Dit is een stop-motion animatiefilmpje van acht minuten waarin iemand met speelgoedpoppetjes een scene uit Final Fantasy VII naspeelt op zijn keukenvloer. Ik realiseer me hoe dat klinkt, maar echt, hij is de moeite waard. Niet vanwege een onverwachte wending of omdat er iets grappigs gebeurt, maar gewoon omdat het zo ontzettend knap is gemaakt. Robots worden doormidden gehakt, vijanden schieten kogelgaten in de keukentegels, Cloud’s motorfiets knalt tegen de plint en als Sephiroth op het toneel verschijnt staat al snel het halve huis in brand. De actie is zo strak geregisseerd dat je haast vergeet dat het om speelgoedpoppetjes gaat. Alleen de beschrijving op YouTube herinnert nog aan de arbeidsintensieve methode waarmee het filmpje tot stand is gekomen: meer dan 10.000 foto’s moest John Huang maken om dit eindgevecht zo spectaculair in beeld te brengen.

Lees verder

Deze foto’s horen bij een “project” van Kotaku-lezer Maxwell. Hij vergeet er alleen bij te vertellen wat het “project” precies inhoudt. Zijn het alleen een paar knap gemaakte pixeltekeningen van Shadow of the Colossus in groentinten? Is het een indiegame die er expres ouderwets uitziet? Is het een echt werkende ROM hack voor de op Game Boy? (En zo ja: bestaan er dan eigenlijk flashkaartjes voor de originele Game Boy?) Ik weet het ook allemaal niet, maar ik vind het project nu al fascinerend. Doe zo voort Maxwell!

En nu we het toch over Team Ico hebben en voor het geval iemand het slechte nieuws vorige maand heeft gemist: ook nog een keer deze link. Snik.

Lees verder

Ik mis platformspellen. Natuurlijk verschijnen die nog steeds, af en toe, op de Wii, als licentiespellen voor kinderen, maar het is niet meer zoals vroeger. Vroeger, toen platformspellen nog het belangrijkste genre waren en er iedere maand een nieuwe Jak & Daxter, iNinja, Ratchet & Clank, Banjo-Kazooie, Sly Raccoon, Blinx The Time Sweeper of Spyro The Dragon verscheen. Stel je voor dat al die moderne next-gen hardware niet werd gebruikt voor realistische jungles en verwoeste steden, maar voor kleurrijke platformlevels. Dan zouden we nu spellen spelen als Crash Bandicoot Return [sic], een door fans gemaakte mod die draait op de grafische engine van Crysis.

De animaties van Crash kunnen nog wel wat werk gebruiken, maar wat ziet dat level (een remake van N. Sanity Beach – het eerste level uit de allereerste Crash Bandicoot op de PlayStation) er fantastisch uit! De vrolijke tekenfilmjungle in combinatie met de geavanceerde textures en belichting van de CryENGINE maken de omgevingen bijna tastbaar. Alsof je kijkt naar een stop-motion animatie met kleipoppetjes. Wat zou het mooi zijn als dit filmpje Naughty Dog inspireerde om echt een nieuwe Crash Bandicoot te maken voor de PlayStation 3.

Lees verder

Boxart en illustraties uit het boekje bij de bonus-DVD die Japanse kopers vijf jaar geleden cadaeau kregen bij Shadow of the Colossus. Dit is dus absoluut geen nieuws en een beetje Team Ico-watcher heeft het in 2005 allemaal al gezien, maar ik kwam het vandaag pas tegen en was onder de indruk van het artwork. Vooral de cover van het boekje (links) is fraai. Daar steekt die opgepoetste screenshot op het Europese hoesje schril bij af. Helaas is de cover van de Team Ico Collection voor PS3 al niet veel mooier.

Op de DVD stonden reclamespotjes, artwork galleries en meer dingen die je één keer bekijkt en daarna nooit meer. Wel interessant is een vroege trailer van Nico (de werktitel van SotC) die een compleet ander spel laat zien. Niet één maar drie jongens met hoorns rijden samen door het landschap en nemen het op tegen een kolos die het spel uiteindelijk niet heeft gehaald. Ik ben blij dat Team Ico later heeft gekozen voor de eenzaamheid van één hoofdrolspeler, maar het is interessant om te zien dat dus niet al vanaf het begin vaststond. Ik stel me voor dat er lang op Sony is ingepraat voordat Team Ico toestemming kreeg om zo’n ‘kaal’ spel te maken.

Lees verder

“Of course, you don’t need a 3D TV to enjoy the other benefits of the Ico and Shadow of the Colossus Collection. In addition to the new high-res environment textures, the crisp HD resolution brings out cinematic details I missed on the PS2 version, such as tiny birds flying around the head of the first colossus. The framerate now sits at a fluid, solid 30 frames per second, eliminating one of the few complaints of the original game. When I spun the camera angle around, I also noted smooth, natural-looking motion blur. And Trophy support is most definitely in.”

Opgepoetste textures, subtiele motion blur en een solide framerate (en Trophies – als je daar iets om geeft). De Amerikaanse PlayStation Blog zegt eigenlijk alles wat ik wilde horen over Ico and Shadow of the Colossus: The Collection. Twee van mijn favoriete spellen worden volgend jaar nóg beter door ook de laatste technische problemen op te lossen. Bij de meeste spellen vallen dipjes in de framerate mij niet eens op, maar SotC was zo ambitieus dat de actie bij sommige eindbazen inderdaad vertraagde tot een dia-voorstelling. Voor mij reden genoeg om het spel nog een keer aan te schaffen.

Voor de liefhebbers heeft de Ico and Shadow of the Colossus: The Collection trouwens ook een 3D-stand. Je moet wel bewondering hebben voor de onvermoeibare manier waarop Sony de techniek blijft ondersteunen voor een klein groepje early adopters. Tweeduizend euro is mij nog steeds te duur, maar die kolossen zijn vast erg indrukwekkend in 3D.

Nog geen specifieke releasedatum, maar De Collectie staat gepland voor de eerste helft van 2011.

[g.forum]

“Getting to use such simple symbols in a design is an extremely rare opportunity, and it was really a stroke of luck to me. When you think of the Madonna in painting, most people come up with the same image of the same woman in their minds. In a similar way, the combination of those simple symbols (AOXD) has come to represent both the PlayStation and the fun of videogames, and being able to communicate that is a great thing.”

Leuk interview met Teiyu Goto, de man die de PlayStation-controller heeft ontworpen. Zoals altijd in dit soort verhalen werd hij bij iedere stap tegengewerkt door een uiterst conservatieve directie. Sony wilde een simpele kloon van Nintendo’s SNES-controller (it had to be a standard type of design, or gamers wouldn’t accept it) en voelde helemaal niets voor de extra handgrepen waar Goto mee experimenteerde. Alleen de directeur was meteen enthousiast. Deze Norio Ohga had een vliegbrevet en de handgrepen deden hem denken aan het stuur van zijn vliegtuig. Dat vliegbrevet was uiteindelijk de reden dat miljoenen gamers nu nog steeds elke dag genieten van comfortabele controllers.

Lees verder

Alweer een nieuwe rubriek op GameTrailers. In ‘Wish List’ vertelt de redactie wat zij graag zouden zien in het vervolg op een bekend spel. Is dat interessant? Ik twijfel nog. De inzichten waar ze voor Beyond Good & Evil 2 mee op de proppen komen zijn niet bepaald wereldschokkend (zaken als een grotere wereld, co-op en een verhaal dat verdergaat waar het eerste spel ophield had ik zelf ook nog wel kunnen verzinnen), maar leveren onverwachts wel een interessant filmpje op waarin alle geruchten en gelekte spelbeelden helder op een rij worden gezet. De rubriek is dus niet zozeer mislukt, maar vooral interessant om de verkeerde redenen. Ook een aanrader voor iedereen die de eerste Beyond Good & Evil heeft gemist en nu weleens wil weten waar iedereen zo enthousiast over is.

Lees verder

Het excentrieke Franse duo Daft Punk, uiteraard met hun eeuwige maskers op, demonstreert de grote kracht van Activision’s DJ Hero. En nee, het is niet de turntable controller. Wat DJ Hero hoopt toe te voegen aan het muziekgenre zijn vooral de unieke remixes die gamers al spelend gaan produceren. In dit geval tussen Queen’s We Will Rock You en Daft Punk’s eigen Robot Rock. De muziek blaast me nog niet echt omver, maar zoals alles in Guitar Hero beter klinkt omdat je de muziek zelf speelt, zo zijn deze remixen misschien ook opwindender voor wie zelf achter de knoppen staat.

Lees verder

Gaming blog Kotaku spreekt er al een paar weken schande van dat Kurt Cobain een speelbaar personage is in Guitar Hero 5, maar tot nu toe zag ik het probleem er niet van in. Hij is niet de eerste dode muzikant die zijn opwachting maakt in Guitar Hero (Jimi Hendrix ging hem voor), de digitale Kurt lijkt best goed en het gaf me eigenlijk wel een kick om hem Smells Like Teen Spririt en Lithium te zien spelen.

Na het zien van dit nieuwe filmpje begrijp ik het probleem al wat beter. Het is allemaal leuk en aardig zolang er Nirvana-liedjes worden gespeeld, maar als speelbaar personage moet Kurt Cobain ook opdraven om You Give Love A Bad Name van Bon Jovi ten gehore te brengen en zelfs Comedown (!) van Bush. (!!) Liedjes die de echte Kurt op z’n zachtst gezegd niet snel op de setlist zou zetten. Bizarre beelden voor iedere Nirvana-fan na de klik.

Lees verder

Schattige speelgoedversie van Valus, de eerste reus in Shadow of the Colossus. Het oog voor detail van de maker is opmerkelijk: alle klimrandjes zijn aanwezig en bovenop zijn hoofd staat het bekende blauwe symbool. Ik heb gemerkt dat opvallend veel games.blog-lezers SotC niet hebben gespeeld, maar als je ooit tegen Valus had gevochten zou je inzien hoe goed dit beeldje klopt. Het is een met de hand bewerkte Munny, en dus nergens te koop.

Lees verder