• Fire Emblem: The Sacred Stones
• F-Zero Maximum Velocity
• Kirby & The Amazing Mirror
• Mario Kart: Super Circuit
• Mario vs. Donkey Kong
• Metroid Fusion
• The Legend of Zelda: The Minish Cap
• Wario Land 4
• WarioWare, Inc.: Minigame Mania
• Yoshi’s Island: Super Mario Advance 3

 
Dit is de volledige lijst met GameBoy Advance-spellen in het 3DS Ambassadeursprogramma. Om je geheugen op te frissen: trouwe fans die al vóór de grote prijsdaling een 3DS kochten worden door Nintendo beloond met gratis spellen. In september kregen we al 10 ietwat primitieve NES-titels, maar dit is het betere werk. Tien van de beste spellen uit het GBA-tijdperk en zelfs een paar absolute klassiekers. Zo is Metroid Fusion een bloedstollend avontuur in een niet-zo-verlaten-als-het-eerst-lijkt ruimtestation, blijft Mario Kart: Super Circuit lekker dicht bij het originele SNES-spel (en is dus één van mijn favoriete Mario Karts) en is Yoshi’s Island: Super Mario Advance 3 nog steeds één van de aller- aller- allerbeste platformspellen ooit gemaakt.

Lees verder

Canabalt op de Commodore 64? Chronologisch klopt dat niet helemaal, maar verder: waarom eigenlijk niet? Ik vind het een behoorlijk compliment (voor Canabalt!) om een van de beste spellen uit 2009 zonder merkbaar kwaliteitsverlies te zien draaien op hardware uit 1982. Dát is pas tijdloos gamedesign. Afhankelijk van je smaak zou je zelfs kunnen zeggen dat Danny Baranowsky‘s explosieve soundtrack op Commodore’s gedateerde geluidschip nog beter tot zijn recht komt. (Oef, die lage bassen… ik dacht even dat mijn speakers het zouden begeven).

Als je C64anabalt wilt spelen op je Commodore 64-emulator dan kan dat. Nu al. Gratis. Maar de echte freaks wachten natuurlijk liever tot het spel over een paar weken beschikbaar komt op een officiële C64-cartridge. (Die bestonden/bestaan echt ja, blijkbaar werden niet alle spellen uitgebracht op cassettebandjes). Houd RGCD in de gaten voor de details.

Lees verder

Deze Super Mario Bros.-opera is verrassend leuk gedaan. Nee echt! Ik was even bang dat het gewoon een man zou zijn die een liedje zingt terwijl hij Super Mario Bros. speelt. En om eerlijk te zijn: dat is het ook. Maar de manier waarop het hele filmpje vanaf 1:00 over de top gaat is grandioos. Glimlach van oor tot oor gegarandeerd en dat liedje gaat de rest van de dag niet meer uit je hoofd. Daar kan Nintendo’s eigen Mario Tekenlied nog wat van leren.

Lees verder

De wereldberoemde hoes van Super Mario Bros. 2 is eigenlijk een rommelige kopie (in spiegelbeeld) van het Japanse SMB1-hoesje? Op iedere andere dag had jullie me niet geloofd, maar vandaag, met het bewijs als animated gif voor onze neus, kan niemand er omheen. Toen het tijd was om een Amerikaans hoesje voor Doki Doki Panic te ontwerpen heeft Nintendo echt gewoon een oude tekening overgetrokken. Ik was net zo verbaasd als de kleine cartoon-Mario in de rechterhoek.

Ik vind het lastig om iets onaardigs te zeggen over een hoes waar zoveel nostalgische herinneringen aan kleven… maar stiekem is het ook nog een behoorlijk slechte tekening. Kijk even mee: Mario’s snor zit scheef, zijn oor is veel te groot, zijn bretels zijn niet even dik en zijn linkerhand (rechts op de tekening) lijkt wel een bloemkool. Serieus, die duim is even groot als zijn neus.

Op het Japanse origineel zijn de verhoudingen beter gelukt. Dat vind ik na al die jaren ook nog steeds de mooiste Mario-hoes. De eerste die Nintendo ooit ontwierp en ze hebben hem daarna nooit meer overtroffen. Jammer dat uitgerekend die tekening nooit in Europa is gebruikt.

[g.forum]

Het gebeurt niet vaak dat we al voor de release trailers bekijken van gratis flash-spelletjes, maar deze trailer van Abobo’s Big Adventure is leuk genoeg om ook als grappig retrofilmpje overeind te blijven. Dat je het over een paar weken ook echt kunt spelen is alleen maar een extra bonus.

Het idee achter dit spel is dat een van de eindbazen uit de bekende beat’em up Double Dragon besluit om wraak te nemen op Jimmy en Billy. Eén en ander loopt blijkbaar uit de hand, en Abobo’s wraakactie verandert in een krankzinnige rondreis door vrijwel alle bekende NES-klassiekers.

Abobo’s Big Adventure is eigenlijk het tegenovergestelde van Super Mario Crossover. Daar verdwaalden een handvol beroemde NES-personages in de levels van één spel, hier komt één personage terecht in levels uit minstens 8 NES-klassiekers. En dat niet alleen; elementen uit al die verschillende spellen worden ook nog eens onderling uitgewisseld. De zombies uit Ghouls’n Ghosts zijn opeens vijanden in Contra. Het elektrische zeewier uit Teenage Mutant Hero Turtles groeit in de onderwaterlevels van Super Mario Bros. en The Legend of Zelda verandert op één of andere manier in een shoot’em up met de beroemde “oude man” als eindbaas.

Trailers kunnen bedrieglijk zijn, maar dit ziet er in ieder geval uit als een onmisbare mash-up voor iedereen die is opgegroeid met de NES.

Lees verder

“Well actually, even Mr. Miyamoto himself has been talking recently about going back to the 2D Zelda games. In particular the ones that were designed with multiple levels to the world like A Link to the Past, and taking those 2D graphics and recreating them in 3D so that you could get a sense for the depth of those worlds.”

Aldus Eiji Aonuma (Nintendo’s vaste Zelda-regisseur) in reactie op de vraag of hij ooit nog een traditionele 2D Zelda wil maken. Ik zou waarschijnlijk kwaad moeten zijn dat Miyamoto wéér niet verder komt dan het recyclen van oude klassiekers, maar als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik er eigenlijk wel zin in heb. A Link To The Past ziet er vast prachtig uit in 3D. En als ik echt zo graag een nieuwe 2D Zelda wil spelen… wel, dan kan ik altijd nog beginnen aan The Minish Cap. Tot mijn schaamte de enige Zelda die ik nog nooit heb gespeeld.

Let wel: Eiji Aonuma heeft het hier niet over een complete remake met Ocarina of Time-graphics, maar gewoon een port van het originele SNES-spel met een subtiel 3D-effect. Een beetje zoals de 3D Classics-serie, alleen dan met een spel dat je ook echt wilt spelen. (Nintendo zou ZO VEEL geld kunnen verdienen als de remakes in de 3D Classics-serie ook echt klassiekers waren. De opgepoetste graphics vind ik iedere keer schitterend, maar wie wil er anno 2011 nog Urban Champion spelen?)

[g.forum]

Kijk: moderne klassiekers als spelcassettes voor het Nintendo Entertainment System. Het is een goedkope aanval op mijn nostalgie, maar toch – ik kan er niets aan doen – doet het me wat. Ik mis spelcassettes! Ik mis hoe je in een oogopslag ziet dat er computerspelletjes op deze foto staan. Bij een stapel compact discs is het altijd maar de vraag of ze een spel, een film of een verzameling liedjes bevatten.

• Het goede nieuws is dat al deze spelcassettes te koop zijn op de site van 72 Pins (vernoemd naar het aantal connectoren op een NES-cartridge). Een paar zijn er zelfs al uitverkocht, dus er is blijkbaar vraag naar.

• Het slechte nieuws is dat ze niet echt 8-bit remakes van de genoemde spellen bevatten. 72 Pins plakt simpelweg nieuwe stickers op bestaande spelcassettes. Je koopt dus wel degelijk een spel, maar je weet van tevoren nooit welke. Dan is 20 dollar toch een beetje aan de prijzige kant. Al zou die Shadow of the Colossus-cartridge wél fantastisch hangen aan mijn muur.

Het grappige is dat bijna alle kunstenaars die zijn betrokken bij dit soort projecten kiezen voor de iconische “zwarte rand met schuin geschreven titel in hoofdletters”-vormgeving. In werkelijkheid zag bijna geen enkel NES-spel er zo uit. Alleen de allereerste lading met primitieve arcade-overzettingen (Balloon Fight, Excitebike, etc). Meteen daarna gaf Nintendo de vormgeving vrij en mochten ontwerpers de sticker inrichten zoals ze zelf wilden.

Lees verder

Handbeschilderde SNES (voor de jongere lezers: een Super Nintendo Entertainment System) in Zelda-kleuren. De site van Bleeding Violin staat vol met dit soort custom paint jobs, maar deze sprong er voor mij tussenuit. Exotisch genoeg om je even verbaasd met de ogen te laten knipperen, maar toch zo professioneel dat je hem je bijna kunt voorstellen als een officiële uitgave van Nintendo.

Hebben? Bleeding violin verkoopt kant en klare (moderne) beschilderde spelcomputers, maar je kunt ook je eigen spullen opsturen om te laten beschilderen. Ik krijg sterk de indruk dat het bedrijf in Nederland is gevestigd (de FAQ is tweetalig, Engels/Nederlands), waardoor in ieder geval de verzendkosten meevallen.

[g.forum]

Waarschijnlijk nep (zou je denken? – red.), maar daarom niet minder grappig. Deze jongens deden mee aan een doorlopende internetwedstrijd om te zien wie de meest idiote foto van zichzelf kan laten maken in de Splash Mountain-achtbaan. Andere deelnemers lezen bijvoorbeeld de krant tijdens de achtbaanrit of kijken verveeld op hun horloge, maar dat is nog niets vergeleken bij deze lolbroeken. Het enige denkbare scenario waarin deze foto niet is geshopped, zou zijn als de televisie eigenlijk een kartonnen plaat is. Maar zelfs als Photoshop er wel aan te pas is gekomen blijft het een geniaal idee. Ik ben benieuwd wie deze foto nog overtreft.

[g.forum]

Je vader zal maar verslaafd zijn aan Super Mario World 2: Yoshi’s Island. Dan groei je dus op in zo’n babykamer. De muurschilderingen komen volgens mij niet helemaal overeen met de stijl van het spel (of iets specifieker: de zwarte lijnen zijn niet dik genoeg en de bergen te netjes ingekleurd), maar die mobile boven de wieg is het toppunt van schattigheid. Vijf gekleurde Yoshi’s hangen aan Lakitu’s hengel en draaien langzaam rondjes. Met een SNES-controller (!) op de achterkant van de wieg kunnen de ouders instellen op welk rustgevend muziekje uit Yoshi’s Island, Mario World of Zelda baby die nacht in slaap mag vallen.

Wat een surrealistische ervaring zal het later voor dat kind zijn om voor het eerst Yoshi’s Island te spelen. Alle plaatjes en geluiden komen hem straks bekend voor zonder dat hij zich precies herinnert waarvan.

Lees verder