Nieuw in het winkelkanaal: SPLATTERHOUSE, Ice Climbers, Teenage Mutant Ninja Turtles


Deze week geen echte grote klappers in het winkelkanaal, maar toch geen onaardige week. Een leuke beat-em-up in een griezelig sfeertje, één van Nintendo's allereerste spellen voor de NES die je beter kunt vermijden. En als jullie na vandaag niks meer van me horen heb ik me waarschijnlijk laten verleiden om een spel te downloaden waar ik heel veel (maar niet altijd even plezierige) herinneringen aan heb. Wens me sterkte.

SPLATTERHOUSE

SPLATTERHOUSE schreeuwt het winkelkanaal je toe in grote lelijke hoofdletters. Het zal de officiële spelling wel zijn die Namco er ooit voor verzonnen heeft, maar het irriteerde me meteen mateloos. Ik heb iets met hoofdletters, of beter gezegd iets tegen hoofdletters, maar ik zal proberen het niet te laten meewegen in mijn advies.

SPLATTERHOUSE dus. Het is tegenwoordig al te gemakkelijk om SPLATTERHOUSE over het hoofd te zien. Het spel is een hele eenvoudige, eigenlijk nogal onopvallende beat-em-up met een horror-sausje. Niet echt iets om opgewonden over te raken.

Maar vergis je niet, SPLATTERHOUSE was als de Resident Evil 4 van de jaren '90. Een geweldadig spel vol enge vijaden en voor die tijd verbazingwekkend mooie graphics. Het was een populaire arcade-game en bijna alle consoles kregen een eigen versie van SPLATTERHOUSE. Sommige fans zien hierin zelfs een verre voorloper van het moderne survival horror genre.

Alleen daarvoor zijn er wat mij betreft nog teveel vijanden en zijn ze te eenvoudig om te verslaan, Misschien voelen alleen de enge eindbazen al een beetje survival-horror-achtig. Die man met kettingzagen in plaats van handen (in het filmpje) ziet er behoorlijk zenuwslopend uit.

SPLATTERHOUSE is nog steeds een aardig spel. Niet de beste beat-em-up in het winkelkanaal, maar als de sfeer en de setting van het spel je aanspreken is het waarschijnlijk wel een veilige download. Niet spectaculair, niet geweldig maar wel veilig. (Hoewel, als je écht een goed spel in een horror-setting wilt spelen, koop dan Castlevania IV)!

_______________________________________________________

Ice Climbers

En weer zo'n primitief spelletje uit de beginperiode van de NES. Nintendo had een paar van deze games (dit, Balloon Battle, Ice Hockey, Donkey Kong) moeten bundelen in één "NES Classics" compilatie bijvoorbeeld. Dat had ik dan wel aan durven bevelen voor 500 Wii Points. Maar Ice Climbers als op zichzelf staand produkt? Ik zou er niet aan beginnen.

Ooit kreeg ik van een klasgenoot een illegale 150 in 1 cartridge voor de NES te leen. Daar stond Ice Climbers ook op, en daar heb ik het een paar potjes gespeeld met mijn broertje.

En dat was best leuk, maar zelfs toen voelde het al aan als een verouderd spelletje. Je enige doel is om als een kleine eskimo al die "bergen" te beklimmen die er allemaal hetzelfde uitzien en waar je op geen enkele manier voor wordt beloond, behalve met een steeds hogere score.

Plus dan is er ook nog… of nee, laat ik dat anders zeggen. Weet je hoe er in iedere platformgame die je speelt dat irritante verplichte ijslevel is? Dat vervelende level waar de vloer plotseling glad is, je constant te ver doorglijdt na een sprong en de controls gewoon een stuk minder prettig aanvoelen? Je voelt hem al aankomen, maar dit is dus een spel waar je alleen maar in een ijslevel rondloopt. De vloeren zijn het hele spel lang glibberig en de controls, hoewel opzich niet slecht, voelen daardoor vervelend onnauwkeurig.

Alleen geschikt voor mensen die de allereerste beginperiode van de NES bewust hebben meegemaakt. Je moet Ice Climbers gespeeld hebben terwijl de betere tweede generatie NES spellen nog niet bestond.

Of misschien ook voor hele grote Super Smash Bros. fans die nu weleens met eigen ogen willen zien waar de Ice Climbers vandaan komen. Maar wees gewaarschuwd, je nieuwsgierig zal inderdaad bevredigd worden, maar aan het eind van de dag voelt het toch alsof je vijf euro hebt weggegooid!

_______________________________________________________

Teenage Mutant Ninja Turtles

Teenage Mutant Ninja Turtles is misschien wel het moeilijkste spel wat ik ooit heb uitgespeeld. Niet te geloven hoeveel geduld ik vroeger voor zulke dingen had. Het moet me vele maanden gekost hebben, maar ik heb de laatste eindbaas ooit verslagen. En dat terwijl het niet eens zo'n heel erg goed spel was.

Niet dat het een slecht spel is, dat ook weer niet. Voor die tijd was het zelfs behoorlijk ambitieus. Het was één van de meest gevarieerde spellen op de NES en je beleefde hier echt een groots avontuur met een verhaal dat werd verteld in mooie cutscenes. De levels waren lang en uitgebreid… er vallen een hoop goede dingen over TMNT te zeggen.


Screenshots uit de tweede helft van het spel, je weet wel, het gedeelte dat je nooit zult bereiken als je ouder bent dan 10 jaar.

Teenage Mutant Ninja Turtles wordt grotendeels verpest door kleine schoonheidsfoutjes. Controls die niet altijd even lekker werken bijvoorbeeld. Tijdens sprongen voelt je turtle als een ongeleid projectiel en schiet werkelijk alle kanten op. In de vechtscenes misschien niet zo'n probleem, maar dit spel heeft ook klassieke platform-gedeeltes waarin je grote sprongen moet maken en op akelig smalle blokjes moet landen. Hoe goed je dat ook oefent, zulke sprongen blijven het hele spel door aanvoelen als een loterij. De controls willen gewoon niet meewerken en dat is heel frustrerend. Ook zijn er verbazingwekkend veel stomme situaties waar je simpelweg onmogelijk doorheen kunt komen zonder geraakt te worden. Het voelt altijd heel goedkoop als een ontwikkelaar dat doet, en Konami stopte dit spel er vol mee.

Konami ja, Teenage Mutant Ninja Turtles werd ontwikkeld door Konami. Zelfs al staat er op de hoes van het spel en op het titelscherm dat het afkomstig is van Ultra Games, het komt toch echt uit de studios van Konami. Dat heeft er alles mee te maken dat Nintendo in die tijd de regel had ingesteld dat third party ontwikkelaars maar vijf spellen per jaar mochten uitbrengen. Op die manier hoopte men te voorkomen dat de markt overspoeld werd door slechte spellen. (Reggie zal nu af en toe nog weleens weemoedig terugdenken aan die tijd. Ah…luxe-problemen).

Konami wist die merkwaardige regel te omzeilen door het bedrijf Ultra Games op te richten. Onder die naam brachten ze gewoon nog eens vijf extra spellen per jaar voor de NES op de markt, waarmee ze er dus elk jaar in totaal 10 konden uitbrengen. Slim van Konami.

En o wat plaatst Konami me in een moeilijke positie door het spel nu aan het winkelkanaal toe te voegen! Ik heb me hier vroeger zo vaak aan geërgerd, het was zo moeilijk, jullie hebben er geen idee van. Maar tegelijkertijd heb ik er ook zoveel uurtjes mee doorgebracht dat alleen het terugzien van de screenshots me al nostalgisch maakt. Ik voel heel sterk de neiging om het te downloaden en me weer te laten meeslepen door de prachtige graphics en de geweldige muziek (ik zei toch dat er een hoop goede dingen over te zeggen waren). Ik wil het downloaden, maar ik weet dat me alleen maar zal frustreren en dat het me geen tweede keer lukt om het spel uit te spelen.

Bij wijze van uitzondering voor dit spel geen gewone video, maar de bespreking ervan door de Angry Nintendo Nerd. Ik weet dat niet iedereen gecharmeerd is van zijn stijl en de humor komt vaak nogal geforceerd over, maar deze video geeft wel een verbazingwekkend goed beeld van de Teenage Mutant Ninja Turtles ervaring. Dit zijn precies de frustraties waar jij en ik ook tegenaan zullen lopen, als we besluiten het spel te downloaden.

Waarschuwing: niet kijken als je niet tegen grof taalgebruik kunt!

_______________________________________________________

Zie ook:
Super Ghouls 'n' Ghosts, Galaga, Double Dungeons
Sword of Vermilion, Streets of Rage, Chew Man Fu, Bio Hazard Battle
Kid Icarus, Ocarina of Time
Kirby's Adventure, Excitebike, R-Type III, New Adventure Island
Super Mario World, Zelda II en Vigilante
Bonanza Bros, Gain Ground, Comix Zone, Gradius – wow!
Mario Kart 64 en Soldier Blade
Street Fighter II en Super Probotector
Xevious
Super Mario Bros. en Moto Roader


Lees ook:Next-gen Splatterhouse: een waar bloedbad
Lees ook:Teenage Mutant Ninja Turtles XBLA filmpje
Lees ook:TMNT Video Game kale demonstratie video
Lees ook:Zo ziet Turtles in Time eruit op de Xbox 360
Lees ook:A challenger appears…

Heb jij Games.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!


  • Geplaatst door hiku op 16 maart 2007 om 13:28

    Jeuh, angry nintendo (videogame) nerd ^^

  • Geplaatst door Bou op 16 maart 2007 om 15:21

    ik lachte me helemaal dood aan eht einde van die video van de angry nintendo nerd :P en dan aan het einde ‘and I dont like it’. briljant XD

  • Geplaatst door Wouter op 16 maart 2007 om 15:26

    Ik denk dat er deze week geen games voor mij tussen zitten.

  • Geplaatst door anthony_wii_man op 16 maart 2007 om 15:53

    yay! angry nintendo nerd! ^_^ ( k vond sh*tpickle toch leuker :p )

  • Geplaatst door Lottie op 16 maart 2007 om 16:58

    Haha die nintendo nerd is geweldig.. xD

  • Geplaatst door Wouter op 16 maart 2007 om 19:39

    Oké, ik gebruik nooit meer een cheat! Serieus, ik vind cheats stom, ze verpesten het spel! Maar toch, ik wilde er toch eentje proberen bij Comix Zone.

    Ik, Sketch Turner, was onstrevelijk. Klinkt leuk maar dan is er ook geen echte eer te behalen bij het halen van pagina vier. Serieus, echt niets. Ik kwam bij de Kong-Fu baas in de tempel, leuk. Ik ergerde me aan dat ik steeds viel door zijn vuur en water aanval. Ik ERGERDE me eraan, dat is toch vreselijk! Ik houd ervan om een eindbaas te verslaan, vooral als deze heel erg sterk is. Maar nu, nu vond ik het vervelend dat ik steeds viel, en dat terwijl ik oneindig veel kansen had!

    Laat dit een les zijn voor iedereen, cheats verpesten het spel. Of zoals een geliefde uitdrukking van me is: “Cheats zijn voor watjes!” Gebruik nooit cheats, net als ik.

  • Geplaatst door MetroidPrime op 16 maart 2007 om 19:46

    Ik ben het volledig eens met de kritiek van Angry Nerd, maar toch wil ik het spel nog steeds spelen. Het is een super frustrerend spel, maar ergens was het toch leuk. Het was ook een spel dat erg ambitieus was en vooruit liep op zijn tijd.

  • Geplaatst door erik op 16 maart 2007 om 20:42

    “Ik ben het volledig eens met de kritiek van Angry Nerd, maar toch wil ik het spel nog steeds spelen.”

    Héél herkenbaar gevoel ja. Je weet dat je je weer verschrikkelijk gaat ergeren… maar toch wil je het weer een keer proberen. Ik weet hoe je je voelt. ;)

    “Laat dit een les zijn voor iedereen, cheats verpesten het spel. Of zoals een geliefde uitdrukking van me is: “Cheats zijn voor watjes!” Gebruik nooit cheats, net als ik.”

    Wijze woorden Wouter. Er bestaat geen beter gevoel dan op eigen kracht een hele moeilijke eindbaas halen. :)

Geef een reactie