Categorie: "No Man’s Sky"

No Man’s Sky dagboek – dag 10

nomansskydagboek10
Ik ben er! Na een helse tocht van bijna vier uur heb ik eindelijk het neergestorte ruimteschip bereikt. Maak kennis met de Jiyoshim S41. Hij is lelijk, zwaar beschadigd, en zijn vrachtruim is nog kleiner dan bij de Rasamama (die toch al weinig ruimte had). De Jiyoshim heeft eigenlijk maar één voordeel: hij zit niet vastgeglitched in een rotsblok.

Echt bizar hoe een rustgevende reis door het heelal opeens kan veranderen in een woeste survivaltocht. Ik moest rennen voor mijn leven, tegen gevaarlijke Sentinels vechten en voortdurend schuilen voor radioactieve stormen. (Ik heb geleerd dat lege gebouwen veiliger zijn dan grotten; daar kunnen de Sentinels je niet vinden). Ik ben acht keer doodgegaan en al mijn bezittingen kwijtgeraakt, maar het is gelukt.

Al ben ik er natuurlijk nog niet. Voordat ik daadwerkelijk weg kan vliegen, moet de Jiyoshim eerst nog worden gerepareerd. En om de grondstoffen voor die reparatie te verzamelen, zal ik bewust met mijn laserpistool op planten en rotsblokken moeten schieten. Op een zwaarbeveiligde planeet. Dat gaan de Sentinels niet leuk vinden…

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 9

nomansskydagboek9
De Rasamama is verloren. Ik had vanmorgen met veel moeite de motor gerepareerd, maar zodra ik probeerde op te stijgen bleef dat onding weer steken in dezelfde rots als gisteren. Nee, ik snap het nog steeds niet. En ja, het is heel irritant.

Maar er is hoop! Tijdens mijn zoektocht kwam ik een verlaten radiotoren tegen. Nadat ik het wachtwoord had gekraakt (ik moest het volgende getal raden in de reeks 2 – 4 – 12 – 48 – 240), kon ik de omgeving scannen. Al snel pikte de radio een oud noodsignaal op. Waarschijnlijk een ruimteschip dat lang geleden is neergestort op Informon-2 Bijoro. Als het me lukt om die te vinden + repareren, dan heb ik misschien een kans.

Eén klein probleempje: het wrak ligt op 55 minuten wandelen vanaf deze radiotoren. De Sentinels proberen me al de hele dag te vermoorden, dus dat wordt een moeizame tocht. Ik heb gemerkt dat terugvechten weinig zin heeft. Zodra ik op één robot schiet, roept die meteen om versterking. Voor ik het weet word ik dan achtervolgd door een hele kudde Sentinels. Inclusief de metershoge Bipedal Walker met zijn superkrachtige laserstraal.

Dat wordt dus 55 minuten van schuilplaats naar schuilplaats rennen, en dan maar hopen dat ik niet te veel Sentinels tegenkom.

(Het is natuurlijk balen dat ik door een bug in het spel vastzit op deze planeet, maar ik moet toegeven dat dit tot nu toe wel het spannendste avontuur is dat ik in No Man’s Sky heb beleefd).

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 8

nomansskydagboek8
Ik zit in de problemen. Mijn ruimteschip is tijdens het opstijgen blijven steken in een rotsblok. Hoe dat mogelijk is weet ik niet (ik vermoed een foutje in het spel), maar het resultaat is dat de lanceermotor nu kapot is. Om hem te repareren heb ik ijzer nodig. Heel veel ijzer.

Het probleem is dat het ongeluk gebeurde op Informon-2 Bijoro, een van de gevaarlijkste planeten die ik ooit heb bezocht. IJzer is op zich niet zeldzaam, maar tijdens het zoeken moet ik oppassen voor:

  • Gevaarlijke straling. De lucht zit vol met radioactieve stofdeeltjes. Vooral als het stormt (een paar keer per dag) zie ik de batterij van mijn Environmental Shielding binnen een halve minuut leeglopen.
  • Dinosaurusachtige monsters. De planeet zit er vol mee en ze zijn allemaal erg agressief.
  • Hyperalerte sentinels. De sentinels zijn kleine robots die in de gaten houden of je niet te veel planten en dieren kapot maakt. Meestal zijn ze niet zo streng, maar op sommige planeten is het blijkbaar verboden om überhaupt te landen. Dan beginnen ze meteen te schieten, ook al heb je nog niets beschadigd.

En in die omgeving moet ik nu dus op zoek naar ijzer. Eigenlijk durf ik niet, maar ik heb geen keus. Zonder lanceermotor kom ik nooit meer van deze planeet af.

(Eerlijk gezegd ben ik bang dat ik misschien wel een nieuwe savegame moet aanmaken – wie zegt dat mijn ruimteschip de tweede keer niet weer blijft steken? – maar laat ik in ieder geval een poging wagen).

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 7

nomansskydagboek7
Het universum is toch wat groter dan ik dacht. De afgelopen dagen ben ik geland op iedere planeet die ik tegenkwam, maar als ik in dat tempo doorga ben ik over 172.000 jaar nog steeds met deze reis bezig. (Serieus: ik keek vanmorgen op mijn sterrenkaart en daar stond dat ik nog 172.860,1 lichtjaren jaren van het centrum van het heelal verwijderd was).

Dat duurt duurt me toch iets te lang. Daarom heb ik besloten om voortaan niet meer overal te landen. Ik kreeg gisteren van Atlas coördinaten voor een locatie, vijf sterren verderop, en vandaag ben ik daar op lichtsnelheid naartoe gevlogen. Zonder te stoppen. Ik zag groene planeten, blauwe planeten, en zelfs een planetenstelsel waar alles oranje was. Maar ik bleef gewoon doorvliegen.

Het was moeilijk! Computerspelletjes hebben me geleerd om overal te kijken en alles te onderzoeken, maar dat gaat gewoon niet tijdens deze reis. Ik zal keuzes moeten maken. Accepteren dat ik onmogelijk alles kan zien. Het lijkt het echte leven wel.

Het goede nieuws is dat ik op de locatie van Atlas (een zwart ruimtestation dat vanbinnen op een tempel leek – zou Atlas een god zijn?), nieuwe coördinaten kreeg. Voor een locatie die nóg verder weg is. Zoveel brandstof heb ik niet, dus ik mag morgen weer ergens landen om nieuwe grondstoffen te verzamelen. Hoera!

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 6

nomansskydagboek6
Lemiriouv Kaniw ziet eruit als een aangenaam groene planeet. Maar vergis je niet, het is hier ijskoud. De normale temperatuur is min eenentwintig graden Celcius, met om de paar minuten een sneeuwstorm waarbij het kwik daalt tot min vierenachtig. Dan ontstaan er ijskristallen op het vizier van mijn ruimtepak en de batterij van de environmental shielding loopt alarmerend hard leeg. Om in leven te blijven moet ik hem voortdurend opladen met Zinc – een van de zeldzaamste grondstoffen in het heelal.

Ik ben hier omdat er volgens de boordcomputer een boodschap van Atlas is verstopt. Ik weet nog steeds niet wie of wat Atlas precies is, maar zijn boodschappen (meestal verborgen in eeuwenoude ruïnes) zijn de enige aanwijzingen die ik tijdens deze reis heb gevonden. Zo’n universum dat zich in alle richtingen eindeloos uitstrekt is best intimiderend, dus het is fijn om iemand te hebben die me de goede kant op stuurt.

Terwijl ik moeizaam door de zoveelste sneeuwstorm strompel, vraag ik me af hoe de Futaba Sigovioli hier eigenlijk overleven. De schattige beertjes die op deze planeet wonen (schattig omdat ze op twee benen lopen, net als Ewoks) huppelen door de sneeuw alsof er niets aan de hand is. Misschien had ik ook een bontjas moeten aantrekken, in plaats van dit logge ruimtepak.

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 5

nomansskydagboek5
Vanuit de ruimte zag Urlits Amonovs er saai uit. Een egale rode pingpongbal. Ik verwachtte een dorre woestijn, maar toen ik landde trof ik iets heel anders aan.

Iedere vierkante centimeter van de planeet was bedekt met rode sprietjes. Niet echt gras, maar slanke steeltjes die eindigden in een klein bolletje. Alsof een gigantisch speldenkussen was volgeprikt met miljarden rode speldjes.

Het was onwaarschijnlijk mooi. Meestal ren ik over de planeten, maar hier liep ik extra langzaam om het landschap goed in me op te nemen. De manier waarop al die sprietjes golfden in de wind deed me denker aan Flower, een oud spelletje dat ik vroeger op aarde weleens speelde op mijn PlayStation 3.

Er was verder niets te beleven, maar toch ben ik bijna een uur op Urlits Amonovs gebleven. ‘s Nachts begonnen al die sprietjes ook nog zachtjes licht te geven, wat het hele landschap nog magischer maakte. Het was een bezoek om niet snel te vergeten.

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 4

nomansskydagboek4

  • Dus ik heb nu een Lightspeed Warp Drive. Die gebruikt Antimatter als brandstof. Het eerste bolletje was gratis, maar als ik nog een keer wil warpen moet ik zelf voor meer Antimatter zorgen.
  • Om Antimatter te maken heb ik iets nodig dat Electron Vapour heet.
  • Een belangrijk ingrediënt van Electron Vapour is Suspension Fluid.
  • Voor Suspension Fluid heb ik nog geen recept, dus stelt de boordcomputer voor dat ik een fles ga kopen bij een Galactic Trade Terminal.
  • Waar ik zo’n Trade Terminal kan vinden vertelt hij er niet bij.

Het lijkt verdorie wel alsof ik in een computerspelletje zit en op een eindeloze fetch quest wordt gestuurd.

Om de verveling tegen te gaan besluit ik weer gekke namen te geven aan de buitenaardse flora en fauna. Ik doop deze planeet Tweedekamer en vernoem alle levensvormen naar Nederlandse ministers en kamerleden. Die klinken bijna net zo exotisch als de procedureel gegenereerde standaardnamen. Als toekomstige astronauten een Helma Neppérus plukken, of als ze achterna worden gezeten door een metershoge Lilianne Ploumen, dan vragen ze zich vast af in welke uithoek van het heelal ze nu weer terecht zijn gekomen.

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 3

nomansskydagboek3
Sterrendatum 70080.5. Eindelijk een écht vreemde planeet gevonden. De vorige 5 zou je met een beetje fantasie nog kunnen omschrijven als ‘aardeachtig’, maar nu ik naar een ander planetenstelsel ben gewarpt wordt alles steeds minder herkenbaar.

Jumuider GL931 is een paarse woestijn, doorkruist met diepe ravijnen waar ooit rivieren stroomden. Normale planten heb ik niet gezien, maar er groeien wel overal tentakels uit de grond. De aanwezige dieren zijn ook al vreemd: veel hagedisachtigen (tot nu toe allemaal met meer dan één staart) en vreemde land-octopussen die met sprongetjes door het landschap stuiteren.

Ik was zo trots, dat ik besloot om mijn ontdekking een nieuwe naam te geven. Vanaf vandaag heet deze wereld dus officieel Seinfeld. Ik heb ook nog geprobeerd om alle dieren en tentakels te vernoemen naar personages uit die televisieserie, maar dat viel niet mee. In de eerste plaats omdat ik ze niet allemaal kon vinden (volgens de boordcomputer zit ik op 83 procent), maar ik kwam er gaandeweg ook achter dat Seinfeld eigenlijk helemaal niet zoveel personages heeft. De eerste 10 waren makkelijk, maar daarna moest ik al tentakels vernoemen naar obscure bijpersonages als Babu Bhatt en Jack Klompus. Mocht hier ooit een andere Seinfeld-fan landen, dan gaat hij gegarandeerd uit zijn dak.

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 2

nomansskydagboek2
Sterrendatum 70077.6. Leuk middagje planeethoppen achter de rug. De boordcomputer had een mysterieus radiosignaal opgepikt op Spoldeb LO596, maar ik kon het niet laten om onderweg ook wat andere planeten te bekijken.

  • Rumakasts WB29 was een bloedhete woestijnplaneet met giftige regen en agressieve hagedissen. Ben er niet lang gebleven.
  • Motupinosu EX325 was een kale rots waar helemaal geen leven voorkwam. Gezellig is anders, maar er waren wel veel plutoniumkristallen.
  • Nidapjoduna is mijn voorlopige favoriet. Een jungleplaneet met paarse oceanen en bizarre spiraalvormige bergen. Heb een metershoge krab uit mijn hand laten eten.

Eenmaal op Spoldeb LO596 had de boordcomputer een onaangename verrassing: de bron van het radiosignaal lag 14 uur wandelen bij mijn ruimteschip vandaan. Planeten zijn groot, dat was ik even vergeten. Ik ben maar weer ingestapt om de afstand vliegend te overbruggen – wat op de hoogste versnelling nog steeds 20 minuten duurde.

Het radiosignaal bleek afkomstig van een metalen gebouw waar een gesnavelde hagedis woonde (mijn eerste contact met intelligent buitenaards leven!). Ik verstond geen woord van wat hij zei, maar aan het einde van ons gesprek gaf hij me de blauwdruk voor een Lightspeed Warp Drive. Zodra ik die heb gebouwd vliegt de Rasamama dus sneller dan het licht. Wat zou Albert Einstein daarvan vinden?

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum

No Man’s Sky dagboek – dag 1

nomansskydagboek1
Sterrendatum 70075.1. Dit is het logboek van ruimteschip Rasamama S36. Ik eh… weet niet precies wat er vandaag is gebeurd. De Rasamama is kapot, dus blijkbaar ben ik ergens neergestort. Misschien heb ik een black-out gehad? Volgens de boordcomputer bevinden we ons op planeet Dekelakeriko. Wat een toeval, dat ik precies ben gestrand op een planeet waar mijn eigen naam in voorkomt.

De omstandigheden zijn gelukkig gunstig. Het is hier een aangename 16 graden Celcius en er zijn ruim voldoende grondstoffen om de Rasamama te repareren. In de lucht hangen zwevende eilandjes, maar afgezien daarvan lijkt Dekelakeriko eigenlijk best op mijn thuisplaneet aarde. De inheemse diersoorten zijn tot nu toe ook ongevaarlijk. Een kudde katachtige loopvogels zag er zo schattig uit dat ik er vanmiddag eentje wilde aaien, maar ze renden voor me weg.

Eerste aanvulling: De verveling slaat toe. Ik wandel al bijna 2 uur over deze planeet, en nog steeds heb ik geen Heridium gevonden. Alle andere grondstoffen zijn inmiddels verzameld, maar mijn scanner pikt nergens Heridium op. Ik weet niet eens wat Heridium is, of hoe het eruitziet. Help!

Tweede aanvulling: Hè hè, eindelijk Heridium gevonden. (Protip voor andere astronauten: het ziet eruit als een grote donkerblauwe kolom). De Rasamama is inmiddels gerepareerd, dus morgen ga ik verder met mijn ontdekkingsreis door het heelal.

Bekijk het hele No Man’s Sky dagboek
Neo-games.blog forum