Oh wow, ik wou dat ik dit 25 jaar geleden had bedacht.* Alle hobbies die ik toen had (Transformers, Lego en Nintendo) gecombineerd in één prachtige robot. Het is om stil van te worden.

Wat deze robot zo bijzonder maakt is dat hij kan transformeren in een knaloranje NES Zapper. Die ziet er niet zo elegant uit als Nintendo’s echte Duck Hunt-pistool, maar omdat hij is gemaakt van Lego en potdorie echt kan transformeren zien we dat graag door de vingers. Superknap gebouwd, wat mij betreft.

Volgens de maker is zijn volgende project een NES op ware grootte die kan transformeren in een Metroplex-achtige robot. Ik kan niet wachten!

Lees verder

Sinds vandaag is de gratis 3D Classics-versie van Kid Icarus beschikbaar voor iedereen die recentelijk twee 3DS-spellen heeft geregistreerd. Wie daar recht op heeft kreeg vanmiddag al een mailtje van Nintendo, dus deze informatie is best wel nutteloos. Wat ik vooral wil delen is dat ik al verrassend veel plezier heb beleefd aan de remake. Verrassend omdat ik slechte herinneringen heb aan Kid Icarus. Op de NES vond ik het maar een stom spel waar ik nooit echt in kon komen. De lange verticale levels, de onvoorspelbare vijanden, Pit die zijn pijlen maar een paar centimeter kon schieten… ik kon er vroeger niets mee.

Lees verder

Toen ik Skyward Sword speelde vond ik Fi een van Link’s leukere sidekicks. Ik bedoel: natuurlijk was het irritant dat ze voortdurend oplossingen van puzzels verklapte, maar daar is ze een Zelda-sidekick voor. Ik ben inmiddels niet anders gewend van deze serie. Wat Fi interessant maakte was haar emotieloze optreden. Al die kille kansberekeningen en Mr. Spock-achtige observaties maakten het voortdurende spoileren minstens 37% minder irritant.

Dan blijft er natuurlijk nog genoeg te ergeren over, en daarover maakte Dorkly dit filmpje. Wat zou er gebeuren als Fi ook aanwezig was in A Link To The Past?

Lees verder

Super Mario Bros. (de eerste, uit 1987) is waarschijnlijk het meestbesproken spel op deze site. Dat komt gedeeltelijk doordat het nu eenmaal een populair onderwerp is bij de makers van lollige filmpjes en kunstzinnige gameprojecten, maar aangezien ik degene ben die bepaalt welke filmpjes op games.blog komen is het ook een beetje mijn schuld. En weet je, ik schaam me daar niet voor. Hoe meer spellen ik speel, hoe meer ik me realiseer dat Super Mario Bros. het spel is waarmee ik alle andere spellen vergelijk. Hoe meer ze erop lijken, hoe leuker ik ze vind. En ook al zijn sommige spellen beter, Mario blijft altijd mijn referentiekader.

Iemand anders met een ongezonde fascinatie voor Super Mario Bros. is Jay Pavlina, de maker van Super Mario Crossover. Ik vond Crossover (waarin beroemde game-helden door Mario’s levels hollen) in 2010 een erg leuk spel, maar ik verloor mijn interesse toen Jay na de release al zijn energie begon te steken in het toevoegen van steeds meer nieuwe personages. De aankondiging van Version 2.0 deed mij dan ook weinig… tot ik de trailer zag. Naast alweer een handvol nieuwe personages voegt deze update ook nieuwe graphics toe aan Super Mario Crossover. 16-Bit graphics, monochrome Game Boy-graphics, SMB3-graphics… je valt van de ene verbazing in de andere. Het zijn nog steeds dezelfde 32 levels, maar dan wel in compleet nieuwe jasjes. Reden genoeg om over een paar weken te kijken of mijn referentiekader 25 jaar later nog steeds overeind blijft.

Lees verder

Gamingblog Kotaku heeft foto’s gevonden van twee Legend of Zelda-bordspellen uit de jaren tachtig. Officieel gelicenseerd door Nintendo! De Amerikaanse versie hierboven was wat aan de simpele kant: een spelbord met zes vakjes, ieder losjes gebaseerd op schermen uit het computerspel. Fabrikanten denken waarschijnlijk dat kinderen het verschil toch niet merken, maar dit is typisch zoiets waar ik als kritische tienjarige nerd op was afgeknapt. Ik had misschien nog niet goed kunnen formuleren waarom, maar intuïtief zou ik aanvoelen dat dit bordspel niet écht op Zelda leek.

Nee dan de Japanse versie op de foto’s hieronder. Hoewel ik er geen snars van begrijp, ziet dat er tenminste uit als een oprechte poging om het computerspel na te maken. Een spelbord met de complete plattegrond van Hyrule, losse kaarten voor de acht dungeons, kartonnen Triforce-jes die zo te zien toegang geven tot speciale voorwerpen en heel veel losse kaartjes met vijanden, rupees, wijze oude vrouwtjes en wapens. 500 Euro (zoals deze eBay-verkoper ervoor vraagt) zou ik er niet voor overhebben, maar wat ziet het er gaaf uit. In zo’n spel zou ik me vroeger graag hebben verdiept. Ook het artwork op de doos is prachtig. Een gedetaileerde tekening in de stijl van de LoZ-handleiding. Zo maakt Nintendo ze tegenwoordig niet meer.

Lees verder

ScrewAttack blikt terug op misschien wel het slechtste Mario-spel ooit gemaakt. Deze ellende is mij vroeger bespaard gebleven (bedankt mam en pap!) zodat ik me er vandaag voor het eerst over kon verbazen hoe slecht Mario Teaches Typing in elkaar zit. Ik bedoel: hoe moeilijk kan het zijn? Koppel spelbeelden uit Super Mario World aan wat simpele typopdrachten en je hebt zonder al teveel inspanning een spel dat kinderen op een leuke manier leert typen. Waarom Interplay aan de slag ging met hun eigen graphics (gebaseerd op Super Mario Bros. maar dan veel, veel lelijker), hun eigen spelregels en hun eigen geluidseffecten (muntjes klinken als een grootvaderklok?) is mij een raadsel. Enfin, ScrewAttack legt prima uit wat er allemaal mis is met dit spel. Gelukkig is Nintendo tegenwoordig iets zuiniger op hun mascotte.

Lees verder

Wat als The Legend of Zelda: Skyward Sword niet voor de Wii maar voor de Game Boy was verschenen? Illustrator Constantin Georges onderzoekt hoe dat eruit had kunnen zien. Het plaatje hierboven is alleen nog maar de officiële Japanse boxart in een Game Boy-jasje, hieronder zie je ook screenshots van het denkbeeldige spel. Die zijn overduidelijk in elkaar gepuzzeld met de tileset van Link’s Awakening, maar het aardige is dat ik alle scenes wel meteen herkende uit Skyward Sword. Ik wil maar zeggen: het zou kunnen werken als iemand besloot om deze demake echt uit te voeren.

Lees verder

Oh wow, gloednieuwe levels voor Super Mario 64. Niet afkomstig van Nintendo zelf, maar van een groep enthousiaste fans. Of de nieuwe levels (in totaal meer dan 30!) net zo leuk zijn als Nintendo’s eigen creaties waag ik te betwijfelen, maar hoe slecht kan het worden met de besturing van Mario 64?

Super Mario Star Road is een ROM Hack van Mario 64. Om hem te spelen heb je dus een N64-emulator nodig en een exemplaar van de originele ROM. (En een exemplaar van de originele spelcassette, als je het semi-legaal wilt houden). Het aardige is dat de hackers niet alleen de bestaande levels hebben geremixed, maar ook daadwerkelijk allerlei nieuwe elementen hebben toegevoegd. Alleen al in deze trailer zie ik stoomtreinen, windmolens en speelgoedrobots. Er zijn zelfs levels gebaseerd op Super Mario Bros. 3 en Super Mario World. Vooral die SMB3-glijbaan ziet er superleuk uit.

Aanwijzingen om de ROM Hack te downloaden staat in de beschrijving van dit filmpje op YouTube.

Lees verder

De slogan die Microsoft bedacht voor hun Kinect-camera is Kinect: jij bent de controller. Op zich een prima manier om uit te leggen wat de bedoeling is, maar de uitvinding in dit filmpje maakt de slogan pas écht waar. Technicus Brian Kaminski sluit zijn lichaam rechtstreeks aan op de computer (met EMG-sensoren die de elektrische activiteit in zijn spieren meten) en speelt hier Super Mario Bros 3. door zijn vuisten te ballen en zijn biceps aan te spannen. Het plaatje legt uit hoe de besturing precies werkt. Ik zat het net te proberen achter mijn bureau (zonder de sensoren uiteraard), en het is best vermoeiend! Speel het hele spel op deze manier uit en je armen nemen gegarandeerd Arnold Schwarzenegger-achtige proporties aan.

• Erg praktisch is de uitvinding verder niet, maar toch heeft het iets wonderbaarlijks om te zien dat het apparaat echt werkt. Leuk ook dat hij SMB3 speelt. Meestal kiezen uitvinders in dit soort filmpjes voor de eerste Super Mario Bros. als hét archetypische computerspel, maar Brian heeft meer smaak.

• En mocht de techniek je echt totaal niet interesseren, dan houdt de hard rockende soundtrack van Muse je wel bij de les.

Lees verder

• Fire Emblem: The Sacred Stones
• F-Zero Maximum Velocity
• Kirby & The Amazing Mirror
• Mario Kart: Super Circuit
• Mario vs. Donkey Kong
• Metroid Fusion
• The Legend of Zelda: The Minish Cap
• Wario Land 4
• WarioWare, Inc.: Minigame Mania
• Yoshi’s Island: Super Mario Advance 3

 
Dit is de volledige lijst met GameBoy Advance-spellen in het 3DS Ambassadeursprogramma. Om je geheugen op te frissen: trouwe fans die al vóór de grote prijsdaling een 3DS kochten worden door Nintendo beloond met gratis spellen. In september kregen we al 10 ietwat primitieve NES-titels, maar dit is het betere werk. Tien van de beste spellen uit het GBA-tijdperk en zelfs een paar absolute klassiekers. Zo is Metroid Fusion een bloedstollend avontuur in een niet-zo-verlaten-als-het-eerst-lijkt ruimtestation, blijft Mario Kart: Super Circuit lekker dicht bij het originele SNES-spel (en is dus één van mijn favoriete Mario Karts) en is Yoshi’s Island: Super Mario Advance 3 nog steeds één van de aller- aller- allerbeste platformspellen ooit gemaakt.

Lees verder