“Tanooki may be just a “suit” in Mario games, but in real life, tanuki are raccoon dogs who are skinned alive for their fur. By wearing Tanooki, Mario is sending the message that it’s OK to wear fur. Play Super Tanooki Skin 2D and help Tanooki reclaim his fur!”

Eh, wat? Ook ik ben er geen voorstander van om dieren speciaal te fokken voor hun vacht, maar is dit niet een beetje vergezocht? Mario die als een soort geheime ambassadeur van de bontindustrie de boodschap verspreidt dat het oké is om bont te dragen? Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ging er altijd van uit dat Mario op magische wijze in een wasbeer kan veranderen. Net zoals hij groeit van paddestoelen en vuurballen kan schieten na het eten van een magische bloem. Dat verklaart ook waarom hij de staart kan bewegen en er zelfs mee kan vliegen. De gedachte dat hij al die tijd snel een bontjas aantrok was tot vandaag nog niet eens bij mij opgekomen.

Als jij je wel schuldig voelt, kun je op Peta’s site een slecht uitgevoerde Canabalt-kloon spelen waarin een levend gevilde wasbeer probeert zijn huid terug te krijgen van Mario. Het is mij niet gelukt, maar dat komt ook omdat ik er na 3 pogingen genoeg van had.

[g.forum]

Opvallend mooie beelden in deze trailer van indiegame With The Dust. Je ziet een meisje (volgens de makers is ze erg eenzaam) met haar vlieger spelen. Ze groeit zo te zien op in een armoedig Amerikaans trailerpark, maar door de schilderachtige vormgeving ziet zelfs dat eruit als een magische plek. Alle caravans en hoogspanningsmasten lijken wel te zweven in een abstract olieverfschilderij. Alleen een paar losse verfspatten geven aan waar de grond zich ongeveer bevindt.

Het spel zelf heeft nog het meeste weg van Thatgamecompany’s Flower. Daar bestuurde je de wind en was je doel om zoveel mogelijk bloemen aan te raken. Hier bestuur je een vlieger en lijkt het doel om zoveel mogelijk vogels weg te jagen. Al zijn er volgens de makers ook scenes waarin je met de andere bewoners van het park praat over eenzaamheid. Hoe dat precies werkt is nog niet bekend. We kunnen alleen maar hopen dat het verhaal van With The Dust net zo mooi wordt als de graphics.

Henry Hoffman en Kate Killick hopen hun spel binnen een paar maanden af te ronden, waarna het gratis te downloaden zal zijn voor iedere pc-bezitter.

Lees verder

Dit kon natuurlijk niet uitblijven. Na Wall Street en het Beursplein hebben nu ook de inwoners van Animal Crossing er genoeg van dat 1% van de bevolking 90% van al het geld bezit. De veroorzaker van al die onvrede is uiteraard Tom Nook, die zichzelf als zakenmagnaat, bankier én hypotheekverstrekker de enige “superrijke” van Animal Crossing mag noemen. In een emotionele handgeschreven brief (net als bij het echte protest) vertelt een anonieme inwoonster dat Tom Nook haar eerst dwong om een huis te kopen, en daarna om voor hem te werken. Steeds als ze haar schuld bijna heeft afgelost zadelt Tom haar op met een dure verbouwing waardoor ze nóg dieper in de schulden komt.

De bedenker van dit plaatje ziet Animal Crossing als een serieuze metafoor voor de manier waarop banken zaken doen. Dat gaat mij iets te ver (geen rente betalen en aflossen in je eigen tempo, ik zou er meteen voor tekenen), maar ik moest er wel om lachen. Het zou ook een geweldige “feestdag” zijn voor in Animal Crossing 3D – alle bewoners die in opstand komen tegen Tom Nook. Ik zie de protestmarsen door het dorp en de kampeertentjes voor warenhuis Nookington’s al bijna voor me. Al vrees ik dat dat Nintendo zo’n controversieel onderwerp liever vermijdt.

[g.forum]

Hé kijk, het is de Europese verpakking van de PlayStation Vita. Iets kleurrijker dan de grijs/zwarte doosjes waar Sony hun spelcomputers meestal in verpakt, maar het blijft toch een saai-zakelijk ontwerp. Zeker met al die non-gaming apps op het scherm heeft het meer weg van een smartphone dan een spelcomputer.

Dit is zoals je ziet de versie mét 3G Mobiel Internet die Sony gaat verkopen voor €299,99. De iets goedkopere versie die alleen online kan via Wi-Fi kost €249,99. Een Europese releasedatum is nog steeds niet aangekondigd. Op het PlayStation Blog werden vandaag ook de Apps (geen spelletjes!) onthuld die alvast op de Vita zijn geïnstalleerd. Klik verder voor een kort overzicht.

• Lees verder

“I’ve never actually finished it. I almost feel like there’s still no game more difficult than it. Every time I try to play it I end up getting ‘Game Over’ a few too many times and giving up partway through.”

Geen wonder dat Zelda-spellen tegenwoordig zo makkelijk zijn; Eiji Aonuma (de man die Link’s avonturen al sinds Ocarina of Time regisseert) geeft gewoon toe dat het hem nog nooit is gelukt om de eerste Legend of Zelda uit te spelen. Okee, die is inderdaad best pittig, maar het moeilijkste spellen aller tijden? Overdrijven is ook een vak! Merk ook op dat hij niet klaagt over urenlang tevergeefs zoeken naar die ene brandbare struik (wat best een terechte klacht zou zijn), maar alleen over de veelvuldige Game Over-schermen. De vijanden zijn gewoon te sterk voor Aonuma. Dus daarom worden we sinds OoT doodgegooid met meer feeën, hartjes, rupees, flesjes en medicijnen dan Link ooit op kan maken.

Verderop in het interview onthult Eiji dat A Link To The Past het eerste spel is wat écht indruk op hem maakte. Niet echt een verrassing aangezien de invloed van dat spel tot op de dag van vandaag is terug te zien in alle door Aonuma geregisseerde spellen. Toch jammer, ik ben best benieuwd hoe een modern avontuur met de vrijheid van de eerste Zelda eruit zou zien.

[g.forum]

De meeste cosplay doet me weinig (en ik heb vorige week in de nasleep van Comic-Con heel wat foto’s voorbij zien komen), maar dit retrokostuum van Samus Aran in pixelvorm is wel heel slim bedacht. De maker liet de voor- en achterkant van zijn kostuum bewust niet fotograferen, maar vanaf de juiste kijkhoek lijkt Samus rechtstreeks ontsnapt uit Super Metroid.

Lees verder

Volgende week verschijnt in Japan de Wii-versie van Rhythm Heaven. Voor Europa is nog geen releasedatum geprikt, maar ik ga ervan uit dat Nintendo deze vrolijke ritmegame uiteindelijk ook hier wil uitbrengen. Voor wie de DS-versie (bij ons uitgebracht als Rhythm Paradise) heeft gemist: dit is het muziekspelletje van Nintendo’s Wario Ware-team. In vergelijking met Wario Ware zijn er minder minigames, maar ze duren langer en hebben meer diepgang. Het doel is altijd om op het juiste ritme op een knop te drukken (Nintendo heeft al aangegeven dat we in de Wii-versie niet met controllers hoeven schudden). Klinkt suf, is het niet. Al is het moeilijk om in een trailer over te brengen waarom niet. Rhythm Heaven is typisch zo’n spel dat je moet spelen om het te snappen. Zo spot ik in deze trailer nog geen minigame die even briljant is als Frog Hop op de DS, maar ik weet zeker dat golfen met bavianen, erwten prikken en hoofden op robots schroeven in de praktijk minstens even verslavend zijn.

Lees verder

16-Bit interpretatie van Super Smash Bros. door ene Zach op zijn Tumblr-blog. Ik vraag me of ik Smash Bros. wel leuk zou vinden als dit spel vroeger echt had bestaan. Op de GameCube wist het me nooit echt te grijpen, maar een iets overzichtelijkere SNES-versie was wellicht een betere introductie geweest.

De kans dat Smash Bros. er op de 3DS zo uitziet zal ook wel nihil zijn, dus pixelfetishisten als ik zullen het moeten doen met dit ene plaatje.

[g.forum]

Gameplayfilmpje van Mutant Mudds. Je weet wel: dat 3DSWare spel met ouderwetse pixelgraphics. Ik hoop dat je houdt van simpele platformspellen, want meer ‘back to basic’ dan Mutant Mudds kan bijna niet. Afgezien van de voorgrond/achtergrond-gimmick doet hoofdrolspeler Max werkelijk niets origineels. Hij schiet op simpele vijanden en verzamelt onderweg heel veel muntjes. Meer is het niet. Het verspringen tussen de voor- en achtergrond ziet er leuk uit, maar vervolgens doet hij op de achtergrond meer van hetzelfde: schieten en muntjes verzamelen.

Gelukkig voor ontwikkelaar Renegade Kid ben ik al mijn hele leven gek op simpele platformspellen. Eén koper hebben ze dus sowieso. Het retro-stijltje ziet er fantastisch uit en als de latere levels iets uitdagender worden is Mutant Mudds vast wel goed voor een paar avonden ouderwets platformplezier. Verwacht dit spel eind 2011 in de eShop.

Lees verder

Nieuwe trailer van Earth Defense Force: Insect Armageddon, het laatst overgebleven schietspel zonder tussenfilmpjes, automatisch regenerende energiebalken en muurtjes om dekking achter te zoeken. Daarnaast is Insect Armageddon de eerste EDF die door een Amerikaanse studio wordt ontwikkeld en niet door een Japanse – een feit dat in deze (Japanse) trailer vreemd genoeg breed wordt uitgemeten. Misschien hoopt uitgever D3 dat Japanse gamers die Amerikaanse connectie ervaren als spannend en exotisch?

Hoe dan ook, Insect Armageddon ziet eruit als een typische Earth Defense Force. De aarde wordt nog steeds aangevallen door reusachtige insecten en jij mag ze nog steeds overhoop schieten met reusachtige geweren. De reuzemieren vallen in deze trailer nog niet aan met zoveel tegelijk als in voorgaande afleveringen, maar dat komt in het spel zelf vast wel goed. Ik ga er in ieder geval vanuit dat als je het woord “armageddon” gebruikt in de titel, je niet gaat bezuinigen op het aantal insecten. Dat moeten die Amerikanen van Vicious Cycle Software ook begrijpen. Insect Armageddon wordt de eerste EDF op de PlayStation 3 en ik verheug me erop.

Lees verder