Hebben Nintendo’s leveldesigners een naakte vrouw verstopt in Kirby’s Dream Land 2? Ik vond dit verhaal zo onwaarschijnlijk dat ik meteen mijn schoenendoos met oude Game Boy-spelletjes heb gepakt om te controleren of het geen hoax was. En wat denk je? Ze bestaat gewoon echt! In de laatste kamer van level 5-5 valt Kirby eerst in haar mond en klimt daarna via haar borsten naar de uitgang (die nog lager zit, ongeveer waar je haar voeten zou verwachten). Als je er tijdens het spelen langs scrollt merk je niets bijzonders aan de plaatsing van de blokjes, maar op overzichtsafbeeldingen zoals in dit Japanse tijdschrift is het overduidelijk een vrouwenlichaam. Wie had dat gedacht, in een van de allerbraafste spelletjes van de toch al behoorlijk preutse ontwikkelaar.

Hieronder zie je de bewuste kamer nog een keer in een kort filmpje. Het is zo onopvallend dat ik me best kan voorstellen dat producent Satoru Iwata het in 1995 over het hoofd zag. Of misschien heeft de directeur van Nintendo dit ondeugende grapje destijds juist zelf bedacht. Hopelijk brengt iemand dit level ter sprake in de onvermijdelijke Iwata Vraagt als de Kirby 20th Anniversary Collection later dit jaar wordt uitgebracht voor de Wii.

Lees verder

De Amerikaanse comedyserie Community doet vanavond “iets” met videogames. Voor de exacte details moet je morgenochtend maar even op watchseries.eu kijken braaf wachten tot Comedy Central de aflevering in Nederland uitzendt, maar het schijnt dat een oude zakenpartner van Pierce de zeven studenten gaat dwingen om een spel te spelen waarin ze zelf de hoofdrol spelen. Of zoiets. De plot klinkt behoorlijk ingewikkeld, maar het fictieve spel ziet er verrassend goed uit. Er is zo te zien een werkend prototype gebouwd van een 16-bit retrogame met herkenbare sprites. Bekijk hieronder alvast een kort fragment. Annie wordt aangevallen door een hippie, Pierce begrijpt niet hoe het spel werkt, er zijn meerdere knipogen naar Mega Man en er wordt gespeeld op mysterieuze controllers met oranje springknoppen. (Bedoelt Jeff een Xbox 360-controller? Maar is die Y-knop niet meer geel dan oranje? Heeft er überhaupt ooit een controller bestaan met oranje knoppen? En zo ja… oh god, ik ben echt een nerd hè?)

Maar goed, Community dus. “Digital Estate Planning” wordt vast een grappige aflevering en ik hoop dat NBC de fictieve game later online zet als gratis flash-spelletje. Cool!

Lees verder

In werkelijkheid zijn er tussen de recente 3DS-versie en de stokoude Game Boy-versie 20 jaar lang geen Kid Icarus-spellen uitgebracht, maar pixelkunstenaar jmatchead verbeeldt in deze demake hoe het eruit had kunnen zien als Nintendo de serie wél in leven had gehouden. Het is een 16-bit vliegspel met alle semi-3D effecten waar de Super Nintendo zo goed in was. De ondergrond suggereert diepte dankzij Mode 7, vijanden lijken op je af te vliegen door de sprites te scalen en het hele scherm is gekanteld zoals in Starwing. Ik ben geen expert, maar volgens mij had de SNES dit inderdaad wel aangekund.

[g.forum]

Mocht Nintendo nog eens besluiten om de allereerste Star Fox (of Starwing als je in Europa woonde) op te poetsen en opnieuw uit te brengen, dan zou het er zo uit kunnen zien. Misschien. Om eerlijk te zijn maakt de animator een paar keuzes waar ik geen fan van ben (het ruimteschip dat zogenaamd je beeldscherm kapot schiet is wel erg flauw, en die grote Hollywood-explosies zijn ook een tikkeltje overdreven), maar bij iedereen die de aanval op Corneria in 1993 heeft meegemaakt zorgt dit filmpje gegarandeerd voor nostalgische rillingen over de rug. Ik waardeer vooral hoe er bij de spelbeelden een poging is gedaan om de Super FX-graphics na te bootsen in HD. Zo zijn de bergen op de achtergrond nog steeds een statisch plaatje en ziet de stad er nog steeds uit als een omgevallen blokkendoos zonder enige infrastructuur. Wat waren we in 1993 toch snel tevreden.

De enige echte misser in dit filmpje is de muziek; een flauwe remix van het origineel. Starwing’s graphics mogen dan gedateerd zijn, maar de soundtrack is nog altijd onverwoestbaar. Daar kan geen remix tegenop.

Lees verder

Is het een kapper of een spellenwinkel? Of een speelgoedmuseum? Of een uit de hand gelopen hobbykamer? Bekijk hieronder een korte documentaire (6 minuten) over Ruben & Bobby, een kapsalon in Kopenhagen die is volgestouwd met spelcomputers en speelgoed uit de jaren tachtig. In principe is alles te koop, maar voorwerpen waar hij een speciale band mee heeft maakt eigenaar Bobby Ågren expres zo duur dat niemand ze ooit zal kopen. Tijdens het kijken kreeg ik de indruk dat Bobby met bijna alles een speciale band heeft. Hoe zijn winkel overeind blijft is sowieso een raadsel; het pand is zo goed verstopt dat zelfs klanten die er speciaal voor naar Kopenhagen komen de ingang vaak niet kunnen vinden. En wie geen geld heeft kan ook betalen met spelcassettes of G.I.Joe-poppetjes. Tijdens het knippen is er bovendien de mogelijkheid om Rad Racer of Tetris te spelen op een oude NES. Wie de high score verbreekt krijgt 20% korting op zijn kapsel. (Ik wilde schrijven “zijn of haar kapsel”, maar iets zegt me dat Ruben & Bobby voornamelijk mannelijke klanten heeft).

Mijn favoriete moment is als de interviewer vraagt naar zijn toekomstplannen en Bobby, omringd door uitpuilende planken en vergeelde spelcomputers, antwoordt dat er nog een paar lege plekjes in de winkel zijn. Die zou hij ook wel graag opvullen. “So there’s stuff like everywhere, so it’s like… even more!” Retrofans weten wat hen te doen staat tijdens hun volgende vakantie in Denemarken.

Lees verder

Bill Mudron, de man die ons vorig jaar verblijdde met zijn plattegrond van Hyrule, is terug met een nieuwe wereldkaart. Deze keer van het Paddestoelen Koninkrijk. Alle locaties die Mario heeft bezocht vóór 1996 staan erop. Bob-Omb Battlefield en Delfino Island dus niet, maar wel Yoshi’s eiland, alle plattegronden van Super Mario Bros. 3, een paar miniatuur-levels uit SMB1, Dinosaur Land en omdat Bill in Amerika woont ook sterrenland uit de nooit in Europa uitgebrachte Super Mario RPG. De ware schoonheid zit opnieuw in de details, dus klik vooral op de afbeelding voor een grotere versie en bekijk hieronder een paar close-up’s.

Om heel eerlijk te zijn vond ik de Hyrule-plattegrond net iets mooier. Die had daadwerkelijk de look van een ouderwetse landkaart, terwijl dit er wat rommeliger uitziet. Natuurlijk is er op deze landkaart ook genoeg te zien (als ik me niet vergis zitten alle racebanen uit Super Mario Kart erin verstopt), maar 45 dollar vind ik nog steeds aan de dure kant. (En waar is Super Mario Bros. 2!?)

Lees verder

Hé dat deed ik vroeger ook! Achterin mijn wiskundeschrift Mario-levels schetsen, net als striptekenaar Bryan Lee O’Malley (bekend van Scott Pilgrim) op deze tekening uit 1990. Klik op de afbeelding voor een grotere versie. Het is een paddestoelenstad in, als ik mij niet vergis, de engine van Super Mario Bros. 3. Er zijn verschillende winkels waar Mario power-ups kan kopen (waaronder een auto!), maar het grootste gedeelte van het level speelt zich af in ondergrondse riolen. Zoals een echte SMB3-fan betaamt heeft hij er ook een Kuribo’s Shoe in getekend, want iedereen vond dat ene level veel te weinig voor zo’n toffe power-up.

O’Malley’s level ziet er niet uit alsof het leuk is om te spelen, maar zelfs dat komt mij bekend voor. Leuke Mario-levels (vol slim geplaatste blokjes en lastige sprongen) zijn nu eenmaal ontzettend saai om te tekenen. Het is veel leuker om je creatie vol te stoppen met onpraktische gimmicks, exotische power-ups en spannende nieuwe vijanden (let op de Goomba’s met wasbeerstaart – 22 jaar voordat Nintendo die zelf verzon voor Super Mario 3D Land).

Ik vraag me af of Bryan Lee dankzij al die tekeningen nu ook zo slecht is in wiskunde.

[g.forum]

Bomberman door de ogen van Bomberman. Dit filmpje demonstreert hoe Hudson’s populaire actie/puzzelspel zou kunnen werken met een first person perspectief. Het ziet er verrassend spannend uit. Explosies zijn toch een stuk indrukwekkender als de bakstenen je in 3D om de oren vliegen. En toch vraag ik me af hoe speelbaar dit in de praktijk zou zijn. Het bovenaf-perspectief van de echte Bomberman maakt in één oogopslag duidelijk waar alle bommen liggen. Hier zou je voortdurend over je schouder moeten kijken (waar tijdens hectische potjes helemaal geen tijd voor is) of iemand niet stiekem een bom heeft neergelegd. Tenzij je het kleine plattegrondje in de linkerbovenhoek gebruikt, maar daarmee is de rest van het scherm eigenlijk overbodig. Dus ja. Waarschijnlijk is het Bomberman-concept gewoon niet geschikt voor 3D, maar dit toffe filmpje pakt niemand ons meer af.

Lees verder

Google heeft weer eens een leuke 1 april-grap bedacht. Hun plattegrond Google Maps verschijnt zogenaamd voor het Nintendo Entertainment System. In een uiterst geloofwaardig reclamefilmpje demonstreert een Japanse familie, nadat ze hem eerst hebben schoongeblazen, hoe de spelcassette precies werkt. Ik werd helemaal nostalgisch van de 56k inbelgeluidjes die de ingebouwde modem produceert. Je eigen dorp opzoeken, een route plannen of de zeven wereldwonderen bekijken, ook op de Famicom (de Japanse versie van de NES) kan het vanaf morgen allemaal.

Maar nu komt het: deze 1 april-grap is helemaal geen grap. Ga nu naar Google Maps, kies de optie “Quest” en de hele wereld ziet eruit als een Dragon Quest-plattegrond. Echt waar! Je kunt zelfs nog steeds inzoomen. Steden zijn helaas niet nagebouwd (dat zou ook wel erg veel werk zijn), maar beroemde gebouwen als de Eiffeltoren en het Vrijheidsbeeld hebben wel allemaal een 8-bit icoontje gekregen. Google mag dan een griezelig bedrijf zijn dat dossiers bijhoudt over alles wat je online uitspookt, maar deze grap is wel meestelijk uitgevoerd.

Lees verder

Achter-de-schermen foto’s van de kleipoppetjes op de hoes van Pikmin 2 – misschien wel de laatste écht mooie hoes die Nintendo ooit heeft gemaakt. Wat zijn ze schattig! Misschien niet zo gedetailleerd als professionele kleipoppetjess uit de Aardman studio, maar juist al die kleine imperfecties maken deze foto’s zo charmant. Het is inmiddels 8 jaar later en ik kan nog steeds nauwelijks geloven dat Nintendo destijds toestemming heeft gegeven voor een hoes met zo’n hoog Kreatief Met Kurk-gehalte. En dat we echt al acht jaar op Pikmin 3 wachten, dat kan ik ook nauwelijks geloven.

En nu we het toch hebben over dingen die ik nauwelijks kan geloven: hieronder staan ook een paar ongebruikte (?) foto’s van de klei-autootjes op de hoes van Stunt Race FX. Ik kan nauwelijks geloven dat dat spel nog steeds niet aan de Virtual Console is toegevoegd. En dat er nooit een vervolg op is gemaakt, ook dat kan ik nauwelijks geloven. (Okee dat laatste kan ik wel een beetje geloven – Stunt Race FX was in 1994 lang niet zo populair als StarFox – het vorige spel dat gebruik maakte van de FX-chip).

Lees verder