Categorie: "Pokemon"

Het Pokémon Dagboek dag 88: (You don’t have to) catch ‘em all!


Dialga. Crobat. Een brandend paard. Turtwig. Quagy. Luxray. Dat is mijn team. Ik heb er hard voor moeten vechten en urenlang met ze getraind, maar het resultaat mag er zijn. Ja trouw publiek, ik ben blij met mijn team! Het spel probeerde me gisteren te laten denken dat ik Azelf (en Uxie, en Mesprit) ook nog nodig had, maar nu zie ik wat een onzin dat is. Als ik ze zou vangen zouden ze waarschijnlijk toch de rest van het spel in Box 2 van "someone's computer" blijven zitten. Ik ben veel te gehecht aan mijn eigen team.

"Gotta catch 'em all!" is het motto van dit spel. Maar het echte geheim om van Pokémon te blijven genieten is dat je ze niet per se allemaal hoeft te vangen. Nee echt niet! En met die bevrijdende gedachte begon ik voor de tweede keer aan de wandeling naar Sunyshore City. Eenmaal in die stad aangekomen liep ik meteen door naar de Pokémon Winkel om mijn voorraad potions en Ultra Balls wat aan te vullen. En het was daar, in het winkeltje van Sunyshore City dat ik mijn tweede grote openbaring van vandaag kreeg: holy shit, ik ken dit muziekje! Dat komt uit Super Mario Bros. 2! Bijna onherkenbaar geremixed, maar toch. Ik zou dat piano-riedeltje uit duizenden herkennen. Wat grappig om het hier onverwachts terug te horen.

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 87: Dan maar geen Azelf


Help! Trouw publiek, Azelf is echt heel heel heel erg irritant. Toch? Ik doe het toch niet verkeerd? Op advies van een paar mensen ben ik nu niet meer op weg naar Sunyshore City. Er moeten eerst nog drie legendarische Pokémon gevangen worden, dus dat was mijn plan voor vandaag. Alleen klim ik nu zo ongeveer tegen het behang op van frustratie omdat die Azelf zo'n rotzak is!

Om te beginnen gaat hij de hele tijd dood. En ik bedoel niet dood-omdat-ik-Dialga's onoverwinnelijke-Roar-Of-Time-gebruikte, maar ook dood omdat ik onschuldige aanvallen als "Thief" of "Cut" op hem loslaat. Wat is Azelf voor een watje als hij daar al niet eens tegenkan? En ik, ik moet dan iedere keer het spel herstarten om het nog een keer te proberen (wat trouwens (bonus! nog een extra klacht!) veel te lang duurt: Health and Safety Warnings, Informatie dat Pokémon al sinds 1995 een registered trademark is van Nintendo, titelscherm dat langzaam op moet starten, Continue/New Game scherm en dan ook dat waardeloze dagboek). En dan, als ik hem even later zover heb gekregen dat er nog maar een klein rood stukje van zijn energiebalk over is, ontsnapt hij lachend uit alle Pokéballs die ik hem toewerp. Zelfs een Gigaball wiebelt geen enkele keer. Erg vervelend. Ik sta op het punt om hem maar gewoon dood te maken zodat ik verder kan met het avontuur. Eigenlijk was ik toch al niet meer van plan om mijn team nog verder uit te breiden. Dus Sunyshore City, here I come!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 86: Gugyugubah deel 2


Whoa! Whoa! Iedereen die Pokémon Pearl heeft gekocht kan nu misschien beter ophouden met lezen. Serieus, ik meen het jongens. Stop met lezen of jullie krijgen spijt… spijt dat jullie niet ook zo slim zijn geweest om Pokémon Diamond te kopen. Ik bedoel, wow! WOW! Die Dialga is net een tank! Ik maak geen grap als ik dit zeg: Dialga is de beste Pokémon die ik ooit heb gehad.

Bijvoorbeeld, hij heeft een aanval die 'Roar of Time' heet en… nou ja, ik weet niet precies wat hij dan doet. Maar het hele scherm wordt wit door een grote lichtflits en daarna heb je automatisch het gevecht gewonnen. Ik meen het kinderen, ik ben op het moment dat ik dit schrijf langzaam op weg naar de stad die volgens mijn plattegrond Sunyshore City heet (inderdaad, met één n in Suny, zo staat het er), en ik ben nog geen enkele tegenstander tegengekomen die niet in één klap werd uitgeschakeld door de almachtige Roar of Time. En het zijn niet bepaald Magikarps en Silcoons die hier rondlopen op Route 222. Ik heb het over gevaarlijke Pokémon van level 40 en hoger. Maar dat maakt Dialga allemaal niet uit, hij walst overal overheen. En voorheen als ik klaagde dat het spel een beetje makkelijk was, werd mij verweten dat ik mijn Pokémon te veel had getraind (waar misschien wel een kern van waarheid in zat, alleen dat doet er nu niet toe), maar dit is anders. Dialga was al zo sterk toen ik hem kreeg. Nintendo wil gewoon dat ik al mijn tegenstanders platwals! Dus dat doe ik. En het voelt zo goed dat ik er bijna bang van wordt!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 85: Gugyugubah!


Wow jongens, wow. Ik zal niet proberen na te vertellen wat er net allemaal gebeurd is. Het zag er indrukwekkend uit, maar ik begreep er geen snars van. Het was iets met drie rode kettingen en een nieuw universum maar Team Galactic werd net op tijd tegengehouden door drie andere Pokémon. Zoiets. Het was een beetje ingewikkeld. Of wacht, laat ik anders zeggen dat ik het nog niet wil verklappen voor alle lezers die nog niet zover in het spel zijn. Ja dat is het! Ik begreep het wel maar ik wil het niet verklappen!

Dat klinkt beter. Net op tijd m'n gezicht gered. Anyway, ik denk dat het niet meer dan terecht is dat ik nu Linkster even bedank. Al een hele lange tijd heeft deze trouwe dagboeklezer me geprobeerd te waarschuwen dat ik moest SAVEN nadat ik Team Galactic had verslagen. En vandaag… heb ik zijn advies opgevolgd! Jawel! Direct na het gevecht met Team Galactic volgt er een hele bijzondere, unieke, dit-maak-je-maar-één-keer-in-je-leven-mee gebeurtenis. Als je dat verknoeit, dan is er normaal gesproken niets meer aan te doen. Maar als je zo slim bent geweest (of als Linkster in jouw plaats zo slim is geweest) om te saven, dan kun je snel je DS uitzetten en overnieuw beginnen. En het is maar goed dat ik gedaan heb, want ik heb het paar keer flink verknoeid.

Of om het met andere woorden te zeggen: ik heb perongeluk een paar keer Dialga vermoord. Dat is de Pokémon die op de voorkant van het doosje staat. Ik wil niet zeggen dat hij een watje is (sommige van zijn aanvallen waren behoorlijk sterk), maar hij had wel de neiging om snel dood te gaan. Allemachtig. Het kostte me drie mislukte pogingen voordat ik hem eindelijk zover had verzwakt dat hij bijna -maar nog net niet helemaal- bewusteloos was. Daarna hoefde ik hem alleen nog maar even te vangen met een Pokéball. Acht keer wist hij te ontsnappen, maar bij de negende Pokéball (een Premier Ball, voor wie het weten wil) kreeg ik hem te pakken. Woohoo! Ik heb Dialga gevangen! Of zoals Dialga het zelf verwoordde: Gugyugubah!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 84: Op weg naar de top


Hey kids! Zien jullie dit? Dat is waar ik de hele avond tegenaan moest kijken terwijl ik Pokémon speelde. Heb medelijden met me lezers. Ik heb het zwaar! Ik wilde vandaag alleen maar even snel naar de top van Mt. Coronet klimmen (ik heb eindelijk de juiste ingang gevonden – welke het is zal ik niet verklappen, maar het is niet de ingang bij Eterna City en ook niet de ingang bij Celestic Town) en dan snel beginnen aan mijn langverwachte nieuwe spel.

Hoe kon ik weten dat ik gedurende de hele klim naar boven om de drie stappen geconfronteerd zou worden met een Team Galactic soldaat? Het was om gek van te worden. Niet omdat ze zo moeilijk waren om te verslaan, natuurlijk niet, maar wel omdat hun trashtalk iedere keer zoveel tijd kostte ("Knap dat je zover bent gekomen maar nu ga ik je verslaan." "Ik heb het druk vandaag dus ik hoop dat je er niet te lang over doet om te verliezen." "Je bent nog maar een klein kind!" Etc. Etc.) Plus, toen ik eindelijk boven was had ik zo verschrikkelijk vaak gevochten dat Luxray alle PP voor zijn twee krachtigste (elektrische) aanvallen had opgebruikt. Ik sta op het punt om tegen een eindbaas te vechten en Luxray kan zijn beste aanvallen niet meer gebruiken! Wat moet ik doen? Wat moet ik doen!? Oh wacht, was ik bijna vergeten dat alle tegenstanders die ik tegenkom in dit spel ongevaarlijk zijn. Ik laat Turtwig of mijn paarse vleermuis wel vechten ofzo. Dat ik ga winnen staat toch al een soort van vast.

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 83: Nog steeds onderweg


Zucht. Volgens mij ga ik de top van die berg Coronet gewoon nooit bereiken. Er gebeuren de hele tijd dingen die me afleiden. En dat terwijl ik me eigenlijk op het grote avontuur zou moeten concentreren. De bedoeling was om Pokémon uitgespeeld te hebben voordat de nieuwste Zelda op de Nintendo DS uitkomt, maar ik ben bang dat we dat ondertussen wel kunnen vergeten.

Zo had ik vandaag het krankzinnige plan opgevat om Lucario net zolang te trainen totdat hij een nieuwe aanval zou leren. En dat zonder dat ik van tevoren had opgezocht bij welk level dat gebeurde. Dat is gewoon de manier waarop wij spelen, hier bij games.blog. Ik zou gewoon gaan trainen en trainen en trainen totdat er iets gebeurde. Al kostte het me mijn hele vrije dag. En raad eens lezers? Het wonder is gebeurd, Lucario heeft een hele krachtige nieuwe aanval geleerd. Speciaal voor de lezers van dit dagboek heb ik de optie gevechtsanimaties voor deze tekening tijdelijk ingeschakeld, zodat ik de spectaculaire special effects van "Close Combat" goed in beeld komt brengen. Kijk dan toch. Lucario slaat het gezicht van die arme Meditite helemaal tot moes. Met zijn blote vuisten. Ik denk dat Lucario nu definitief niet meer de zwakste schakel van mijn team is!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 82: Hallo Oma Wilma!


"Wil jij soms een superkrachtige draken-aanval leren?" vroeg Oma Wilma. Ik knikte heftig van ja, dat wilde ik wel! Een draken-aanval is precies wat Lucario nodig heeft! Wat een lief oud vrouwtje. Yes! Ik wist wel dat het een goed idee zou zijn om naar Mt. Coronet te wandelen in plaats van me weer te laten vliegen. Zou ik Oma Wilma ook zijn tegengekomen als ik met Crobat tien kilometer boven de grond vloog? Nee, natuurlijk niet. Hier op de grond valt veel meer te beleven.

"Oh het spijt me jongen, maar ik zie nu opeens dat jouw Pokémon helemaal niet geschikt zijn om een superkrachtige drakenaanval te leren." Pardon? Niet geschikt? Mij eerst blij maken met een dode mus en dan zeggen dat mijn Pokémon niet geschikt zijn? Misschien ben jij wel niet geschikt om mijn Pokémon iets te leren, lelijke oude heks! Bah! Was ik maar gewoon naar Mt. Coronet gevlogen. Dat wandelen was een heel slecht idee. Hier op de grond kom je alleen maar teleurstellingen tegen!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 81: Hallo Lucario!


Mijn doel is om hem in ieder geval op level 40 te krijgen. Denk ik. Al mijn andere Pokémon zitten immers ook boven dat niveau. Ik wil Riolu niet het gevoel geven dat hij de zwakste schakel van de groep is. En wie weet, misschien leert hij op level 40 ook wel een nieuwe aanval. Dat zou leuk zijn, want stiekem is hij nu natuurlijk nog wel een klein beetje de zwakste schakel.

We zijn voorlopig nog niet bij Mt. Coronet (ik heb zomaar het gevoel dat Team Galactic toch wel wacht met hun kwaadaardige plan -wat dat ook is- totdat ik erbij ben), er is nog genoeg tijd. Vanmorgen heb ik Riolu een tijdje laten vechten tegen wilde Pokémon en toen groeide hij al tot level 39. Al mijn hippe jonge lezers wisten dit waarschijnlijk al omdat ze dagelijks rondhangen op allerlei Pokémon websites, maar voor mij was het een complete verrassing dat Riolu bij de overgang naar level 39 plotseling evolueerde in een Lucario. Goed nieuws dus. Nu ziet hij er in ieder geval niet meer uit als de zwakste schakel!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 80: Ik druk op de knop!


Mijn excuses. Misschien heb ik gisteren per ongeluk wat al te hoge verwachtingen gewekt voor die rode knop. In werkelijkheid stelde het helaas niet veel voor. Ik drukte erop, Uxie, Mesprit en Azelf kwamen uit hun apparaten en toen verdwenen ze weer. Sorry, spectaculairder kan ik het echt niet maken, ik had er zelf ook meer van verwacht. Commandant Saturn verdween vervolgens ook (zomaar -plof- was hij opeens weg, wat is dat toch met al die verdwijnende personages?), maar niet voordat hij nog even snel verklapte dat de volgende fase van Cyrus' kwaadaardige plan zich zou afspelen op Mt. Coronet. Zo kennen we Team Galactic weer!

Op naar Mt. Coronet dus! En omdat Riolu toch nog een paar levels omhoog getraind moest worden besloot ik er op m'n gemak naar toe te wandelen. Onderweg kwam ik ook nog een oude bekende tegen… het mannetje dat door de regen rent! "Joggen is goed voor je, maar je moet wel oppassen dat je het niet overdrijft," zei hij. Maar op dag 42 sprak ik hem voor het laatst en toen zei hij dat ook al! Als achtendertig dagen non-stop joggen nog geen overdrijven is, Wanneer vindt deze man dan wel dat het genoeg is geweest?

Bekijk het hele Pokémon Dagboek

Het Pokémon Dagboek dag 79: Morgen druk ik op de knop!


Laat ik er maar niet omheen draaien, eigenlijk heb ik vandaag amper tijd gehad om Pokémon te spelen. Dat is de echte reden dat ik nu nog maar een heel klein stukje verder ben in het avontuur. Nadat ik gisteren Cyrus had verslagen ben ik nog iets dieper in het Team Galactic hoofdkwartier doorgedrongen en kwam ik terecht in een soort laboratorium waar Uxie, Mesprit en Azelf (de drie Legendary Pokémon waar ik nu al zoveel over heb gehoord) zaten opgesloten in een eng apparaat.

Ze werden bewaakt door Commandant Saturn. Had ik die niet al een keer eerder verslagen? Hm… al die Team Galactic figuren lijken op elkaar. Hoe dan ook, hij wilde opnieuw met me vechten en hij was lachwekkend simpel om te verslaan. En zo kwamen we weer aan in het heden. De zojuist verslagen Commandant Saturn zegt dat ik maar op deze grote rode knop moet drukken om de drie Pokémon te bevrijden. Dat klinkt wel heel erg simpel. Ik vertrouw die Saturn voor geen cent. Grote kans dat ik de Pokémon juist electrocuteer als ik op die knop druk. Als ik een beter idee had zou ik dat liever eerst proberen. Probleem daarbij is alleen dat ik geen beter idee heb. Dus, als jij ook zo nieuwsgierig bent wat er zal gebeuren als ik op de grote rode knop druk, kom dan vooral morgen weer kijken!

Bekijk het hele Pokémon Dagboek