Screenshots van Shifting World. Inderdaad ja, iemand maakt een remake voor de 3DS van het populaire flashspelletje Shift. Geen rechtstreekse port zoals de PSP-versie van een paar maanden terug, maar een echte remake met driedimensionale graphics. Ik ben heel benieuwd hoe dat er in beweging uitziet. Het “shiften” tussen wit en zwart is in de echte wereld immers niet mogelijk. Ik dacht altijd dat de gimmick alleen werkte omdat Shift zich nadrukkelijk afspeelt op een plat tweedimensionaal vlak. Om daar diepte aan toe te voegen lijkt me op z’n zachtst gezegd een beetje verwarrend. Ik hoop maar dat het verband tussen de twee werelden (de één is een negatieve versie van de ander) nog steeds duidelijk is in 3D. Mocht ontwikkelaar Aksys het echt voor elkaar krijgen dan wordt Shifting World ongetwijfeld een interessante ervaring. Ik verheug mij nu al op de eerste trailer.

Lees verder

Herinneren we ons deze nog? Een Japans interview met de makers van Animal Crossing 3D waarvan ik me een paar maanden geleden afvroeg wat er precies werd gezegd. Welnu, dat filmpje is terug en deze keer is hij door Nintendo voorzien van ondertitels. Bekijk hem nog een keer en versta deze keer wat Katsuya Eguchi, Aya Kyogoku, Koji Takahashi en Kazumi Totaka tegen elkaar zeggen. De belangrijkste punten:

• Als burgemeester heb je invloed op de inrichting van het dorp. Het klinkt alsof je zelf mag bepalen waar zaken als lantaarnpalen en openbare bankjes worden geplaatst.

• De kledingwinkel verkoopt deze keer niet alleen t-shirts, maar ook broeken (voor de jongens) en rokken (voor de meisjes). Dat is ook de reden dat Nintendo de poppetjes langer heeft gemaakt: zodat hun benen beter zichtbaar zijn.

• Het strand is groter en je mag er op blote voeten over lopen.

• In feite is het hele dorp een stuk groter dan je van de vorige spellen gewend bent.

• Tom Nook heeft een nieuwe baan als… eh… makelaar in miniatuurhuisjes? Ik denk dat ik die zin niet helemaal goed begreep, maar hij heeft in ieder geval een nieuwe functie. Ik ben benieuwd of dat ook het einde betekent van zijn warenhuis. Misschien moeten we op de 3DS al onze boodschappen wel doen bij de kleinere winkels in de stad.

Om eerlijk te zijn gaan de aangekondigde veranderingen mij nog lang niet ver genoeg, maar het is in ieder geval een begin. En zolang geen enkele andere ontwikkelaar er in slaagt een net zo charmante levenssimulator te maken, zal ik Animal Crossing toch wel blijven spelen.

Lees verder

Trailer van 3D Classics: Kid Icarus. Dat had je zeker niet gedacht hè? Dat die er zo zou uitzien. Net als je denkt dat je doorhebt hoe Nintendo hun driedimensionale remakes aanpakt (pixelig, trouw aan het origineel en met een subtiel 3D-effect), bewijst Kid Icarus dat de regels helemaal niet vaststaan. Soms blijven de programmeurs inderdaad trouw aan het origineel, maar als het nodig is voorzien ze een spel net zo makkelijk van nieuwe achtergronden. (Al is de uitwerking deze keer nog niet bijzonder – de achtergrondplaatjes zijn niet driedimensionaal en zelfs niet geanimeerd. Dat mag de volgende keer wel iets ambitieuzer).

De nieuwe versie van Kid Icarus staat gepland voor volgend jaar, maar fans die vóór 31 januari twee van de onderstaande spellen registreren op Nintendo’s site, mogen Kid Icarus al een paar weken voor de release gratis downloaden. De exacte details lees je hier. Dit is geen slechte deal als je het mij vraagt. Vooral niet omdat er volgens mij geen 3DS-bezitter is die niet minstens twee van deze spellen heeft aangeschaft. (En zowel: waarom heb je dan een 3DS gekocht?)

Lees verder

We wisten dat hij eraan kwam, maar een persbericht maakt het altijd net wat officiëler. Het Circle Pad Pro-accessoire voor de 3DS dus. Vanaf 27 januari is hij volgens Nintendo te koop in Nederland. Zowel los als in een bundel met Resident Evil: Revelations. Zelf ben ik vooral benieuwd of ook andere ontwikkelaars iets met de extra knoppen gaan doen. Nintendo heeft een lange geschiedenis met het uitbrengen van accessoires die vervolgens maar door een handjevol spellen worden gebruikt. Veel Nintendowatchers verwachten echter dat de Circle Pad Pro er één is waar spellenmakers wél op zitten te wachten. Cynische fans houden zelfs al rekening met een toekomstige 3DS Lite waar de extra knoppen standaard zijn ingebouwd.

Voor wie het een paar weken geleden heeft gemist: de Circle Pad Pro breidt de 3DS uit met een tweede analoge schuifknop en een paar extra schouderknoppen. Het ding maakt op foto’s een slechte indruk (lees: het ziet er niet uit), maar mensen die hem al mochten vasthouden bezweren dat hij wel comfortabel aanvoelt. Om te functioneren heeft de Circle Pad Pro een AAA batterij nodig.

En over dat spel: Capcom belooft dat Resident Evil met Revelations weer terugkeert naar zijn survival horror-roots. Denk: minder zombies, beperkte munitie en een nadruk op onderzoeken en puzzelen. Goed nieuws voor fans die waren afgehaakt bij het actiegerichte Resident Evil 4. Een gameplayfilmpje na de klik.

Lees verder

Deze Super Mario Bros.-opera is verrassend leuk gedaan. Nee echt! Ik was even bang dat het gewoon een man zou zijn die een liedje zingt terwijl hij Super Mario Bros. speelt. En om eerlijk te zijn: dat is het ook. Maar de manier waarop het hele filmpje vanaf 1:00 over de top gaat is grandioos. Glimlach van oor tot oor gegarandeerd en dat liedje gaat de rest van de dag niet meer uit je hoofd. Daar kan Nintendo’s eigen Mario Tekenlied nog wat van leren.

Lees verder

“You can choose to have a Mushroom-only Grand Prix Mirror race or a Shell-only Coin Runner – whatever your karting heart desires. I had a great time coming up with tons of communities and challenging others to play by my rules. The only downside to this otherwise incredible innovation is that the customization could have been taken even further to allow you to specifically turn on or off any item (a la the Super Smash Bros. series).”

Wat staat hier nu eigenlijk? Dat Mario Kart 7 je niet naar eigen inzicht items aan en uit laat vinken is me duidelijk, maar zegt IGN hier nu ook dat wedstrijdjes met één item het enige alternatief zijn? Met andere woorden: dat communities de gehate blauwe schilden alleen kunnen omzeilen door te kiezen voor “Shell-only” of “Banana-only”? Want dat zou erg jammer zijn. Racen met alleen groene schilden is leuk voor af en toe, maar natuurlijk geen volwaardig alternatief voor een race met meerdere items.

Lees verder

Nieuwe Japanse trailer van Kid Icarus: Uprising. Ik was alweer bijna vergeten dat deze ook nog naar de 3DS komt! Qua strategische timing had Nintendo dit spel misschien beter vóór Mario 3D Land en Mario Kart 7 kunnen uitbrengen. Ik bedoel: er was een periode waarin ik een game als deze blindelings had gekocht om in godsnaam iets te spelen te hebben op mijn 3DS, maar na Mario’s dubbele slag zal Kid Icarus zich daadwerkelijk moeten bewijzen. En om eerlijk te zijn: ik ben nog niet overtuigd.

De actie in deze trailer ziet er best aardig uit, maar het is niets dat Starfox 64 en Sin & Punishment 2 niet al veel beter (vloeiender, spectaculairder, chaotischer) hebben gedaan. Daarbij vond ik de besturing een paar maanden geleden op Nintendo’s persevenement ook nog niet echt intuïtief. Je bestuurt Pit met de analoge cirkelknop, en richt zijn wapen met de stylus op het onderste touchscreen. En dat is best lastig, als je tegelijkertijd probeert het bovenste scherm recht te houden om de 3D-illusie niet te verstoren. Als ik Nintendo was zou ik in ieder geval zorgen dat Kid Icarus volgend jaar compatible is met het accessoire dat een tweede analoge cirkelknop toevoegt.

Lees verder

Nieuwe en superkorte trailer van Mutant Mudds voor de 3DS. Officieel staat dit spel nog steeds gepland voor 2011, maar om teleurstellingen te voorkomen zou ik alvast voorzichtig rekening houden met begin volgend jaar.

Hoewel, teleurstellingen? Ik vraag me af of er überhaupt lezers wakker liggen van deze toch wel erg generieke platformer. Normaal ben ik te porren voor bijna ieder spel waarin je springt en muntjes verzamelt, maar zelfs ik heb mijn twijfels over Mutant Mudds. Het probleem is volgens mij vooral dat het er te makkelijk uitziet. Misschien is het gewoon een onhandig samengestelde trailer, maar ik krijg nergens de indruk dat hoofdrolspeler Max echt gevaar loopt. Met agressievere vijanden, lastigere sprongen en (veel) meer dodelijk spikes kan dit best een leuk spel worden, maar tot nu toe ziet Mutant Mudds er in alle trailers uit als een soort bezigheidstherapie voor beginnende gamers.

(En toch, zelfs met zo veel twijfels, overweeg ik nog steeds om Mutant Mudds volgend jaar te downloaden. Wat is dat toch? Waarom heb ik zo weinig weerstand tegen ouderwetse platformspelletjes met pixelige graphics? En waarom blijven spellenmakers daar misbruik van maken?)

Lees verder

Een herkenbaar taartdiagram (via), zeker nu ik net weer bezig ben met een Legend of Zelda. Dat helse gepiep begint ook al zo vroeg. In de eerste LoZ pas bij Link’s allerlaatste hartje, maar tegenwoordig al als ik nog drie hele hartjes over heb. Drie hartjes! Dat betekent in de gemiddelde dungeon dat ik nog minstens zes keer geraakt mag worden. Ik ken spellen die je van begin tot eind moet uitspelen zonder zes keer geraakt te worden.

(Maar verder niets dan goeds over Skyward Sword – met afstand de beste Zelda die ik in jaren heb gespeeld).

[g.forum]

Hé kijk, de eerste Europese trailer van The Last Story. Voor wie nog steeds niet kan geloven dat de nieuwe RPG van Final Fantasy-bedenker Hironobu Sakaguchi echt in ons continent (en niet in Amerika) wordt uitgebracht; officiëler dan dit kan het bijna niet worden. De muziek wordt verzorgd door Final Fantasy-componist Nobuo Uematsu en de graphics… nou ja, kijk zelf maar. Ik heb er altijd een hekel als iemand zegt dat een spel er goed uitziet “voor de Wii,” maar in dit geval moet ik toegeven dat de combinatie van Mistwalker’s gepolijste graphics en Nintendo’s bescheiden hardware inderdaad erg bijzonder is. Zo zie je ze niet vaak, als Wii-bezitter.

In import reviews (zoals deze) wordt The Last Story vaak omschreven als een eenvoudige RPG met een niet-zo-ingewikkeld gevechtssysteem en iets te veel save points. De gemiddelde gamer holt er in ongeveer 25 uur doorheen. Daar staat tegenover dat The Last Story volgens alle recensenten een meeslepend verhaal heeft met sterke dialogen en (in ieder geval in de Japanse versie) opvallend goede stemacteurs. Kort, cinematisch en grotendeels lineair. Dat klinkt bijna als een RPG waar ik me ook mee zou vermaken.

Lees verder