Categorie: "retro games"

Commodore keert terug als handheld

Oude computerspelletjes zijn hot. En als ik zegt hot dan bedoel ik in. Hip. Populair. Wie vroeger een nerd was, is nu een trendsetter geworden. Ook steeds meer fabrikanten beginnen dit te beseffen. Liever dan dat we massaal rommelmarkten en veilingsites afspeuren naar originele ‘vintage’ exemplaren, zouden ze graag zien dat ze ons hetzelfde product nog een keer konden verkopen.

Zodoende kocht een bedrijfje, dat voorheen Yeahronimo heette, de naam Commodore en komt nu op de markt met de Commodore Combo. U begint vast al verveeld te geeuwen, maar deze nieuwe handheld ziet er best interessant uit. Het draait op Windows CE, het heeft GPS functionaliteit, er zit een harde schijf in van 20 GB en er staan standaard al 5 games op. Andere spellen kun je (betaald) downloaden.

De techniek van deze tijd gecombineerd met de eenvoudige spelletjes van vroeger. Is dit een serieus alternatief voor een echte ouderwetse Commodere? Het feit dat hij draagbaar is is natuurlijk wel een duidelijk voordeel. Een gemiste kans is alleen het moderne uiterlijk. Waarom niet een knullige jaren ’80 look? Ik gok dat de nostalgische dertigers daar pas echt wild van zouden worden.

Bron: Next-gen

Games die u misschien nog niet kende – Astro Go! Go!

Zometeen zult u aan F-Zero denken. Over ongeveer twee zinnen. Als ik heb gezegd dat Astro Go! Go! een futuristisch race-spel is voor de Super Famicom. Nu denkt u aan F-Zero he?

De meest voor de hand liggende vergelijking is dan ook F-Zero, moeder van alle futuristische race-spellen. Maar omdat F-Zero een van de beste spellen ooit gemaakt is, ben ik al vanaf 1994 nieuwsgierig naar Astro Go! Go! In dat jaar las ik in een Super Nintendo tijdschrift een import-review over dit spel. Ik moest meteen aan F-Zero denken.

Unirally


Elf jaar geleden ging ik Unirally kopen, dat was een computerspelletje voor de Super Nintendo. Ja toen heette dat nog een computerspelletje. Dat woord geeft al precies aan hoe men er over dacht. Het waren maar spelletjes. Je moest dus ook naar de speelgoedwinkel om ze te halen. Natuurlijk schaamde ik me dood. Ik vond mezelf al veel te oud, maar toch wilde ik nog computerspelletjes spelen. Tegenwoordig is het heel normaal om een gamer te zijn. Je hebt hiphoppers en skaters en je hebt gamers, niemand die daar raar van opkijkt. Er zijn nu zelfs programma’s over games op de televisie. Gamekings is grappig en ze geven ook nog hun eigen mening over de games. Die gasten bij Gammo vinden alles bij voorbaat al leuk, dus daar kun je geen waarde aan hechten.