Ik denk niet dat iemand deze over het hoofd zal zien in de speelgoedwinkel, twittert een Nintendo-medewerker. Dat denk ik ook niet. Wie het ook is die deze hoezen voor Nintendo ontwerpt, hij heeft zichzelf overtroffen. Mario Party 9 heeft de kleurrijkste verpakking die ik ooit heb gezien. Werkelijk iedere vierkante milimeter is volgepropt met details in oogverblindende zuurstokkleurtjes. Ik weet niet of ik hem mooi moet vinden of juist heel erg lelijk, maar saai is deze hoes in ieder geval niet.

Hieronder een trailer van het spel, als iemand daarin geïnteresseerd is.

Lees verder

Als we Rising Star toch niet hadden. Ik heb al vaker geschreven over deze uitgever en hoe cool het is dat ze obscure Japanse spellen naar Europa halen, en nu blijken ze ook hun hand niet om te draaien voor eigenwijze Amerikaanse games. Deze trailer dient als de officiële aankondiging voor Bit.Trip Saga en Bit.Trip Complete.

Of je die twee compilaties ook moet kopen is een ander verhaal. Als je alle Bit.Trip-spellen (Beat, Core, Void, Runner, Fate & Flux) al hebt gespeeld op WiiWare, dan zeker niet. Maar als je er om wat voor reden dan ook een paar hebt gemist, dan zijn deze compilaties een interessant alternatief. Je weet niet welke je moet kiezen? Het voordeel van Bit.Trip Complete is dat ontwikkelaar Gaijin Games 120 extra mini-levels heeft toegevoegd. Maar het voordeel van Bit.Trip Saga zijn de 3D-effecten en het feit dat je de Bit.Trip-spellen overal kunt spelen.

Zelf mis ik alleen nog Bit.Trip Core en Flux. Alsnog downloaden op WiiWare is duidelijk de goedkoopste optie, maar vooral dat laatste argument (draagbare Bit.Trip!) doet me twijfelen of ik niet toch beter Saga kan kopen.

Lees verder

One small step for the 3DS, one giant leap for Nintendo. Of zoiets. Want terwijl Sony en Microsoft al veel langer gebruik maken van speelbare demo’s als promotiemiddel, gaat Nintendo ze deze week voor het eerst aanbieden. Voor het eerst? Nou ja, er is op de Wii al eens geëxperimenteerd met demo’s voor WiiWare-spelletjes, maar voor het uitkiezen van “grote” spellen waren Nintendofans altijd aangewezen op trailers en recensies. Dit wordt de eerste keer dat je op een Nintendo-computer speelbare voorproefjes kunt downloaden van titels die voor 40 euro in de winkel liggen. Resident Evil: Revelations en Cooking Mama 4 bijten morgen het spits af. Maar Nintendo zou Nintendo niet zijn als er niet toch een beperking was ingebouwd. Ervan uitgaande dat NoE het Japanse voorbeeld volgt zijn alle 3DS-demo’s precies dertig keer speelbaar. Daarna deleten ze zichzelf.

Van Resident Evil: Revelations verscheen vandaag trouwens ook een nieuwe trailer. Je kunt hem hieronder bekijken, maar het is een typische actie montage vol schreeuwende mensen en grote explosies. Nogal nietszeggend dus. Om beter duidelijk te maken wat RE: Revelations bijzonder maakt zal ik er ook een gameplayfilmpje onder plakken. Dit is namelijk een spel met de “over de schouder”-besturing van Resident Evil 4, maar ook met de beklemmende sfeer van de eerste drie spellen. Verwacht dus minder zombies, meer schrikmomenten en net als vroeger een chronisch munitietekort. Ik word nu al bijna zenuwachtig!

Lees verder

Kort gameplayfilmpje van Spirit Camera: The Cursed Memoir voor de 3DS. En daaronder, als je echt nieuwsgierig bent, een korte horrorfilm (Japans gesproken maar goed te volgen) die Nintendo speciaal voor dit spel liet produceren. Beide zijn al een paar weken oud, maar Nintendo maakte vandaag bekend dat dit horrorspel ook in Amerika wordt uitgebracht. Het is nog niet bekend of hij daarna ook naar Europa komt, maar die kans lijkt nu in ieder geval een stuk groter. Dit berichtje is mijn kleine bijdrage om NoE er van te overtuigen dat Europeanen ook graag griezelen.

Spirit Camera is een spin-off van de survival horror-serie Fatal Frame. Deze aflevering werd speciaal ontwikkeld voor de 3DS en maakt veelvuldig gebruik van de ingebouwde camera. Het wordt ook geleverd met een dagboek van 16 pagina’s (de Cursed Memoir uit de titel) die het spel gebruikt om augmented reality-effecten op te roepen. Op die manier ontstaat een horrorspel dat zich gedeeltelijk afspeelt bij de speler thuis. Maya, een spookachtig meisje en de eigenaar van het dagboek, is gedurende het hele spel bij jou in de kamer. Door de camera te richten op het dagboek kom je vervolgens terecht in flashbacks van haar leven. Soms ontsnappen er ook personages aan het dagboek die je dan in je eigen huis aanvallen.

Ik betwijfel of de 3DS kractig genoeg is om zulke scenes écht eng te maken, maar het klinkt in ieder geval als een interessant experiment dat ik graag zelf zou ervaren.

Lees verder

“We are aware that it is possible to navigate a certain part of the track in Wuhu Island in a way that allows a large part of the course to be bypassed. There are no plans to update the game to remove this shortcut as doing so would create an unfair advantage for the users of the original release of the game. Rest assured your comments have been added to our records for Mario Kart 7.”

Nintendo reageert op de Wuhu Eiland 2-glitch in Mario Kart 7. Fans die nog steeds hoopten op een oplossing kunnen zo te zien beter andere plannen maken. Ik krijg zelfs de indruk dat klantenservice medewerker Buddy Roemer niet helemaal begrijpt wat een patch is. Het probleem dat hij noemt (een oneerlijk voordeel voor mensen die de oude versie blijven gebruiken) zou alleen optreden als Nintendo besluit een geüpdatete versie van Mario Kart 7 in de winkels te leggen. Een nieuwe spelcassette dus. Dat zou inderdaad lastig zijn, maar een verplichte firmware update lijkt mij een prima manier om de glitch in één klap bij alle gebruikers onschadelijk te maken. Maar of er nu een technische of een principiële reden is die dat onmogelijk maakt, Nintendo lijkt niet van plan om iets aan de glitch te doen.

Mijn advies, zoals ik vorige maand ook al schreef: doe mee met de valsspelers en ga zelf ook glitchen. Leuk is anders, maar als iedereen dat doet is de lol er voor de valsspelers snel van af. (Of word lid van de games.blog community waar tot nu toe nog niemand heeft geglitched).

[g.forum]

Super Mario Bros. (de eerste, uit 1987) is waarschijnlijk het meestbesproken spel op deze site. Dat komt gedeeltelijk doordat het nu eenmaal een populair onderwerp is bij de makers van lollige filmpjes en kunstzinnige gameprojecten, maar aangezien ik degene ben die bepaalt welke filmpjes op games.blog komen is het ook een beetje mijn schuld. En weet je, ik schaam me daar niet voor. Hoe meer spellen ik speel, hoe meer ik me realiseer dat Super Mario Bros. het spel is waarmee ik alle andere spellen vergelijk. Hoe meer ze erop lijken, hoe leuker ik ze vind. En ook al zijn sommige spellen beter, Mario blijft altijd mijn referentiekader.

Iemand anders met een ongezonde fascinatie voor Super Mario Bros. is Jay Pavlina, de maker van Super Mario Crossover. Ik vond Crossover (waarin beroemde game-helden door Mario’s levels hollen) in 2010 een erg leuk spel, maar ik verloor mijn interesse toen Jay na de release al zijn energie begon te steken in het toevoegen van steeds meer nieuwe personages. De aankondiging van Version 2.0 deed mij dan ook weinig… tot ik de trailer zag. Naast alweer een handvol nieuwe personages voegt deze update ook nieuwe graphics toe aan Super Mario Crossover. 16-Bit graphics, monochrome Game Boy-graphics, SMB3-graphics… je valt van de ene verbazing in de andere. Het zijn nog steeds dezelfde 32 levels, maar dan wel in compleet nieuwe jasjes. Reden genoeg om over een paar weken te kijken of mijn referentiekader 25 jaar later nog steeds overeind blijft.

Lees verder

Wow, die Wii U is groter dan ik dacht. Omdat Nintendo hem tot nu toe alleen van voren fotografeerde dacht ik dat hij ongeveer even groot zou zijn als een gewone Wii, maar op deze nieuwe foto lijkt hij anderhalf keer langer. Minstens. Als dit al het definitieve ontwerp is (wat ik niet zeker weet), dan wordt de Wii U de langwerpigste spelcomputer aller tijden. Hij lijkt wel speciaal ontworpen om meteen in het entertainmentmeubel onder je televisie te schuiven. Een behoorlijke stijlbreuk met Nintendo’s vorige spelcomputers, die er altijd een beetje eigenwijs uitzagen. Vergeleken met de paarse kubus en de gekantelde Wii oogt Nintendo’s nieuwste een stuk volwassener, maar daarmee ook een stuk saaier. Het zou me niet zoveel moeten kunnen schelen, maar stiekem hoop ik toch dat dit een prototype is en dat het uiteindelijk ontwerp een paar eigenwijze details bevat.

[g.forum]

Hé kijk, het is een standaard om je 3DS op te zetten. Meestal worden dit soort hulpstukken geproduceerd door third party-bedrijven, maar deze komt van Nintendo zelf. In Japan krijgen gamers hem gratis bij een exemplaar van Kid Icarus: Uprising. Waarom speciaal bij dat spel? Omdat je in Kid Icarus richt met de stylus en stuurt met de cirkelknop. Om dan ook nog met één hand de 3DS vast te houden is knap vermoeiend. Helemaal als je ook nog probeert van het stereoscopische 3D-effect te genieten. Deze standaard moet het spelen van Kid Icarus wat comfortabeler maken en dat is op zich natuurlijk een goed idee.

Alleen was het misschien een nóg beter idee geweest om de Circle Pad Pro te ondersteunen. Ja okee, Kid Icarus: Uprising ondersteunt dat accessoire ook, maar dan alleen om linkshandige spelers tegemoet te komen. Die kunnen dan sturen met de rechter-cirkelknop, maar moeten nog steeds richten met de stylus. Spelen met twee cirkelknoppen tegelijk is sowieso niet mogelijk. Volgens hoofdontwerper Masahiro Sakurai gaf Nintendo de specificaties van de Circle Pad Pro pas zo laat door dat er gewoon geen tijd meer was voor andere besturingsopties. Het is alsof Nintendo’s hardware-team de comeback van Kid Icarus expres probeert te verpesten.

(Ik vraag me bovendien af of de twee accessoires wel compatible zijn met elkaar. De Circle Pad Pro is niet plat van achteren; past hij dan wel op deze standaard? Of hebben linkshandige gamers dubbel pech?)

Je hebt overigens nog 2 weken de tijd om twee 3DS-spellen te registreren en je gratis exemplaar van 3D Classcis: Kid Icarus veilig te stellen.

Lees verder

Je hebt originele spellen, spellen die geïnspireerd zijn door andere spellen, spellen die bedoeld zijn als eerbetoon aan andere spellen en spellen die schaamteloos kopiëren uit andere spellen. En dan zijn er ook nog spellen als Mole Kart, een Chinees racespelletje voor de iPhone dat Tiny Cartridge gisteren ontdekte. De makers van Mole Kart zijn alle schaamte voorbij. Zij laten zich niet zozeer inspireren door Mario Kart, ze nemen gewoon complete levels over. Letterlijk! Dus niet alleen een racebaan met toevallig ook een paar paddestoel-trampolines, maar een exacte kopie, bocht voor bocht, van Mushroom Gorge uit Mario Kart Wii. Een likje verf moet de indruk wekken dat Mole Kart dit alles zelf heeft bedacht, maar iedereen die een beetje bekend is met Mario Kart herkent in deze trailer moeiteloos de banen waar ontwikkelaar Taomee zich door heeft laten “inspireren.”

Van de positieve kant: geen blauwe schilden!

Lees verder

Gamingblog Kotaku heeft foto’s gevonden van twee Legend of Zelda-bordspellen uit de jaren tachtig. Officieel gelicenseerd door Nintendo! De Amerikaanse versie hierboven was wat aan de simpele kant: een spelbord met zes vakjes, ieder losjes gebaseerd op schermen uit het computerspel. Fabrikanten denken waarschijnlijk dat kinderen het verschil toch niet merken, maar dit is typisch zoiets waar ik als kritische tienjarige nerd op was afgeknapt. Ik had misschien nog niet goed kunnen formuleren waarom, maar intuïtief zou ik aanvoelen dat dit bordspel niet écht op Zelda leek.

Nee dan de Japanse versie op de foto’s hieronder. Hoewel ik er geen snars van begrijp, ziet dat er tenminste uit als een oprechte poging om het computerspel na te maken. Een spelbord met de complete plattegrond van Hyrule, losse kaarten voor de acht dungeons, kartonnen Triforce-jes die zo te zien toegang geven tot speciale voorwerpen en heel veel losse kaartjes met vijanden, rupees, wijze oude vrouwtjes en wapens. 500 Euro (zoals deze eBay-verkoper ervoor vraagt) zou ik er niet voor overhebben, maar wat ziet het er gaaf uit. In zo’n spel zou ik me vroeger graag hebben verdiept. Ook het artwork op de doos is prachtig. Een gedetaileerde tekening in de stijl van de LoZ-handleiding. Zo maakt Nintendo ze tegenwoordig niet meer.

Lees verder