Super Mario Bros. (de eerste, uit 1987) is waarschijnlijk het meestbesproken spel op deze site. Dat komt gedeeltelijk doordat het nu eenmaal een populair onderwerp is bij de makers van lollige filmpjes en kunstzinnige gameprojecten, maar aangezien ik degene ben die bepaalt welke filmpjes op games.blog komen is het ook een beetje mijn schuld. En weet je, ik schaam me daar niet voor. Hoe meer spellen ik speel, hoe meer ik me realiseer dat Super Mario Bros. het spel is waarmee ik alle andere spellen vergelijk. Hoe meer ze erop lijken, hoe leuker ik ze vind. En ook al zijn sommige spellen beter, Mario blijft altijd mijn referentiekader.

Iemand anders met een ongezonde fascinatie voor Super Mario Bros. is Jay Pavlina, de maker van Super Mario Crossover. Ik vond Crossover (waarin beroemde game-helden door Mario’s levels hollen) in 2010 een erg leuk spel, maar ik verloor mijn interesse toen Jay na de release al zijn energie begon te steken in het toevoegen van steeds meer nieuwe personages. De aankondiging van Version 2.0 deed mij dan ook weinig… tot ik de trailer zag. Naast alweer een handvol nieuwe personages voegt deze update ook nieuwe graphics toe aan Super Mario Crossover. 16-Bit graphics, monochrome Game Boy-graphics, SMB3-graphics… je valt van de ene verbazing in de andere. Het zijn nog steeds dezelfde 32 levels, maar dan wel in compleet nieuwe jasjes. Reden genoeg om over een paar weken te kijken of mijn referentiekader 25 jaar later nog steeds overeind blijft.

Lees verder

Wow, die Wii U is groter dan ik dacht. Omdat Nintendo hem tot nu toe alleen van voren fotografeerde dacht ik dat hij ongeveer even groot zou zijn als een gewone Wii, maar op deze nieuwe foto lijkt hij anderhalf keer langer. Minstens. Als dit al het definitieve ontwerp is (wat ik niet zeker weet), dan wordt de Wii U de langwerpigste spelcomputer aller tijden. Hij lijkt wel speciaal ontworpen om meteen in het entertainmentmeubel onder je televisie te schuiven. Een behoorlijke stijlbreuk met Nintendo’s vorige spelcomputers, die er altijd een beetje eigenwijs uitzagen. Vergeleken met de paarse kubus en de gekantelde Wii oogt Nintendo’s nieuwste een stuk volwassener, maar daarmee ook een stuk saaier. Het zou me niet zoveel moeten kunnen schelen, maar stiekem hoop ik toch dat dit een prototype is en dat het uiteindelijk ontwerp een paar eigenwijze details bevat.

[g.forum]

Hé kijk, het is een standaard om je 3DS op te zetten. Meestal worden dit soort hulpstukken geproduceerd door third party-bedrijven, maar deze komt van Nintendo zelf. In Japan krijgen gamers hem gratis bij een exemplaar van Kid Icarus: Uprising. Waarom speciaal bij dat spel? Omdat je in Kid Icarus richt met de stylus en stuurt met de cirkelknop. Om dan ook nog met één hand de 3DS vast te houden is knap vermoeiend. Helemaal als je ook nog probeert van het stereoscopische 3D-effect te genieten. Deze standaard moet het spelen van Kid Icarus wat comfortabeler maken en dat is op zich natuurlijk een goed idee.

Alleen was het misschien een nóg beter idee geweest om de Circle Pad Pro te ondersteunen. Ja okee, Kid Icarus: Uprising ondersteunt dat accessoire ook, maar dan alleen om linkshandige spelers tegemoet te komen. Die kunnen dan sturen met de rechter-cirkelknop, maar moeten nog steeds richten met de stylus. Spelen met twee cirkelknoppen tegelijk is sowieso niet mogelijk. Volgens hoofdontwerper Masahiro Sakurai gaf Nintendo de specificaties van de Circle Pad Pro pas zo laat door dat er gewoon geen tijd meer was voor andere besturingsopties. Het is alsof Nintendo’s hardware-team de comeback van Kid Icarus expres probeert te verpesten.

(Ik vraag me bovendien af of de twee accessoires wel compatible zijn met elkaar. De Circle Pad Pro is niet plat van achteren; past hij dan wel op deze standaard? Of hebben linkshandige gamers dubbel pech?)

Je hebt overigens nog 2 weken de tijd om twee 3DS-spellen te registreren en je gratis exemplaar van 3D Classcis: Kid Icarus veilig te stellen.

Lees verder

Je hebt originele spellen, spellen die geïnspireerd zijn door andere spellen, spellen die bedoeld zijn als eerbetoon aan andere spellen en spellen die schaamteloos kopiëren uit andere spellen. En dan zijn er ook nog spellen als Mole Kart, een Chinees racespelletje voor de iPhone dat Tiny Cartridge gisteren ontdekte. De makers van Mole Kart zijn alle schaamte voorbij. Zij laten zich niet zozeer inspireren door Mario Kart, ze nemen gewoon complete levels over. Letterlijk! Dus niet alleen een racebaan met toevallig ook een paar paddestoel-trampolines, maar een exacte kopie, bocht voor bocht, van Mushroom Gorge uit Mario Kart Wii. Een likje verf moet de indruk wekken dat Mole Kart dit alles zelf heeft bedacht, maar iedereen die een beetje bekend is met Mario Kart herkent in deze trailer moeiteloos de banen waar ontwikkelaar Taomee zich door heeft laten “inspireren.”

Van de positieve kant: geen blauwe schilden!

Lees verder

Gamingblog Kotaku heeft foto’s gevonden van twee Legend of Zelda-bordspellen uit de jaren tachtig. Officieel gelicenseerd door Nintendo! De Amerikaanse versie hierboven was wat aan de simpele kant: een spelbord met zes vakjes, ieder losjes gebaseerd op schermen uit het computerspel. Fabrikanten denken waarschijnlijk dat kinderen het verschil toch niet merken, maar dit is typisch zoiets waar ik als kritische tienjarige nerd op was afgeknapt. Ik had misschien nog niet goed kunnen formuleren waarom, maar intuïtief zou ik aanvoelen dat dit bordspel niet écht op Zelda leek.

Nee dan de Japanse versie op de foto’s hieronder. Hoewel ik er geen snars van begrijp, ziet dat er tenminste uit als een oprechte poging om het computerspel na te maken. Een spelbord met de complete plattegrond van Hyrule, losse kaarten voor de acht dungeons, kartonnen Triforce-jes die zo te zien toegang geven tot speciale voorwerpen en heel veel losse kaartjes met vijanden, rupees, wijze oude vrouwtjes en wapens. 500 Euro (zoals deze eBay-verkoper ervoor vraagt) zou ik er niet voor overhebben, maar wat ziet het er gaaf uit. In zo’n spel zou ik me vroeger graag hebben verdiept. Ook het artwork op de doos is prachtig. Een gedetaileerde tekening in de stijl van de LoZ-handleiding. Zo maakt Nintendo ze tegenwoordig niet meer.

Lees verder

ScrewAttack blikt terug op misschien wel het slechtste Mario-spel ooit gemaakt. Deze ellende is mij vroeger bespaard gebleven (bedankt mam en pap!) zodat ik me er vandaag voor het eerst over kon verbazen hoe slecht Mario Teaches Typing in elkaar zit. Ik bedoel: hoe moeilijk kan het zijn? Koppel spelbeelden uit Super Mario World aan wat simpele typopdrachten en je hebt zonder al teveel inspanning een spel dat kinderen op een leuke manier leert typen. Waarom Interplay aan de slag ging met hun eigen graphics (gebaseerd op Super Mario Bros. maar dan veel, veel lelijker), hun eigen spelregels en hun eigen geluidseffecten (muntjes klinken als een grootvaderklok?) is mij een raadsel. Enfin, ScrewAttack legt prima uit wat er allemaal mis is met dit spel. Gelukkig is Nintendo tegenwoordig iets zuiniger op hun mascotte.

Lees verder

Wat als The Legend of Zelda: Skyward Sword niet voor de Wii maar voor de Game Boy was verschenen? Illustrator Constantin Georges onderzoekt hoe dat eruit had kunnen zien. Het plaatje hierboven is alleen nog maar de officiële Japanse boxart in een Game Boy-jasje, hieronder zie je ook screenshots van het denkbeeldige spel. Die zijn overduidelijk in elkaar gepuzzeld met de tileset van Link’s Awakening, maar het aardige is dat ik alle scenes wel meteen herkende uit Skyward Sword. Ik wil maar zeggen: het zou kunnen werken als iemand besloot om deze demake echt uit te voeren.

Lees verder

Code: 42-7864-6422-1581

150cc / alle items toegestaan

Dingen die ik heb geleerd tijdens de vorige samenkomst van de Games.blog-community:

• Het spel verdeelt ons automatisch in groepjes. Zelfs als er minder dan 8 spelers zijn, worden die toch verdeeld in twee groepen die ieder hun eigen races rijden. Ik snap wel waarom – het spel houdt rekening met extra spelers die later misschien ook mee willen doen – maar toch is het jammer dat ik de vorige keer niet tegen iedereen kon racen.

• Community-races zijn kleine toernooitjes. Wie in Mario Kart 7 online speelt tegen onbekende spelers rijdt een eindeloze reeks losse races. Binnen een Community is er echter na iedere 4 banen een prijsuitreiking. De beste speler krijgt een gouden beker waarna alle scores worden gewist voor een nieuw toernooi van 4 wedstrijdjes.

• De ingebouwde chatbox met voorgeprogrammeerde uitspraken (van het kaliber “Ik ben er klaar voor” en “Dat was leuk”) is veel te beperkt. Om morgen wat uitgebreider met elkaar te kunnen praten heb ik onder dit bericht een chatbox geplakt. Nog niet ideaal, maar het is een begin.

Ook Mariokarten tegen mij en een paar vaste games.blog-bezoekers? Kom dan morgenavond (vrijdag 6 januari) om 19:00 uur naar de Games.blog-community (door de bovenstaande code in te voeren in het Community’s-menu) en doe mee aan ons tweede Mario Kart 7-toernooi. Omdat ik niet wéér steeds als laatste wilde finishen heb ik deze keer flink geoefend. Morgen ga ik dus ook zo’n gouden beker winnen. Ik voel het!

Lees verder

Oh wow, gloednieuwe levels voor Super Mario 64. Niet afkomstig van Nintendo zelf, maar van een groep enthousiaste fans. Of de nieuwe levels (in totaal meer dan 30!) net zo leuk zijn als Nintendo’s eigen creaties waag ik te betwijfelen, maar hoe slecht kan het worden met de besturing van Mario 64?

Super Mario Star Road is een ROM Hack van Mario 64. Om hem te spelen heb je dus een N64-emulator nodig en een exemplaar van de originele ROM. (En een exemplaar van de originele spelcassette, als je het semi-legaal wilt houden). Het aardige is dat de hackers niet alleen de bestaande levels hebben geremixed, maar ook daadwerkelijk allerlei nieuwe elementen hebben toegevoegd. Alleen al in deze trailer zie ik stoomtreinen, windmolens en speelgoedrobots. Er zijn zelfs levels gebaseerd op Super Mario Bros. 3 en Super Mario World. Vooral die SMB3-glijbaan ziet er superleuk uit.

Aanwijzingen om de ROM Hack te downloaden staat in de beschrijving van dit filmpje op YouTube.

Lees verder

“A publisher i know is currently asking nintendo if they woudl be ok with isaac on the 3ds, if they say yes then ill had the game off to them and let them port it.”

Edmund McMillen geeft antwoord op de vraag of zijn spel The Binding of Isaac ooit zal verschijnen voor de 3DS. Ik kan me bijna niet voorstellen dat Nintendo dit voorstel echt gaat goedkeuren (vooral omdat het spel gaat over een moeder die haar zoon wil vermoorden (in opdracht van God, ook dat nog)), maar ik hoop heel erg van wel. The Binding of Isaac, een actiespel met Zelda-achtige dungeons, zou namelijk perfect werken op de 3DS. Het origineel heb ik weinig gespeeld omdat mijn pc er langzaam van werd en uiteindelijk meestal crashte, maar wat ik speelde was bijzonder verslavend. Ook omdat de ondergrondse kerkers er iedere keer anders uitzagen. Het avontuur duurt kort, maar door dat willekeurig gegenereerde leveldesign kun je het eindeloos blijven herspelen. Met 3D graphics en een fatsoenlijke besturing zou ik de komende weken geen ander spel meer nodig hebben.

Het citaat is eigenlijk al 2 weken oud, maar verscheen vandaag opeens op alle gaming blogs. Waarschijnlijk omdat iemand het aanhaalde op het populaire NeoGAF forum. De kans dat Isaac’s avontuur echt op de 3DS verschijnt is zoals gezegd klein, maar wie weet is dit een van die situaties waarin Nintendo ons verrast door het spel toch goed te keuren. Zoals bij Freakyforms!

[g.forum]