Het gras groeit echt in Animal Crossing

Net als je denkt dat je alles al weet wat er te weten valt over Animal Crossing: Let’s Go To The City, krijgt Nintendo’s algemeen directeur Satoru Iwata in een vraaggesprek met de ontwikkelaars toch weer een paar toffe details te horen. Wat dacht je bijvoorbeeld van gras dat langzaam slijt als je er vaak over loopt en dat een paar weken nodig heeft om terug te groeien? Speel het spel vaak genoeg en er ontstaan vanzelf nieuwe wandelpaadjes naar drukbezochte locaties. Daarnaast heeft deze Animal Crossing blijkbaar het uitgebreidste script tot nu toe, om en nabij de 4000 (!) pagina’s als je alles zou uitprinten, waarbij er extra aandacht is besteed aan een wat natuurlijker verloop van de gesprekken. Geen dieren meer die halverwege van onderwerp veranderen. En tot slot, in de categorie ‘dat geloof ik pas als ik het zie’, Nintendo’s plannen om via WiiConnect24 nieuwe voorwerpen en personages aan het spel toe te voegen.

Kobayashi: In het dorp is er iets, wat je ‘ondergrond’ zou kunnen noemen. Er is groen gras, maar daaronder is aarde. Ditmaal hebben we het gras zo geplaatst dat het lijkt alsof het boven de aarde zweeft. Als een speler op het gras loopt, slijt het, waardoor je er een stukje aarde onder kunt zien.

Iwata: Dus er zijn gegevens voor iedere vierkante meter in het raster in Animal Crossing en de informatie, op welke vierkante meter er gestapt is, wordt bewaard?

Kobayashi: Precies. Dus terwijl de speler rondloopt, verdwijnt het gras langzaam maar zeker. We hebben het zo gemaakt dat het weer teruggroeit, als er een dag voorbij is gegaan. Maar als je bijvoorbeeld iedere dag naar Tom Nooks winkel gaat…

Iwata: Ik snap het! Dan zou je dierensporen achterlaten.

Nogami: Nou, de speler bestuurt een menselijk personage, dus ik zou het voetsporen noemen in plaats van dierensporen (lacht). Dus als een speler niets anders doet dan vissen, dan zal het gras op het pad van diens huis naar de kust of de oever verdwijnen. En als ergens een brug is waar iedereen overheen moet, dan zal het gras er volledig verdwenen zijn.

Iwata: Dus alles wat iemand hoeft te doen om te zien of diens moeder altijd wegsluipt om te gaan vissen, is het spoor voor hun huis volgen! (Allen lachen.)

Kyogoku: Dus zelfs als je een vriend in zijn dorp bezoekt, hoef je niet altijd op de plattegrond te kijken. Je kunt ook gewoon het pad vanaf het controlepunt volgen en recht op zijn huis af lopen.

Iwata: Ik begrijp het. Dat is een onverwachte bonus (lacht)! Gewoon uit interesse: hoe vaak zou je over een stukje gras moeten lopen om een spoor achter te laten?

Kobayashi: Als je er ongeveer twee weken lang overheen loopt, zou het eruit beginnen te zien als een pad.

Moro: En het duurt misschien twee maanden om eruit te gaan zien als een volwaardig pad.

Iwata: Ik ben sprakeloos! Ik bedoel dit als compliment, maar het enige wat ik kan bedenken is: wat heeft je in vredesnaam bezeten om zo een functie in het spel te stoppen (lacht)?

(Allen lachen.)

Kobayashi: Onthoud dat het gras weliswaar teruggroeit, maar dat de snelheid waarmee dat gebeurt afhankelijk is van de omgeving. Als het een gebied is vol bomen en gras, of waar bloemen geplant zijn, zal het gras sneller teruggroeien.

Iwata: Dus voordat je het doorhad, had je opeens een kleinschalige tuinsimulator in het spel gebouwd (lacht)!

Nogami: Je kunt zelfs het gras in je tuin laten groeien zoals je zelf wilt (lacht)!

Kyogoku: Als een dier uit het dorp vertrekt, blijft er een rechthoekige kale plek over op de plek waar diens huis stond. Als je dat ziet en je realiseert dat het dier verhuisd is, word je er echt verdrietig van!

Moro: Maar natuurlijk groeit het gras beetje bij beetje terug en naarmate de sporen van de locatie van het huis van het dier verdwijnen, worden ook je herinneringen aan dat dier vager.

Kobayashi: Dus tegen de tijd dat het gras volledig is teruggegroeid, ben je helemaal vergeten dat er ooit iemand heeft gewoond (lacht)!

(Allen lachen.)

(…)

Nogami: Het vierde kernelement is de mogelijkheid om in een later stadium extra voorwerpen toe te voegen. Je kon al personages toevoegen in Dobutsu No Mori e-Plus voor de GameCube, dus we dachten…

Iwata: Bij de GameCube kon je de e-Reader Card gebruiken om nieuwe gegevens te laden voor extra personages.

(De e-Reader Card was een accessoire voor de Game Boy Advance. Tweedimensionale streepjescodes die waren afgedrukt op de Cards konden worden gelezen, waardoor de speler minigames kon spelen en nieuwe gegevens kon toevoegen).

Nogami: Destijds hielden game-magazines wedstrijden waarin lezers hun personages konden inzenden, en deze personages konden dan in je dorp komen wonen. Maar de capaciteit van de e-Reader Card was beperkt.

Iwata:Maar op de Wii staan de zaken er nu anders voor.

Nogami: Precies. Het lijkt erop dat er allerlei dingen mogelijk zullen zijn. We zouden bijvoorbeeld samen kunnen werken met een frisdrankfabrikant en dan frisdrankautomaten als meubilair in het spel stoppen, die er precies zo uit zien als in het echt. Ik zou het geweldig vinden, als echte objecten in de vorm van meubilair in het spel verwerkt zouden worden.

(…)

Iwata: Gewoon uit nieuwsgierigheid: hoeveel tekst zit er in het spel?

Kyogoku: Om en nabij de 1,6 miljoen tekens. En dat is alleen nog maar voor de Japanse versie!

Iwata: Je doet het voorkomen alsof het een bijkomstigheid is! 1,6 miljoen tekens (lacht)! Dat is een verbijsterend aantal. Stel je voor dat je ongeveer 400 tekens kwijtkan op één vel papier. Dat zouden 4000 pagina’s zijn, volledig gevuld met tekst!

Kyogoku: We hebben niet alleen de kleine details van de reacties van dieren gewerkt. Tot aan de laatste titel waren er een hoop gevallen waarin het onderwerp opeens werd veranderd met een zin als: “Lekker weertje hebben we. Waar ben je mee bezig?” Dit keer hebben we echter geprobeerd om voor een zo natuurlijk mogelijk gespreksverloop te gaan. En terwijl we zo probeerden rekening te houden met iedere mogelijke gesprekscombinatie, bleef het totale aantal woorden maar toenemen, zonder dat we het door hadden (lacht)! Maar dat het onderwerp opeens verandert met een zinnetje als “Waar ben je mee bezig?” is tot dusver altijd een standaardingrediënt geweest van de serie. Ik was dan ook bezorgd dat er spelers zouden zijn die zich niet op hun gemak voelden met de verandering, als we de dialogen wat natuurlijker lieten verlopen. Maar toen we het testten, waren de reacties erg positief. En dus gingen we door tot de allerlaatste zin, om elk stukje dialoog dat niet natuurlijk overkwam, weg te werken.

Zie ook:
- MTV speelt Animal Crossing: pret met Mii’s
- Eurogamer bespreekt Animal Crossing: Let’s Go To The City

[games.blog forum]

Lees ook:Nog een Zelda dorp in Animal Crossing
Lees ook:Filmpje: naar het Animal Crossing veilinghuis
Lees ook:Iemand bouwt Zelda-dorp na in Animal Crossing
Lees ook:Animal Crossing dagboek – dag 37
Lees ook:Nieuwe Animal Crossing movietrailer

Heb jij Games.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!