Categorie: "Algemeen"

Filmpje: beroemde first person shooters als Lego-spellen

legofps
Sinds de eerste Lego Star Wars uit 2005 volgen alle Lego-spellen min of meer dezelfde formule: toegankelijke hack-and-slash platformers voor 1 of 2 spelers. Zelfs het ambitieuze toys-to-life-project Lego Dimensions ziet er ongeveer hetzelfde uit.

Maar waarom eigenlijk? Zouden andere genres niet minstens even leuk zijn met Lego-poppetjes in de hoofdrol? Zoals first person shooters? In dit filmpje geeft animator Andrew McMurry zijn visie op hoe een paar bekende schietspellen eruit zouden zien met Lego-graphics. En ik moet zeggen: dat is behoorlijk overtuigend. Deze beelden van Lego Portal, -BioShock, -Skyrim en -Counter-Strike smaken allemaal naar meer. Misschien moet Traveller’s Tales (sinds 2005 de vaste Lego-ontwikkelaar) hier toch eens mee experimenteren.

Documentaire over mysterieus arcadespel Polybius

polybius
Maakte de Amerikaanse overheid in de jaren ’80 een arcadespel waar spelers misselijk, duizelig en depressief van werden? Is het waar dat er iedere dag mannen met zonnebrillen langskwamen om gegevens uit die arcadekasten af te lezen? Was het echt een geheim experiment van de CIA om onschuldige mensen te hersenspoelen? Klopt het dat een jongen zelfs is overleden door het spelen van dat mysterieuze spel?

Op al die vragen wil de documentaire The Polybius Conspiracy een antwoord vinden. Voor alle duidelijkheid: er zijn nooit bewijzen gevonden dat dit spel echt heeft bestaan. Niemand weet ook hoe het eruitzag of wat het precies deed om spelers te hersenspoelen, maar toch is Polybius een hardnekkige urban legend. Al bijna zolang als het internet bestaat, duiken er zo nu en dan mensen op die beweren iets van Polybius te weten. The Simpsons en een paar andere televisieseries maakten er al grappen over, en nu willen 3 documentaire-makers het verhaal tot op de bodem uitzoeken.

Ik voorspel dat er niets van blijkt te kloppen, maar ik twijfel net genoeg om de documentaire toch te willen zien. Wie ook nieuwsgierig is heeft nog 19 dagen om het project te steunen via de bovenstaande link.

Video: Koji Igarashi praat 2 uur over Castlevania

iga
Je moet wel echt van Castlevania houden om dit filmpje helemaal af te kijken. Ontwerper Koji Igarashi die ruim 2 uur lang zijn beroemdste creatie Symphony of the Night speelt. Hij wordt ondertussen geïnterviewd door een andere spelontwerper (Anna Kipnis van Double Fine) die vrijwel meteen de diepte in duikt. Zie hoe twee programmeurs eindeloos doorpraten over geheugenbesparende pixeltrucjes, animatieframes en natuurlijk vampierenmythologie. Zelfs als je maar de helft begrijpt is dit nog steeds een fascinerende blik achter de schermen.

  • In de categorie geschrapte onderdelen: Igarashi wilde eigenlijk een skeletje in het spel dat buiten beeld alle kapotgeslagen kaarsen weer zou aansteken. Spelers die heel snel teruggingen naar een oude kamer zouden hem dan af en toe betrappen.
  • Wel jammer dat de tolk niet uit het filmpje is gemonteerd. Nu geeft Igarashi steeds antwoord in het Japans (met ondertitels) waarna de tolk alles nog een keer herhaalt. Een beetje overbodig.
  • Tegenwoordig houdt Igarashi zich vooral bezig met mobiele spelletjes voor zijn nieuwe werkgever ArtPlay, maar alle hoop is nog niet verloren. De mysterieuze website Sword of Whip suggereert dat we binnenkort een spannende aankondiging krijgen. (Volgens de geruchten een Mighty No. 9-achtige Kickstarter-campagne: een spel dat om legale redenen niet Castlevania heet maar dat verder wel precies zo speelt).

Nintendo-attracties in Universal pretparken

pinnapark
“Nintendo and Universal Parks & Resorts today announced plans to bring the world of Nintendo to life at Universal theme parks – creating spectacular, dedicated experiences based on Nintendo’s wildly popular games, characters and worlds.”

Het is nog geen compleet pretpark, maar attracties gebaseerd op Nintendo-spellen zijn een goed begin. Dankzij deze deal stappen bezoekers van Universal Studios over een paar jaar misschien wel in een F-Zero achtbaan of een Luigi’s Mansion spookhuis. Er komt vast ook een of andere interactieve Zelda-belevenis en een attractie rondom het Super Mario-universum kan natuurlijk ook niet ontbreken. (Misschien een echte kartbaan?)

Het is allemaal onderdeel van Satoru Iwata’s plan om meer geld te verdienen aan Nintendo’s beroemde personages. Zie ook: de Amiibo-poppetjes, de Super Mario animatiefilm, Nintendo’s smartphone-spelletjes en de geruchten over een Game of Thrones-achtige Zelda-serie op Netflix. (Al schijnt dat laatste verhaal toch niet helemaal waar te zijn).

Helaas heeft Universal geen pretparken in Europa, dus je zult als het zover is een vakantie moeten boeken naar Amerika, Japan of Singapore.

Neo-games.blog forum

De Chain Chomp kattenmand

chainchomp
Weblog Tiny Cartridge vond deze foto’s van een wel heel speciale kattenmand. Voor zo’n gevaarlijke plek (Chain Chomp is een van Mario’s irritantste vijanden: onvoorspelbaar, razendsnel en vrijwel onverslaanbaar) ziet de mand er verrassend comfortabel uit. De katten op de foto’s voelen zich in ieder geval prima op hun gemak tussen al die scherpe tanden. (De grijze kat lijkt wel een staart te missen, maar dat is vast toeval).

Het Chain Chomp Cat Bed is al uitverkocht, maar dat maakt niet uit. Het prijskaartje van 1100 dollar ging mijn budget toch een beetje te boven. Minoes en ik houden het wel bij de foto’s.

Game of Thrones meets Legend of Zelda

gameofhyrule
Kom alvast in de stemming voor seizoen 5 van Game of Thrones (aanstaande zondag!) met deze trailer voor Game of Hyrule. Uiteraard geen echt spel, maar wel een mooie remake van het GoT-openingsfilmpje met de plattegrond van A Link To The Past. Inclusief een deftige remix van de Zelda-melodie. Jammer dat de makers niet wat meer locaties hebben uitgelicht (waar is Death Mountain? Zora’s Waterval? Het Mastersword?), maar toch een erg fraai filmpje.

Browserextensie speelt 24 uur per dag Animal Crossing-muziek

animalcrossingmusic
Animal Crossing Music is een extensie voor Google Chrome waarmee je browser Animal Crossing-liedjes speelt. Bij ieder ander spel zou ik daar al na 5 minuten zenuwachtig van worden, maar Animal Crossing heeft precies het soort rustgevende achtergrondmuziek waar je ongemerkt urenlang naar kunt luisteren. Je vergeet dat het aan staat, maar je voelt je ondertussen wel helemaal zen. Net als in het spel hoor je ieder uur van de dag een ander liedje, met op zaterdagavond een willekeurig geselecteerd optreden van K.K. Slider. Alle versies van Animal Crossing zijn vertegenwoordigd, dus je kunt precies de soundtrack uitkiezen waar jij de meest nostalgische gevoelens bij hebt. (Voor mij Animal Crossing: Wild World op de DS).

De geluidskwaliteit is helaas niet al te denderend. Veel fragmenten zijn slecht gesynchroniseerd, met hoorbare overgangen tussen het einde en het begin van de sample, en bij de soundtrack van New Leaf hoor je ook achtergrondgeluiden en voetstappen van dorpsbewoners. Niet heel erg storend, maar toch een beetje jammer. Eigenlijk zou Nintendo zelf een browserextensie moeten maken met de originele, perfect geloopte geluidsbestanden. Tot die tijd is Animal Crossing Music een leuk programmaatje voor fans die zich weer even in hun favoriete dorpje willen wanen.

Neo-games.blog forum

Een Super Mario titelscherm van tandenstokers

toothpicks
Na bijna 10 jaar games.blog dacht ik alle variaties op Super Mario Bros.-wel gezien te hebben (getatoeëerd, als cosplay, met dominostenen, in taartvorm, etc), maar deze kende ik nog niet: het beroemdste titelscherm ter wereld nagebouwd met tandenstokers. Tienduizenden beschilderde tandenstokers die Twitter-gebruiker BitBlt Korry één voor één aan elkaar heeft gelijmd. Krankzinnig veel werk, maar het resultaat mag er zijn. Vooral tof dat niet alle tandenstokers even ver uitsteken, zodat het titelscherm letterlijk diepgang krijgt. Alsof Nintendo alsnog een 3D Classics-versie van Super Mario Bros. heeft gemaakt.

In het onderstaande filmpje legt BitBlt Korry stap voor stap uit hoe hij te werk ging. Met Japanse instructies, maar de beelden spreken voor zich. Met een tube lijm, een paar spuitbussen verf en een gezinspak tandenstokers kan vanaf nu iedereen zijn favoriete titelscherm nabouwen.

Kijk dit: retro game eerbetoon aan The Simpsons

simpsonsopening
Zou Matt Groening de makers van dit filmpje al hebben gebeld? De “couch gag” aan het begin van iedere Simpsons-aflevering wordt wel vaker uitbesteed aan andere kunstenaars, en dit is een van de mooisten die ik ooit heb gezien; het hele openingsfilmpje vormgegeven als een ouderwets computerspelletje. Het zou me niets verbazen als deze over een paar maanden opduikt voor een echte aflevering van The Simpsons.

Het knappe is dat animators Ivan Dixon en Paul Robertson (Contra 4, Scott Pilgrim vs. The World, Fez) alle scenes opnieuw hebben ingericht als platte tweedimensionale levels. Nog steeds herkenbaar voor iedereen die ooit een aflevering van The Simpsons heeft gezien (wie niet?), maar ook geloofwaardig als computerspel.

Microsoft’s virtual reality-bril: Project Hololens

hololens
Dus Microsoft is het zoveelste bedrijf dat werkt aan een Virtual Reality-bril. Niet echt spannend nieuws, maar Project Hololens belooft anders te worden dan de Oculus Rift (Facebook) en Project Morpheus (Sony). Het is bijvoorbeeld een transparante bril. Je ziet nog steeds de echte wereld, maar Hololens vult de werkelijkheid aan met virtuele “hologrammen”. Een beetje zoals Google Glass, maar dan geavanceerder. Het promofilmpje belooft levensechte graphics die naadloos aansluiten op de echte wereld.

Een ander verschil: Project Hololens heeft geen computer nodig. Alle hardware en software zit in de bril. Inclusief Microsoft’s geheime wapen: een nieuwe versie van de Kinect-camera. Een aparte controller is dus ook overbodig. De camera houdt je handen voortdurend in de gaten, zodat je de hologrammen simpelweg kunt aanraken. Een journalist van Wired mocht Project Hololens als eerste uitproberen en was onder de indruk. Vooral van een demo waarin ze echt kon rondlopen, samen met de Curiosity Rover, op de planeet Mars. Zonder bang te zijn dat ze tegen een muur zou botsten, want die waren dus ook nog steeds zichtbaar.