Henry Hatsworth’s Puzzelavontuur – sinds wanneer maakt EA zulke goede platformspellen?

Ik heb hem pas één dag, maar ik moet toch even kwijt dat Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur nu al de verrassing van het jaar is. O zeker, het is gewoon een platformspel met een match-3 puzzelspel op het onderste scherm, maar wie had kunnen denken dat EA daar zoveel talent voor had?

Je hebt de filmpjes gezien dus je weet hoe het ongeveer werkt. Henry loopt, Henry springt en Henry hakt om zich heen met zijn zwaard. Simpel. Wat je misschien nog niet wist is dat Henry ook jongleert. Met vijanden. Met één “oplawaai” (Y + omhoog) sla je je tegenstander de lucht in. Het is de bedoeling om hem daar vervolgens zo lang mogelijk te houden.

Dat is niet zo eenvoudig als het klinkt. De oplawaai is een zware aanval met een uitgebreide animatie. Voordat Henry zijn zwaard een tweede keer in de aanslag heeft is de vijand al op de grond gevallen. De truc is om hem tussen oplawaaien door hoog te houden met normale aanvallen. Die hebben echter weer als nadeel dat Henry bij iedere vierde klap automatisch extra hard uithaalt om alle vijanden van zich af te meppen (en dus niet meer omhoog te slaan).

Jongleren is een balanceeract tussen normale aanvallen en oplawaaien. Hoe langer je het volhoudt, hoe meer gouden munten en andere schatten de vijand laat vallen. Het is lastig onder de knie te krijgen maar als het lukt wel enorm bevredigend. Dat ze daarmee een goed gevechtsmechanisme in handen hadden besefte EA zich gelukkig ook. Regelmatig belandt Henry in situaties waar het scherm hermetisch wordt afgesloten tot hij alle aanwezige vijanden heeft verslagen.

In die kamers is Henry Hatsworth op zijn best. Je danst tussen kanonskogels door terwijl je twee ridders in de lucht probeert te houden. Links en rechts sluipen nieuwe vijanden op je af en een lelijk oranje monster gooit gericht kokosnoten naar Henry’s hoofd. Hier is niks casuals aan. Het is pure Treasure-achtige chaos waarvoor je constant op je tenen moet lopen. Alleen door de besturing te masteren is het mogelijk er zonder kleerscheuren doorheen te komen.

Met andere woorden: zo’n briljant en hectisch platformspel heb ik sinds Astro Boy niet meer gespeeld. Er wordt wat teveel gepraat en de tutorial duurt te lang, maar laat je daardoor vooral niet afschrikken. Zojuist heb ik de eindbaas van de eerste wereld verslagen (er zijn vijf werelden, zo te zien onderverdeeld in ieder vijf levels) en Henry werd beloond met de walljump. Het zal mij benieuwen wat voor duivelse verticale levels EA voor die nieuwe vaardigheid in gedachten heeft.

[games.blog forum]

Lees ook:Co-Op bespreekt Henry Hatsworth
Lees ook:Het verrotte leven van Henry Hatsworth’s vijanden
Lees ook:EA’s veelbelovende DS platformgame, de trailer
Lees ook:Sonic and the Black Knight plaatjes – het is Sonic met een groot zwaard
Lees ook:Nieuw spel van Team Hatsworth heet Monster Tale, komt in december

Heb jij Games.Blog nog steeds niet toegevoegd aan je Google homepage of Reader? Klik hier!