In hun rubriek Pop Fiction onderzoekt Gametrailers geruchten over (voornamelijk oude) computerspellen. Zoals: kan Mario echt over de vlaggenmast springen en is Master Hand stiekem een speelbaar personage in Super Smash Bros. Melee? (Geloof het of niet, maar het antwoord was in beide gevallen ‘ja’).

Voor aflevering 18 duikt de serie in een gerucht waar ik persoonlijk over kan meepraten: de NES-spellen in Animal Crossing op de GameCube. Ook ik heb tijdens mijn obsessie met dat spel maandenlang geprobeerd om alle retroklassiekers te vinden. Ik kocht zelfs speciaal voor Animal Crossing een GBA link-kabel zodat ik ook het tropische eiland kon verkennen. (Het bestaan daarvan was trouwens lang niet zo geheimzinnig als Gametrailers doet voorkomen – de instructies stonden gewoon in de handleiding). Wario’s Woods, een van de relatief zeldzame spellen, heb ik op die manier inderdaad gevonden. Maar dat was niet genoeg. Via wazige screenshots op het internet wist ik dat Nintendo nóg meer NES-klassiekers in Animal Crossing had verstopt. Inclusief de twee heilige gralen van iedere AC-speler: The Legend of Zelda en Super Mario Bros..

De uitkomst was deze keer dus al bekend: ergens in de broncode van Animal Crossing zijn Mario en Zelda inderdaad verstopt. Helaas krijgt ook Gametrailers ze alleen aan de praat door het spel te hacken met een Action Replay. Een officiële manier om Mario en Zelda te unlocken lijkt simpelweg niet te bestaan. Waarom Nintendo ze dan toch heeft toegevoegd? Dat mysterie kan zelfs Gametrailers niet voor ons oplossen.

Lees verder

Alweer een nieuwe trailer van Sumioni op de PlayStation Vita. Het ziet er mooi uit, maar ik snap nog steeds niet wat het nut is van de inktlijnen die je op het scherm kunt tekenen. Alle trailers die ACQUIRE tot nu toe heeft vrijgegeven gebruiken het alleen als een soort allesvernietigende superaanval. Dat komt ongetwijfeld goed van pas, maar ik zou het zonde vinden als dat de enige toepassing is. Een spel als Max & The Magic Marker verzon twee jaar geleden al veel interessantere puzzels met hetzelfde idee.

Aan de andere kant: die oud-Japanse graphics zien er wel écht heel mooi uit. Hopelijk is het zo’n fantastisch actiespel dat ik alleen al daarvoor de aankoop kan rechtvaardigen. Zelfs als de magische inkt dan misschien teleurstellend is uitgewerkt. Wat ik uiteraard niet hoop. Ik bedoel: in het beste geval is Sumioni zowel een fantastisch actiespel als een ingenieus puzzelspel, maar dat is niet de indruk die de trailers tot nu toe bij mij wekken.

Sumioni is inmiddels te koop in Japan en aangekondigd voor Amerika. In Europa is het spel nog door geen enkele uitgever opgepikt.

Lees verder

“On February 8, 2012, your “PlayStation Network account” will be renamed a “Sony Entertainment Network account” or a “SEN account” in conjunction with Sony Computer Entertainment’s PlayStation 3 system software and PlayStation Vita system software updates.

[...]

For general purposes, this account change is a change in name only. Your username or password will not change, nor are we asking you to change them.”

Het mailtje is tot nu toe alleen verstuurd naar Amerikaanse PlayStation 3-bezitters, maar Europa zal na het weekeinde ook wel volgen. Het PlayStation Network verandert dus in het Sony Entertainment Network. De reden is simpel: nu heeft Sony nog verschillende distributiekanalen voor games, films en muziek, maar in de toekomst wordt dat allemaal samengevoegd tot één allesomvattend netwerk. Over een tijdje gebruik je je SEN-account ongetwijfeld ook om in te loggen bij de video store van je Sony-televisie, of om legaal liedjes te downloaden op je laptop. (Hoopt Sony).

De enige uitzondering is vreemd genoeg de PSP, waar gebruikers gewoon blijven inloggen met hun PlayStation Network-account.

[g.forum]

EyeAsteroids is het eerste spel ter wereld dat je bestuurt met je ogen. Het is een simpel schietspelletje waarin je asteroïden opblaast door er alleen maar naar te kijken. Dat klinkt euh… zo makkelijk dat het vast snel saai wordt, maar de ervaring lijkt me magisch. Een spel spelen zonder ook maar een vinger te verroeren. Zie je het voor je? Volgens de maker voelt het alsof de computer je gedachten leest.

EyeAsteroids zelf is eigenlijk alleen nog maar een techdemo. Tobii Technologies hoopt de techniek te verkopen aan andere bedrijven zodat in de toekomst ook volwaardige games ervan kunnen profiteren. Denk aan actiespellen waarbij de lock-on cursor overbodig wordt, camera’s die automatisch aanvoelen welke richting je op wilt en spelpersonages die je recht in de ogen kijken. Mogelijkheden genoeg voor een creatieve ontwerper. Als de opvolger van Kinect echt zo krachtig wordt kan ik me voorstellen dat bijvoorbeeld Microsoft hier best belangstelling voor heeft. (De techniek bestaat immers uit een camera die voortdurend je pupillen in de gaten houdt). Zie EyeAsteroids in actie in onderstaande trailer.

Lees verder

Sinds vandaag is de gratis 3D Classics-versie van Kid Icarus beschikbaar voor iedereen die recentelijk twee 3DS-spellen heeft geregistreerd. Wie daar recht op heeft kreeg vanmiddag al een mailtje van Nintendo, dus deze informatie is best wel nutteloos. Wat ik vooral wil delen is dat ik al verrassend veel plezier heb beleefd aan de remake. Verrassend omdat ik slechte herinneringen heb aan Kid Icarus. Op de NES vond ik het maar een stom spel waar ik nooit echt in kon komen. De lange verticale levels, de onvoorspelbare vijanden, Pit die zijn pijlen maar een paar centimeter kon schieten… ik kon er vroeger niets mee.

Lees verder

Twee dagen voordat het spel in de winkels ligt lanceert Konami nog één laatste trailer voor NeverDead. Ofwel: dat maffe schietspel waarin de hoofdrolspeler onsterfelijk is. Sinds Bryce 500 jaar geleden werd vervloekt door een demoon kan niets hem meer vermoorden. Of vijanden hem nu verpletteren, elektrocuteren of onthoofden, Bryce overleeft het allemaal. (In dat laatste geval geval rolt hij gewoon verder als los hoofd totdat hij zijn lichaam weer heeft gevonden).

Dus hier is mijn probleem: ik wil NeverDead graag leuk vinden, maar de daadwerkelijke actiescenes maken niet zo’n geïnspireerde indruk (deze trailer weet dat overigens goed te verbergen, maar check bijvoorbeeld deze bossfight waar geen einde aan lijkt te komen). We hebben een hoofdrolspeler die zijn vijanden als een moderne Plok kan bekogelen met zijn eigen ledematen, maar zelfs zo’n uniek gegeven moet blijkbaar worden verpakt in een standaard third person shooter. Jammer is dat. Zo’n ongebruikelijke hoofdrolspeler had wat mij betreft ook een ongebruikelijk spel verdiend. Aan de andere kant: als ik zie hoe Bryce tijdens het douchen zijn hoofd van zijn schouders trekt om het eens goed schoon te boenen, dan wil ik NeverDead toch wel graag ervaren. Misschien over een paar maanden, als het voor twee tientjes in de uitverkoopbak ligt.

(Overigens sluiten de eerste recensies aardig aan op mijn impressie: een prettig gestoord concept maar verder een matige shooter).

Lees verder

“What if we could provide add-on content through the network? As I referred to before, for example, this is the idea of supplying new stages to Super Mario users who want to play the game more but have completed the game and lost interest in the existing stages.

This will not only give us new profits but will lengthen the life of a product, in that it will never be out of fashion and can keep attracting public attention as long as many people play it.”

Nintendo-directeur Satoru Iwata heeft iets nieuws bedacht. Een manier om spellen ook na de release te voorzien van nieuwe content. Gewoon draadloos! Via het internet! Wat een slim idee alweer. Andere spellenmakers zullen vast snel volgen. Ik weet niet of Iwata ook al een naam heeft gevonden, maar “downloadable content” lijkt mij wel geschikt.

Het citaat komt uit een toespraak die de directeur gaf aan Nintendo’s aandeelhouders. Ik kan me voorstellen dat die misschien geen weet hebben van DLC op andere spelcomputers, maar toch heeft het iets grappigs om Iwata zo enthousiast te zien over een fenomeen waar Microsoft 10 jaar geleden al mee begon op de eerste Xbox.

Van de positieve kant: nieuwe levels voor Super Mario 3D Land! Ik weet niet of Mario hier alleen werd gebruikt als voorbeeld of dat EAD Tokyo al daadwerkelijk bezig is met programmeren, maar voor een nieuwe reeks levels (wel extra moeilijk graag) betaal ik graag een paar euro extra.

[g.forum]

De meeste driedimensionale spellen worden simpeler als iemand ze naar 2D vertaalt, maar deze vrolijke Portal-kloon wordt op één of andere manier nóg ingewikkelder dan het origineel. Dat komt vooral omdat Gateways met een soort schijnwerper het uitzicht van de professor laat zien als hij door een portal kijkt. Zie bijvoorbeeld de screenshot, waarin hij tussen twee portals staat. Hij kijkt dus naar zijn eigen rug. Net als de professor voor hem. En de professor daarvoor. Het is het eindeloze tunnel-effect, maar dan in 2D.

Alsof dat nog niet ingewikkeld genoeg is introduceert Gateways even later ook Portals van verschillende formaten. Als hij daar doorheen stapt wordt de professor kleiner of groter, wat ongetwijfeld van pas komt bij de puzzels in dat level.

Tot zover kon ik de trailer nog redelijk goed volgen, maar toen Gateways een paar tellen later ook tijdreis-Portals introduceerde raakte ik de draad een beetje kwijt. Tientallen professoren (grote en kleine, dankzij die Portals uit de vorige alinea) die door elkaar krioelen en allemaal hun eigen ding doen. Je zou er hoofdpijn van krijgen, maar het ziet er wel enorm intrigerend uit.

Lees verder

Geinige trailer voor een nieuwe PSP Mini: Hungry Giraffe, over een giraffe die zijn nek steeds verder uitstrekt om vliegende hamburgers te eten. Gewoon een Endless Jump-spelletje dus, zoals er op de iPhone al twintigduizend  verkrijgbaar zijn, maar dan met extra fraaie beelden en een besturing met knoppen. Ik zie mezelf hier wel een paar weken verslaafd aan raken. Ontwikkelaar Laughing Jackal heeft bovendien een leuk trucje uitgehaald waardoor deze PSP Mini wordt geüpscaled met High Definition-graphics als je hem op de PlayStation 3 speelt. Dat kreeg tot nu toe nog geen enkele Minis-ontwikkelaar voor elkaar.

Hungry Giraffe is vanaf morgen gratis te downloaden voor PlayStation Plus-abbonees. De rest van de wereld kan het spel vanaf 15 februari kopen voor €3,49.

Lees verder

A Walk In The Dark gaat over een kat die zijn bazin moet redden van een… rookwolk? Of is het de duivel? Het verhaal blijft voorlopig nog even in nevelen gehuld, maar ik ben allang blij dat we eindelijk een platformspel krijgen met een kat in de hoofdrol. Waarom is dat niet al veel eerder gebeurd? Ze kunnen rennen, springen en uithalen met hun nagels. Katten zijn de ideale platformhelden en ze zien er nog schattig uit ook.

De eerste trailer van A Walk In The Dark begint veelbelovend met anderhalve minuut aan schattige katten, mysterieuze rookwolken, enge eindbazen en mechanische vlinders. Als er in de laatste 30 seconden ook nog wat spelbeelden voorbij komen is dat wel even slikken. Het is mooi, maar de animaties zijn houterig, de actie oogt stroef en de levels onorigineel. Na al die fraaie FMV’s kan A Walk In The Dark toch niet gewoon een Canabalt-kloon zijn? Toch?

Omdat ik die kat als hoofdrolspeler zo’n goed idee vind ga ik A Walk In The Dark tóch in de gaten houden. Hopelijk brengt de volgende trailer een paar aangename verrassingen. De ontwikkelaar heeft al laten weten dat er inmiddels een animator is aangenomen om in ieder geval dat aspect op te knappen.

Lees verder