder

Als we Rising Star toch niet hadden. Ik heb al vaker geschreven over deze uitgever en hoe cool het is dat ze obscure Japanse spellen naar Europa halen, en nu blijken ze ook hun hand niet om te draaien voor eigenwijze Amerikaanse games. Deze trailer dient als de officiële aankondiging voor Bit.Trip Saga en Bit.Trip Complete.

Of je die twee compilaties ook moet kopen is een ander verhaal. Als je alle Bit.Trip-spellen (Beat, Core, Void, Runner, Fate & Flux) al hebt gespeeld op WiiWare, dan zeker niet. Maar als je er om wat voor reden dan ook een paar hebt gemist, dan zijn deze compilaties een interessant alternatief. Je weet niet welke je moet kiezen? Het voordeel van Bit.Trip Complete is dat ontwikkelaar Gaijin Games 120 extra mini-levels heeft toegevoegd. Maar het voordeel van Bit.Trip Saga zijn de 3D-effecten en het feit dat je de Bit.Trip-spellen overal kunt spelen.

Zelf mis ik alleen nog Bit.Trip Core en Flux. Alsnog downloaden op WiiWare is duidelijk de goedkoopste optie, maar vooral dat laatste argument (draagbare Bit.Trip!) doet me twijfelen of ik niet toch beter Saga kan kopen.

Lees verder

Wat als The Legend of Zelda: Skyward Sword niet voor de Wii maar voor de Game Boy was verschenen? Illustrator Constantin Georges onderzoekt hoe dat eruit had kunnen zien. Het plaatje hierboven is alleen nog maar de officiële Japanse boxart in een Game Boy-jasje, hieronder zie je ook screenshots van het denkbeeldige spel. Die zijn overduidelijk in elkaar gepuzzeld met de tileset van Link’s Awakening, maar het aardige is dat ik alle scenes wel meteen herkende uit Skyward Sword. Ik wil maar zeggen: het zou kunnen werken als iemand besloot om deze demake echt uit te voeren.

Lees verder

Kiki Trick is het nieuwe spel van Nintendo’s Wario Ware- en Rhythm Paradise-team. De kans dat deze buiten Japan wordt uitgebracht is niet zo groot, maar toch is het leuk om de trailers te bekijken. Al is het maar omdat die er zo bizar uitzien. Wario Ware was af en toe al raar, maar dit is de overtreffende trap. Pratende zebra’s, dansende schoolkinderen, koekjesetende mannen, dribbelende pandaberen, reclames voor pijnstillers en een Japanse deejay zijn nog maar een paar van de dingen die je hieronder voorbij ziet komen.

De minigames in Kiki Trick gaan allemaal over geluid. Mensen praten bijvoorbeeld met een vervormde stem en jij moet raden wat ze zeggen. Of je ziet 4 filmpjes en moet raden welke er past bij het geluid dat tegelijkertijd wordt afgespeeld. In weer een andere minigame werk je in een groentekraam en moet je door alle omgevingsgeluiden heen verstaan waar je klanten om vragen. (Die laatste is blijkbaar gebaseerd op een onderzoek van de Japanse “geluidspsycholoog” Dr. Rikimaru). Het klinkt allemaal best interessant, maar helaas is Kiki Trick door al die voice-acting lastiger te lokaliseren dan andere Nintendo-spellen. Het zou niet de eerste keer zijn dat Nintendo mij verrast, maar toch vrees ik dat deze experimentele titel voorlopig beperkt blijft tot Japan.

Lees verder

“I’m going to retire. I’m not saying that I’m going to retire from game development altogether. What I mean by retiring is, retiring from my current position. What I really want to do is be in the forefront of game development once again myself. Probably working on a smaller project with even younger developers. Or I might be interested in making something that I can make myself, by myself. Something really small.”

Shigeru Miyamoto in een interview met Wired

“This is absolutely not true. There seems to have been a misunderstanding. He has said all along that he wants to train the younger generation. He has no intention of stepping down. Please do not be concerned.”

Nintendo in een reactie op Reuters

Maar wie moeten we nu geloven? Is het inderdaad een groot misverstand? Heeft de vertaler zich vergist en bedoelde Miyamoto iets anders? Of klopt het verhaal maar stelt Nintendo de officiële bekendmaking liever uit tot het volgende fiscale jaar? Of is het mogelijk dat iedereen eigenlijk hetzelfde bedoelt, maar dat Nintendo het woord “pensioen” liever niet gebruikt?

Uiteindelijk zal vanzelf blijken wie er gelijk heeft, maar persoonlijk voel ik wel wat voor die eenmansprojecten waar Miyamoto over fantaseert. Indiegames (hoewel Nintendo natuurlijk wel de uitgever blijft) door de bedenker van Mario en Zelda, dat moet haast wel interessant worden. Veel mensen zijn bang dat Nintendo zonder Miyamoto geen grote gepolijste spellen meer kan maken, maar volgens mij lopen er inmiddels zo veel talenten rond dat we ons over de volgende Mario en Zelda echt geen zorgen hoeven maken.

Mocht het verhaal kloppen, dan hoopt Miyamoto zijn kleinschalige project volgend jaar al aan de wereld te tonen.

[g.forum]

Een herkenbaar taartdiagram (via), zeker nu ik net weer bezig ben met een Legend of Zelda. Dat helse gepiep begint ook al zo vroeg. In de eerste LoZ pas bij Link’s allerlaatste hartje, maar tegenwoordig al als ik nog drie hele hartjes over heb. Drie hartjes! Dat betekent in de gemiddelde dungeon dat ik nog minstens zes keer geraakt mag worden. Ik ken spellen die je van begin tot eind moet uitspelen zonder zes keer geraakt te worden.

(Maar verder niets dan goeds over Skyward Sword – met afstand de beste Zelda die ik in jaren heb gespeeld).

[g.forum]

Hé kijk, de eerste Europese trailer van The Last Story. Voor wie nog steeds niet kan geloven dat de nieuwe RPG van Final Fantasy-bedenker Hironobu Sakaguchi echt in ons continent (en niet in Amerika) wordt uitgebracht; officiëler dan dit kan het bijna niet worden. De muziek wordt verzorgd door Final Fantasy-componist Nobuo Uematsu en de graphics… nou ja, kijk zelf maar. Ik heb er altijd een hekel als iemand zegt dat een spel er goed uitziet “voor de Wii,” maar in dit geval moet ik toegeven dat de combinatie van Mistwalker’s gepolijste graphics en Nintendo’s bescheiden hardware inderdaad erg bijzonder is. Zo zie je ze niet vaak, als Wii-bezitter.

In import reviews (zoals deze) wordt The Last Story vaak omschreven als een eenvoudige RPG met een niet-zo-ingewikkeld gevechtssysteem en iets te veel save points. De gemiddelde gamer holt er in ongeveer 25 uur doorheen. Daar staat tegenover dat The Last Story volgens alle recensenten een meeslepend verhaal heeft met sterke dialogen en (in ieder geval in de Japanse versie) opvallend goede stemacteurs. Kort, cinematisch en grotendeels lineair. Dat klinkt bijna als een RPG waar ik me ook mee zou vermaken.

Lees verder

Gametrailers’ recensie van Rayman Origins. Iets vroeger dan verwacht (het spel verschijnt pas op 25 november), maar wel precies op tijd voor de speelbare demo die sinds een paar dagen verkrijgbaar is voor Xbox 360 en PS3. Je zou hem eens moeten downloaden. Hij is leuk!

Ik realiseer me dat alleen Wii-bezitters iets aan deze vergelijking hebben, maar de demo deed mij enorm denken aan Donkey Kong Country Returns. De walljumps, de slingerlianen, de combo’s, de instortende levels en de sierlijke animaties waarmee Rayman overal tussendoor stuitert… het is allemaal net als Donkey Kong. Hooguit zijn de vijanden iets minder creatief (ik kwam eigenlijk vooral oude vrouwtjes tegen die zich amper verdedigden), maar het levelontwerp is zo goed dat ik me toch geen seconde verveelde. Zelfs het onderwaterlevel is echt heel tof gedaan, en dat zeg ik als iemand die doorgaans een hekel heeft aan zwemmen in platformspellen.

Mocht je geen Wii hebben, onthou dan gewoon dat Rayman Origins een ouderwets goed platformspel is met onwaarschijnlijk mooie graphics. In het echt nog veel gedetailleerder dan in een klein internetfilmpje. Ik heb me regelmatig verbaasd over zaken als een schitterend geanimeerd riviertje of de plotselinge dieptewerking als je een grot verlaat. Rayman Origins oogt werkelijk subliem.

Ubisoft’s enige fout is hun ongelukkige gevoel voor timing. Wie brengt zo’n sympathieke platformer nu uit in de drukste maand van het jaar? Ik wil Rayman Origins zeker spelen, maar de komende weken heb ik het te druk met alle andere topspellen die allemaal tegelijk worden gelanceerd.

Lees verder