Enthousiaste fans hebben een Engelse vertaling gemaakt van Kaeru no Tame ni Kane wa Naru, een avonturenspel uit 1992 voor de Game Boy. Daar heb je nog nooit van gehoord, maar één van de hoofdrolspelers ken je wel. Prince Richard had een huis in The Legend of Zelda: Link’s Awakening. Zodra Link vijf gouden bladeren had verzameld kreeg hij van Prince Richard de sleutel van de derde dungeon. En daar houden de overeenkomsten niet op. De twee spellen draaien ook op dezelfde engine. Grafische elementen uit Kaeru no Tame werden opnieuw gebruikt in Link’s Awakening en componist Kazumi Totaka recyclede zelfs een paar liedjes. Totdat Freshly-Picked Tingle’s Rosy Rupeeland verscheen in 2007, was dit spel het dichtste dat Nintendo ooit is gekomen tot een officiële spin-off van de Zelda-serie. Het is helaas nooit buiten Japan uitgebracht.

Met deze patch (en een ROM van het originele spel) kun je dit zeldzame stukje Nintendo-geschiedenis alsnog ervaren. Houd er wel rekening mee dat For the Frog the Bell Tolls veel dingen anders doet dan de Zelda-serie. Ten eerste verandert het perspectief tijdens kerkers en kastelen naar dat van een 2D platformspel. Ten tweede verslaat de Prins zijn vijanden met merkwaardige geautomatiseerde turnbased gevechten. Jullie gaan naast elkaar staan, verliezen omstebeurt een hartje en degene die als eerste doodgaat heeft verloren. Het heeft niet de diepgang van een traditioneel turnbased gevecht, maar de uitkomst is ongeveer hetzelfde. Hieronder kun je de gepatchte versie van For the Frog the Bell Tolls een paar minuten in actie zien.

Lees verder

Is dit de kleinste echt werkende arcadekast ter wereld? Ik dacht eerst van wel, maar toen ik het filmpje wilde embedden zag ik aan de gerelateerde video’s dat het slechts één van de velen is. YouTube blijkt vol te staan met miniatuur arcadekasten. Meestal gemaakt van oude spelcomputers maar soms ook helemaal “custom built”. Deze bevat de electronica van een GameBoy Advance SP, dus dat is best wel klein. Maar deze Metal Slug-kast was vroeger ook een GBA. Wie weet bestaat er zelfs een nóg kleinere arcadekast met het postzegelscherm van een GBA Micro. Ik kan niet eens zeggen dat deze Space Invaders de mooiste miniatuurkast is, want dit exemplaar met Street Fighter II is minstens even goed afgewerkt. De wereld is vol met getalenteerde hobbyisten.

Kortom: deze Space Invaders is alleen maar de meest recente miniatuur-arcadekast die nu toevallig wordt opgepikt door meerdere blogs. Klik verder en werp een blik in een fascinerende subcultuur van miniatuur arcade-liefhebbers. In eerste instantie vroeg ik me af wat het nut was van een arcadekast die zo klein is dat je er amper fatsoenlijk op kunt spelen, maar die vraag beantwoordde zichzelf terwijl ik het filmpje bekeek. Het ding is superschattig! Als ik kon solderen zou ik er ook één voor mezelf maken. Gewoon om op de plank te zetten en eens per week af te stoffen. (Of wat dacht je van dit nog betere idee: een mini-televisie met een echt werkende mini-NES eronder. Misschien moet ik me toch maar eens opgeven voor die cursus solderen!)

Lees verder

“Thanks Erik voor de DK’94 tip. Inmiddels heb ik hem gekocht en gespeeld. Bij de eerste 4 levels dacht ik inderdaad ook even…is dit nu briljant? Maar dat wordt die zeker! Fijne aanvulling op de verzameling.”

Nog steeds één van mijn favoriete reacties op games.blog, van bezoeker davince. Want gamers enthousiast maken voor een nieuwe Mario Kart of Zelda is geen kunst, maar iemand overhalen om een vergeten parel als Donkey Kong ’94 aan te schaffen, dáár houd ik een warm gevoel aan over. Sinds vandaag staat DK’94 ook in de 3DS eShop. Voor 4 euro maar. Iedereen zou deze klassieker verplicht moeten downloaden, maar helaas presteert Nintendo het gewoon wéér (via een suffe trailer en slecht gekozen screenshots) om het spel te presenteren als een opgepimpte port van het Donkey Kong-arcadespel. Ja okee, de eerste vier levels zijn inderdaad precies dat, maar daarna ontvouwt zich een compleet nieuw avontuur dat Nintendo makkelijk had kunnen verkopen als Super Mario Land 4. Dat is niet overdreven, hij is gewoon écht zo goed. De levels zijn uitdagend, Mario is leniger dan ooit (veel van de nieuwe moves die Mario 64 zogenaamd introduceerde zaten hier ook al in) en de eindbaasgevechten met Donkey Kong zijn iedere keer weer ontzettend creatief. Davince moest er vorig jaar een retro beurs voor afstruinen, jij hoeft alleen maar op “software kopen” te klikken. Heb je een 3DS? Mis dit spel dan niet!

Lees verder

Wat gaaf! Gamingblog Kotaku gaat oude afleveringen van Game Center CX uitzenden op haar site. Vanaf volgende week donderdag kan de rest van de wereld eindelijk meekijken hoe “retro game master” Arino zich iedere week door een 8- of 16-bit klassieker probeert te worstelen. Stiekem is Arino helemaal geen goede gamer, wat zorgt voor heel wat herkenbare frustratie. In Japan is Game Center CX al jaren een fenomeen. Ontwikkelaar Namco-Bandai heeft zelfs twee Nintendo DS-spellen over de show gemaakt (compilaties van fictieve retrogames) die allebei nooit in Europa zijn verschenen.

Kotaku heeft voorlopig alleen de rechten voor het eerste seizoen gekocht, maar als dat een succes is volgen er meer. Japan zit inmiddels al in seizoen vijftien, dus we kunnen nog even vooruit. Eén nadeel: omdat Amerikanen nu eenmaal een hekel hebben aan ondertitels worden de afleveringen op Kotaku nagesynchroniseerd in het Engels. Hm. Ik heb nog nooit gehoord van een goede nasynchronisatie, dus laten we dan maar hopen dat deze zó slecht is dat het weer grappig wordt. Tell Sell-stijl! (En als we toch bezig zijn, laten we dan ook hopen dat de filmpjes niet verstopt worden achter één van die vervelende “THIS CONTENT NOT AVAILABLE IN YOUR REGION”-filters).

Lees verder

“Miyamoto: At first there were 3 worlds, but players would’ve gotten confused. That’s why we had to fix things up. It’s difficult to plant a new concept like that in an action game, you see.

Tezuka: In that regard, Nakago was very realistic. He was saying from the start that we wouldn’t be able to make 3 worlds.

Nakago: I ended up just making one, but it was split into two and reborn.”

Hé kijk, iemand heeft een interview uit 1991 met het A Link To The Past-team vertaald. Het leest als een aflevering van Iwata Vraagt, alleen dan uiteraard zonder Satoru Iwata. Dit citaat vond ik het spannendst (drie parallelle universums? Jammer dat dat idee in een latere Zelda niet alsnog is uitgewerkt – het klinkt intrigerend!), maar het is sowieso leuk om Shigeru Miyamoto en Koji Kondo te zien praten over ALTTP alsof het spel gisteren uitkwam. Iedereen is nog enthousiast en trots op innovaties als de AI van de paleisbewakers, het realistische kippengekakel en de vier glazen flessen waarmee spelers zelf konden bepalen hoe makkelijk ze het spel wilden maken. De enige vraag die ook hier onbeantwoord blijft is waarom het spel A Link To The Past heet; Link reist nergens door de tijd!

Gratis bonus weetje: Shigeru Miyamoto wilde graag de NES-Zapper gebruiken in de eerste Legend of Zelda. Hoe en waarvoor wordt niet verteld, maar ruimtegebrek op de spelcassette gooide uiteindelijk roet in het eten.

[g.forum]

Veertien pixel artists van over de hele wereld werkten mee aan dit vrolijke animatiefilmpje. Het verhaal draait om de drie bandleden van de Afrikaanse funkband Goldfish die proberen een prinses te bevrijden, maar veel leuker voor ons zijn de ontelbare verwijzingen naar oude en nieuwe videogames (en Star Wars). Het zijn er te veel om ze allemaal op te noemen. Alleen al in de eerste minuut zitten hints naar Sonic the Hedgehog, Excitebike, Bubble Bobble, Angry Birds, Balloon Kid, Super Mario Bros., Elevator Action, Pitfall, Q’Bert en een beat’em up die ik niet helemaal kan plaatsen. En dan moeten de leukste scenes nog komen. Vooral het Grand Theft Auto-tribute dat plotseling driedimensionaal wordt (kan iemand alsjeblieft een spel maken in die stijl?) en de waanzinnige barfight met Katamari-thema maken diepe indruk.

Niet te geloven trouwens, dat die eindbaas na zesentwintig jaar nog steeds in die oude truc trapt.

Lees verder

The Legend of Zelda opnieuw vertaald. De man die Link’s eerste avontuur in 1987 moest vertalen uit het Japans had geen ruimte voor mooi taalgebruik. Er was op het scherm maar plaats voor een paar tekens en alle teksten moesten in twee regels worden gepropt. Daarom werd Link dus voortdurend in de gebiedende wijs toegesnauwd. TAKE THIS! PAY ME! GO SOUTH! BUY SOMETHIN’! Het leek net alsof iedereen in Hyrule chagrijnig was, maar eigenlijk probeerden ze gewoon zo economisch mogelijk te praten. Iedere letter telt als je maar een halve SMS hebt om je boodschap over te brengen.

Daarmee vergeleken hadden de oorspronkelijke tekstschrijvers het een stuk makkelijker. Omdat de Japanse taal relatief zuinig omspringt met leestekens konden zij meer woorden kwijt in diezelfde twee regels. Om het verschil duidelijk te maken vertaalde freelance-vertaler GlitterBerri alle teksten in het spel letterlijk naar het Engels. Verwacht geen schokkende verschillen, maar zonder ruimtegebrek staan de inwoners van Hyrule Link wel iets vriendelijker te woord. TAKE ANY ONE YOU WANT is nu bijvoorbeeld I Shall grant you whichever you prefer.

En die mysterieuze aanwijzing waar niemand bij mij thuis of op school iets van begreep? (EASTMOST PENNINSULA IS THE SECRET) Daar blijkt in het Japans iets totaal anders te staan. Een hint die de vertaler blijkbaar overbodig vond: “Once your money disappears you won’t be able to use arrows.”

[g.forum]

Een bijzonder optreden bij het wereldkampioenschap figuurschaatsen. Meestal wordt er tijdens zulke wedstrijden geschaatst op klassieke muziek of bekende popliedjes, maar het Russische duo Tatiana Volosozhar en Maxim Trankov besloot hun optreden te baseren op de soundtrack van Super Mario Bros. Zij speelt Mario en hij is de bebrilde gamer die haar bestuurt met zijn controller. Als nerd heb ik een hoop problemen met dit filmpje (Mario zonder snor? Luigi in een geel overhemd? Een PlayStation-controller!?), maar als toevallige kijker vind ik het erg charmant. Er zijn een hoop leuke details! Zo vormen de gekleurde spotlights een soort pixelpatroon op het ijs en is iedere sprong precies getimed met het geluid van Mario die een muntje pakt. Er is op het eind zelfs een grappige Game Over-scene. Tatiana en Maxim wonnen met dit optreden een zilveren medaille. (Met dank aan Kikujiro voor de tip).

Lees verder

Veilinghuis Bonhams heeft deze maand een bijzondere Game Boy in de aanbieding. Aan de buitenkant zie je er niets speciaals aan (grijs plastic, onverlicht scherm, dot matrix with stereo sound), maar deze Game Boy was het eigendom van de Russische kosmonaut Aleksandr A. Serebrov. Die nam hem in 1993 mee naar het ruimtestation Mir om ook in de ruimte zijn favoriete spel Tetris te kunnen spelen. De Game Boy verbleef uiteindelijk 196 dagen op de Mir gedurende welke hij meer dan 3000 rondjes om de aarde maakte.

Bieden kan hier, maar pas wel op: Bonhams schat dat de veiling tussen de 1500 en 2000 dollar gaat opbrengen. Dat is een hoop geld voor wat uiteindelijk nog steeds een gewone Game Boy is. Aan de andere kant: hoe stoer zou het zijn om een spelcomputer te bezitten die gewichtloos is geweest! De Game Boy wordt geleverd met een officieel certificaat en een persoonlijk briefje van Aleksandr Serebrov om te bewijzen dat dit echt dé Game Boy is die de dampkring heeft verlaten. De veiling is onderdeel van Bonhams’ Space History Sale waarbij 250 ruimtevaart-souvenirs onder de hamer gaan.

[g.forum]

Precies zoals de titel zegt: iemand heeft een filmpje gemaakt waarin we zien wat er zou gebeuren als Super Mario tijdens zijn eerste avontuur de beschikking had gehad over een Portal Gun. Zoals verwacht wordt het spel er een stuk makkelijker door. En misschien ook wel zoals verwacht: het Aperture Science Handheld Portal Device maakt van Mario een luie loodgieter. Waarom nog achter een paddestoel aan rennen als je hem ook transdimensionaal jouw kant op kunt sturen? Waarom überhaupt nog levels uitspelen als je ze ook met een welgemikte portal over kunt slaan? Ook Bowser weet niet wat hem overkomt als Mario zijn nieuwe wapen tevoorschijn haalt.

Geinig filmpje met een paar slimme vondsten. Ik hoop dat er ook programmeurs meekijken want ik zou zo’n versie van Super Mario Bros. eigenlijk best willen proberen. Kan Chell anders niet gewoon een personage worden in Super Mario Crossover?

Lees verder