Achter de schermen bij Vita-spel Murasaki Baby

murasakibaby
Hieronder de eerste aflevering van een reeks ‘making of’-filmpjes over Murasaki Baby. Het onderwerp is deze keer nog niet zo interessant (de ontstaansgeschiedenis van ontwikkelaar Ovosonico), maar het is altijd leuk om nieuwe beelden te zien van dit veelbelovende Vita-spel.

In Murasaki Baby help je een klein meisje ontsnappen uit een nachtmerrieachtige wereld. Je doet dit door haar letterlijk bij de hand te nemen: via het touchscreen van de Vita pak je haar kleine handje vast. Zo ontstaat er volgens de makers een emotionele band tussen de speler en het meisje. Het idee is om haar zo aandoenlijk te maken dat we ons echt verantwoordelijk gaan voelen voor dat hulpeloze poppetje in de Vita.

Het spel ziet er mooi uit (in beweging beter dan op stilstaande plaatjes) en ook de muziek is erg bijzonder. Volgens PlayStation Blog komt er de komende weken ook nog een filmpje over het onstaan van de soundtrack, dus hou dat in de gaten.

Nieuwe trailer psychologisch horrorspel Neverending Nightmares

neverendingnightmares
Schrijvers en muzikanten verwerken persoonlijke ellende al eeuwenlang in hun kunst, vaak met mooie resultaten. Dus waarom gebeurt dat zo weinig in games? Op kleine schaal wordt er soms wel mee geëxperimenteerd, maar de meeste makers lijken het toch lastig te vinden om persoonlijke ervaringen in hun spel te stoppen.

Matt Gilgenbach is een programmeur die het wel aandurfde. Bekijk de onderstaande trailer zonder voorkennis en je ziet alleen een horrorspel, maar het filmpje krijgt een andere lading als je weet dat Matt dit spel maakte na een maandenlange depressie. Veel van de gruwelbeelden zijn rechtstreeks afkomstig uit de visioenen waar hij in die tijd door werd geplaagd, en het hele concept van een nachtmerrie waaruit je niet kunt ontwaken klinkt als een metafoor voor klinische depressie.

Neverending Nightmares is al eerder besproken op gamespuntblog, maar nu is er dus een nieuwe trailer en een releasedatum. Op 26 september komt het spel uit voor pc en Ouya. Het voelt bij zo’n zwartgallig spel een beetje raar om te zeggen dat ik er zin in heb, maar ik ben wel erg nieuwsgierig.

Racespel en shoot’em up ineen: The Next Penelope

thelastpenelope
Je ziet de screenshot en je denkt dat The Next Penelope een racespel is, maar in beweging lijkt het meer een shoot’em up. Inclusief upgradebare wapens en schermvullende eindbazen. Alsof je F-Zero kruist met Pixeljunk Shooter, en dat dan ook nog combineert met stukjes Griekse mythologie. Een spannend concept met vrolijke, kleurrijke graphics. Iedereen die houdt van flitsende 2D spelletjes moet deze trailer beslist even bekijken.

Programmeur Aurelien Regard werkte hiervoor bij ontwikkelaar Arkedo (Big Bang Mini, Hell Yeah, Arkedo Series: 01 JUMP, 02 SWAP en 03 PIXEL), maar is nu dus voor zichzelf begonnen. The Next Penelope is een klein project dat hij gewoon in elkaar zet met de Game Maker-software, maar er zijn grote plannen om het spel naar zoveel mogelijk platforms te brengen. De pc- en Mac-versies verschijnen nog dit jaar, de Wii U staat gepland voor 2015 en andere aankondigingen zouden binnenkort moeten volgen. Zo komen alle contacten die Regard opdeed bij Arkedo toch nog van pas.

Luigi’s Mansion 2-ontwikkelaar werkte aan een Metroid

metroidart0
“Yes that is real. That’s the first I’d actually seen of that concept art, but a prototype was made before being shelved in favor of Luigi’s Mansion 2. It was about as bare-bones as it gets, but it was still pretty fun.”

Drie tekeningen uit het portfolio van illustrator Nelson Dedos Garcia. Nelson werkte tot voor kort bij gamestudio Next Level en beweert dat deze tekeningen horen bij een geschrapt Metroid-spel voor de 3DS. Gamesite Destructoid besloot navraag te doen bij Next Level en kwam terug met het bovenstaande citaat. Er bestond dus inderdaad een prototype voor Metroid 3DS, maar Nintendo gaf uiteindelijk voorrang aan de ontwikkeling van Luigi’s Mansion 2.

Hoe reageert de jeugd van tegenwoordig op een NES?

teensreact
Het antwoord is ja: bijna alle Amerikaanse tieners in dit filmpje weten wat een NES is. Ze snappen welke pioniersrol Nintendo’s eerste spelcomputer heeft gespeeld en ze zijn zelfs bekend met de belangrijkste spellen. Niets dan respect dus voor de jeugd van tegenwoordig: ik denk niet dat ik op die leeftijd evenveel had kunnen vertellen over de ColecoVision of de Atari 2600.

De verwarring slaat pas toe als de presentator vraagt of ze een spelletje willen spelen. Het luikje van de NES weet Generatie Z nog wel te vinden, maar bijna niemand snapt dat je de spelcassette (“it’s like as big as my face!”) na het inpluggen ook nog omlaag moet klikken. Blazen in het gleufje pikken ze vervolgens wel verrassend snel op. Volgens mij denkt dat meisje in het groene shirt nu zelfs dat Nintendo expres een soort blaas-sensor verstopte in iedere spelcassette.

  • Wel pijnlijk om te zien: niemand gebruikt de B-knop tijdens Super Mario Bros. Kom op jongens, het spel is makkelijker als Mario rent!
  • Waarom koopt iemand een iPhone-hoesje in de vorm van een NES-controller, als ze niet weten wat een NES-controller is?
  • En ja Game of Thrones-fans: het meisje met de pet is inderdaad Arya Stark.

Verontrustende trailer voor Binding of Isaac: Rebirth

isaacrebirth
Het gerucht gaat dat ontwikkelaar Edmund McMillen zijn nieuwe spel The Binding of Isaac: Rebirth graag wil uitbrengen op de 3DS. De oorspronkelijke versie van Isaac werd door Nintendo afgewezen vanwege het duistere onderwerp en verwijzingen naar de bijbel (Isaac wordt achtervolgd door zijn moeder, die hem in opdracht van God probeert te vermoorden), maar met de pixelige retrographics van Rebirth schijnt er een kans te zijn dat Nintendo het spel alsnog goedkeurt. Ik vrees alleen dat deze nieuwe trailer niet gaat helpen: naakte mensen met enge maskers die “Jesus loves you can’t you see” zingen, wekken vooral de indruk dat Edmund nog steeds een appeltje heeft te schillen met de kerk.

The Binding of Isaac is een eerbetoon aan de allereerste Legend of Zelda (daarom zou een 3DS-versie zo toepasselijk zijn) met willekeurig gegenereerde kerkers. Het is dus een van die roguelikes die je eindeloos kunt blijven spelen. Steeds als Isaac doodgaat verliest hij al zijn voorwerpen en begint hij weer aan een nieuwe versie van het spel. Dat was op de pc ontzettend verslavend (ook al liep het spel voortdurend vast op mijn aftandse computer), dus een soepel draaiende console-versie lijkt me fantastisch. TBOI: Rebirth verschijnt in november voor PlayStation 4, Vita en pc. Sony beloofde vorig jaar dat het spel bij de lancering meteen gratis zou zijn voor PlayStation Plus-abbonnees.

Terugkijken: Nintendo Direct over Bayonetta 2

bayonetta2
Iedereen die bang was dat Bayonetta 2 familievriendelijker zou worden op de Wii U kan opgelucht ademhalen: dit is dezelfde heks die je je herinnert van de PS3 en Xbox 360. De actie is nog net zo over de top en Bayonetta staat nog steeds regelmatig in haar blote kont omdat haar catsuit (gemaakt van haar eigen kapsel) tijdelijk verdwijnt bij iedere speciale aanval (waarvoor ze óók haar lange haren gebruikt).

Het is misschien een beetje puberaal, zo’n halfnaakte heldin die vijanden vermoordt met middeleeuwse martelwerktuigen, maar Platinum Games komt ermee weg omdat Bayonetta in de eerste plaats een goed spel was. Non-stop actie met zo’n soepele besturing dat het uitvoeren van onmogelijke combo’s al snel een tweede natuur wordt. In andere actiespellen ram ik op goed geluk op alle knoppen, maar bij Bayonetta voelde ik me na een paar uur een echte supergamer die volledige controle had over alles wat er op het scherm gebeurde. Hopelijk krijgt het vervolg dat weer voor elkaar.

Nintendofans die dat eerste spel nooit hebben gespeeld, kunnen op 24 oktober de speciale editie van Bayonetta 2 kopen met deel 1 op een bonusdisc. Hopelijk maakt Nintendo die versie niet te duur.

Wie is sterker: Super Mario of Minecraft Steve?

mariovssteve
Wie zou er winnen in een strijd op leven en dood: Super Mario of zwijgzame Steve uit Minecraft? Filmmaker Andrew McMurry zocht het uit.

Als dit filmpje alleen zou draaien om de special effects had ik hem niet geplaatst (wie kijkt er tegenwoordig nog op van semi-professionele CGI-effecten op YouTube?), maar het is ook echt een grappig gevecht waarin zowel Mario als Steve slim gebruikmaken van de superkrachten uit hun spellen. Substance over style zeg maar. Het enige dat ik nog miste was de Mega Mushroom uit New Super Mario Bros. Blijkbaar was een metershoge Mario toch nog iets te ambitieus voor deze special effects specialist.

Terug naar de 80s met Angry Birds: Transformers

angrybirdstransformers
Angry Birds: Transformers. Het klinkt als het zoveelste gemakzuchtige vervolgspel waaraan niets is veranderd behalve de graphics. Misschien is het dat ook wel, maar dan heeft ontwikkelaar Rovio in ieder geval de goede transformers gelicenseerd. Niet de saaie vechtmachines uit de Michael Bay-films, maar de felgekleurde speelgoedrobots uit de jaren ’80. Om het feest compleet te maken is er nu ook een trailer in de stijl van de oorspronkelijke tekenfilmserie. Het filmpje ziet eruit alsof het is opgenomen op een versleten videocassette en de achtergrondmuziek is van de man die ooit de titelsong schreef voor de eerste Transformers-film uit 1986. Authentieker kan bijna niet. Nooit gedacht dat ik zo blij kon worden van een Angry Birds-trailer.

Nieuwsgierig naar Danganronpa

danganronpa
“Danganronpa is a visual-novel-style game about high school students who are locked in a location together and told that they must kill one another. If one student kills another one and gets away with it, he or she “graduates” and is allowed to leave, and all the other students are killed. But if the other students can gather enough evidence and correctly identify the culprit during a high-energy “class trial,” the murderer is executed and the other students live to see another day.”

Wat een heldere samenvatting van Danganronpa. Er is dit jaar al veel geschreven over deze Vita-spellen (eigenlijk remakes van 2 nooit buiten Japan uitgebrachte PSP games), maar het zag er altijd uit als een maffe Phoenix Wright-kloon met onaantrekkelijke graphics. Pas na het lezen van Kotaku’s recensie ben ik voor het eerst een beetje nieuwsgierig. Ik wist ook helemaal niet dat Danganronpa een humoristisch spel was. Scholieren die elkaar vermoorden zijn op het eerste gezicht geen grappig onderwerp, maar dankzij quizmaster Monokuma (een boosaardige teddybeer) valt er volgens Kotaku toch genoeg te lachen.

Danganronpa 2: Goodbye Despair verschijnt deze week exclusief voor de Vita. Het eerste spel, Danganronpa: Trigger Happy Havoc, is al verkrijgbaar sinds februari. Misschien moet ik die toch maar eens op de kop proberen te tikken.