- Home
- Rubriek: Algemeen
- Pagina 5

Wij gamers zijn inmiddels wel wat gewend. Qua beledigingen incasseren bedoel ik. Gamen is ongezond. Gamen is verslavend. Gamen maakt gewelddadig. Games zijn het werk van de duivel. Gamers zijn nerds zonder sociale contacten… we hebben het allemaal al gehoord en we zullen het ongetwijfeld nog veel vaker horen.
De enige plek waar je gegarandeerd veilig bent voor vooroordelen is in videogames. Zou je denken. Maar zelfs dat gaat niet altijd op. Dit weekeinde dook de onderstaande video weer eens op bij verschillende internetfora. Het is het eindfilmpje van The Lost World: Jurassic Park voor de Sega Saturn en de PSone. Iedereen die dat spel uitspeelde werd blijkbaar beloond met een chagrijnige Jeff Goldblum (zijn personage speelt overigens geen rol in de game) die je aanspoort om nu eindelijk die computer eens uit te zetten en naar buiten te gaan. “Breathe the air! Take a walk! Call a member of the opposite sex!” Ik vind het een geslaagde grap, al weet ik niet zeker of het ook zo bedoeld is. Zou het een ingestudeerde tekst zijn, of is dit Jeff die zijn echte mening gaf tussen twee scenes door? We zullen het wel nooit helemaal zeker weten.

Handbeschilderde SNES (voor de jongere lezers: een Super Nintendo Entertainment System) in Zelda-kleuren. De site van Bleeding Violin staat vol met dit soort custom paint jobs, maar deze sprong er voor mij tussenuit. Exotisch genoeg om je even verbaasd met de ogen te laten knipperen, maar toch zo professioneel dat je hem je bijna kunt voorstellen als een officiële uitgave van Nintendo.
Hebben? Bleeding violin verkoopt kant en klare (moderne) beschilderde spelcomputers, maar je kunt ook je eigen spullen opsturen om te laten beschilderen. Ik krijg sterk de indruk dat het bedrijf in Nederland is gevestigd (de FAQ is tweetalig, Engels/Nederlands), waardoor in ieder geval de verzendkosten meevallen.

YouTube-held Freddie Wong stond al eerder op games.blog met een grappig Katamari-filmpje. Nu is hij terug met een stoere toekomstvisie over motion controls. Zonder televisie, maar met een speciale hoofdband die holografische vijanden rechtstreeks in de echte wereld projecteert. De toekomst ziet er vermoeiend uit, maar toch ook vooral indrukwekkend. En voor wie zich afvraagt hoe een hobbyist zulke mooie graphics tevoorschijn tovert: Freddie heeft friends in high places. De vijanden waar hij tegen vecht komen uit Resistance 3 en voor de animaties kreeg hij hulp van Insomniac Games. Het is stiekem vast een virale campagne om meer PlayStation Move’s te verkopen, maar dat maakt het filmpje niet minder knap.

Huh? Alweer een filmpje over Super Mario Bros. met een Portal-gun? Zoiets hadden we toch al eerder gezien? Dat klopt helemaal, maar dit is niet zomaar een filmpje. Wat je hieronder ziet is een trailer. Een work in progress. Wat betekent dat het deze keer echt gaat gebeuren. Iemand werkt aan een SMB-remake waarin Mario beschikt over een Portal-pistool. En het ziet er fantastisch uit! De portals reageren precies zoals portals horen te reageren. Als Mario dus een Koopa-schild in de oranje portal schopt, dan komt die er bij de blauwe met dezelfde snelheid weer uit. En net als Chell kan hij enorme sprongen maken door zich van grote hoogtes in een portal te laten vallen. Het spel wordt op deze manier natuurlijk wel belachelijk simpel, maar toch kan ik niet wachten om alle trucjes uit dat Dorkly-filmpje zelf na te spelen.
Volg de voortgang van Mari0 op deze site. Coming soon als gratis downloadbaar pc-spelletje. Volgens de maker zelfs met multiplayer: “play simultaneously with as many friends as you can connect joypads to your PC, with everyone having their own Portal gun!”

Het Portal-universum blijft hobbyregisseurs inspireren tot het maken van mooie filmpjes. De vorige keer zagen we een ontsnapte Chell langzaam haar verstand verliezen in een klein appartement, maar dit filmpje gaat nog verder. No Escape staat volledig los van de twee spellen. Er komt dus geen Chell, geen GLaDOS, en zelfs geen Companion Cube in voor. In eerste instantie vraag je je misschien af wat de hoofdrolspeelster überhaupt met Portal te maken heeft. Pas na een paar minuten gebeurt er iets waaruit blijkt dat ze zich toch echt in een laboratorium van Aperture Science bevindt – al is het misschien niet op de manier die je verwacht. Blijf kijken tot het einde voor de verrassende ontknoping!

Comedy site Dorkly blijft Portal Guns toevoegen aan klassieke videogames. Na Super Mario Bros. en A Link To The Past is deze keer Mega Man aan de beurt. Mega Man 9 om precies te zijn. En omdat dat zo’n genadeloos moeilijk spel was, is dit misschien wel het bevredigendste filmpje tot nu toe. Wat heerlijk om die irritante Met met zijn onverwoestbare helm in een ravijn te dumpen. Of om er met twee slim geplaatste portals voor te zorgen dat Popo Heli zichzelf in brand steekt. Eindelijk gerechtigheid!
Maar Mega Man zou Mega Man niet zijn als Mega Man het Portal Pistool zomaar cadeau kreeg. Eerst moet hij het opnemen (in de eerste 15 seconden van het filmpje) tegen Aperture Man. Een geniepige eindbaas die Mega Man alleen kan verslaan door hem in zijn eigen valstrik te duwen.

Als het aan Euclideon ligt hebben we binnenkort geen polygonen meer nodig. Dit kleine Australische bedrijfje werkt aan een techniek om driedimensionale werelden te bouwen met “ongelimiteerde details.” Het moet gezegd: hun demonstratievideo is indrukwekkend. Bomen hebben individueel vormgegeven blaadjes en de grond van het eiland bestaat uit losse zandkorrels. De hoeveelheid details is bijna niet te bevatten. En als ik de uitleg goed begrijp verschilt de techniek niet eens zoveel met die van bijvoorbeeld Minecraft. Alleen in plaats van grote kubussen gebruikt deze engine miljarden kubusjes die zo klein zijn dat ze voor het oog samensmelten tot palmbomen en grassprietjes. Zoals ik al zei: indrukwekkend.
Het probleem is dat niet iedereen gelooft in de haalbaarheid van dit project. “Statische omgevingen bouwen is niet zo moeilijk,” zeggen de sceptici, “maar laat één zo’n virtuele grasspriet wuiven in de wind en de engine komt meteen krakend tot stilstand.” Daar zit wat in. Zonder animaties kun je geen spel maken en Euclideon’s eiland ligt er inderdaad verdacht bewegingloos bij. Het blijft een indrukwekkende demonstratie, maar ik vrees dat het nog wel een paar jaar zal duren voordat het eerste spel met ongelimiteerde details daadwerkelijk in de winkel ligt.
Update: Notch (hij van Minecraft) noemt het filmpje oplichterij. Citaat: “They’re hyping this as something new and revolutionary because they want funding. It’s a scam. Don’t get excited.” Hm…

De Zweedse spellenmaker Joakim Sandberg (in de indie-scene beter bekend als Konjak – als het goed is hebben jullie in 2009 allemaal zijn uitstekende Zelda-tribute Legend of Princess gespeeld) heeft een soort videorecensie gemaakt over Metroid Fusion. “Joakim learns from Metroid Fusion” heet het filmpje. Het aardige is dat hij op een andere manier naar spellen kijkt dan een traditionele recensent. Zaken als de graphics, het verhaal en de bijzondere sfeer worden compleet genegeerd. Joakim is alleen geïnteresseerd in wat hij de “action flow” noemt. Na hoeveel rake kogels ontploft een vijand? Hoeveel controle heb je over de sprongen van Samus? Hoe wordt de moeilijkheidsgraad opgevoerd? Hoe houd je speler op zijn tenen zonder hem onnodig te straffen? Is het later in het spel beter om sterkere vijanden te introduceren, of grotere aantallen zwakke vijanden? Het is een ontzettend technisch verhaal en zeker niet geschikt voor gamers die gewoon willen weten of Metroid Fusion een leuk spel is, maar wel een fascinerende poging om iets onder woorden te brengen waar ik zelf al vaak mee heb geworsteld: wat maakt een spel leuk om te spelen?
Joakim’s Zweedse accent is even schrikken, maar als je eenmaal bent gewend is het filmpje goed te volgen. Ik heb bovendien nog nooit iemand zo mooi “Castlevania” horen zeggen. Tussen de spelbeelden door zie je een tekenfilmversie van Joakim. Eerst nog gewoon thuis in zijn slaapkamer, maar in de loop van het filmpje raakt hij verwikkeld in een bizar Zweeds ritueel waar ik verder niet teveel over wil verklappen. Laten we het erop houden dat er in dit filmpje meer gebeurt dan in de meeste andere spelrecensies.

Je vader zal maar verslaafd zijn aan Super Mario World 2: Yoshi’s Island. Dan groei je dus op in zo’n babykamer. De muurschilderingen komen volgens mij niet helemaal overeen met de stijl van het spel (of iets specifieker: de zwarte lijnen zijn niet dik genoeg en de bergen te netjes ingekleurd), maar die mobile boven de wieg is het toppunt van schattigheid. Vijf gekleurde Yoshi’s hangen aan Lakitu’s hengel en draaien langzaam rondjes. Met een SNES-controller (!) op de achterkant van de wieg kunnen de ouders instellen op welk rustgevend muziekje uit Yoshi’s Island, Mario World of Zelda baby die nacht in slaap mag vallen.
Wat een surrealistische ervaring zal het later voor dat kind zijn om voor het eerst Yoshi’s Island te spelen. Alle plaatjes en geluiden komen hem straks bekend voor zonder dat hij zich precies herinnert waarvan.

Wat zou het zijn? Q-Games heeft al drie spellen in ontwikkeling (Pixeljunk Sidescroller, Pixeljunk Lifelike en (samen met Nintendo) Star Fox 64 3D) maar toch postte Dylan Cuthbert gisteren op zijn Google+ account deze screenshot van een mysterieus nieuw project. Mijn eerste indruk was dat het eruitziet als een social game voor op Facebook. Misschien is het dat ook wel, maar we hopen natuurlijk op iets spannenders. Een vervolg op Pixeljunk Monsters? Een compleet nieuwe Pixeljunk? De Q-Games versie van een simulatiespel? Real-time strategy met resource management? De grote onthulling van deze mystery game gebeurt volgende week.
Recente Reacties