Categorie: "Gameboy"

Spelontwikkelaar Joakim Sandberg (Konjak) over Metroid Fusion


De Zweedse spellenmaker Joakim Sandberg (in de indie-scene beter bekend als Konjak – als het goed is hebben jullie in 2009 allemaal zijn uitstekende Zelda-tribute Legend of Princess gespeeld) heeft een soort videorecensie gemaakt over Metroid Fusion. “Joakim learns from Metroid Fusion” heet het filmpje. Het aardige is dat hij op een andere manier naar spellen kijkt dan een traditionele recensent. Zaken als de graphics, het verhaal en de bijzondere sfeer worden compleet genegeerd. Joakim is alleen geïnteresseerd in wat hij de “action flow” noemt. Na hoeveel rake kogels ontploft een vijand? Hoeveel controle heb je over de sprongen van Samus? Hoe wordt de moeilijkheidsgraad opgevoerd? Hoe houd je speler op zijn tenen zonder hem onnodig te straffen? Is het later in het spel beter om sterkere vijanden te introduceren, of grotere aantallen zwakke vijanden? Het is een ontzettend technisch verhaal en zeker niet geschikt voor gamers die gewoon willen weten of Metroid Fusion een leuk spel is, maar wel een fascinerende poging om iets onder woorden te brengen waar ik zelf al vaak mee heb geworsteld: wat maakt een spel leuk om te spelen?

Joakim’s Zweedse accent is even schrikken, maar als je eenmaal bent gewend is het filmpje goed te volgen. Ik heb bovendien nog nooit iemand zo mooi “Castlevania” horen zeggen. Tussen de spelbeelden door zie je een tekenfilmversie van Joakim. Eerst nog gewoon thuis in zijn slaapkamer, maar in de loop van het filmpje raakt hij verwikkeld in een bizar Zweeds ritueel waar ik verder niet teveel over wil verklappen. Laten we het erop houden dat er in dit filmpje meer gebeurt dan in de meeste andere spelrecensies.

Fans vertalen Japans Game Boy-spel met subtiele Zelda-connectie


Enthousiaste fans hebben een Engelse vertaling gemaakt van Kaeru no Tame ni Kane wa Naru, een avonturenspel uit 1992 voor de Game Boy. Daar heb je nog nooit van gehoord, maar één van de hoofdrolspelers ken je wel. Prince Richard had een huis in The Legend of Zelda: Link’s Awakening. Zodra Link vijf gouden bladeren had verzameld kreeg hij van Prince Richard de sleutel van de derde dungeon. En daar houden de overeenkomsten niet op. De twee spellen draaien ook op dezelfde engine. Grafische elementen uit Kaeru no Tame werden opnieuw gebruikt in Link’s Awakening en componist Kazumi Totaka recyclede zelfs een paar liedjes. Totdat Freshly-Picked Tingle’s Rosy Rupeeland verscheen in 2007, was dit spel het dichtste dat Nintendo ooit is gekomen tot een officiële spin-off van de Zelda-serie. Het is helaas nooit buiten Japan uitgebracht.

Met deze patch (en een ROM van het originele spel) kun je dit zeldzame stukje Nintendo-geschiedenis alsnog ervaren. Houd er wel rekening mee dat For the Frog the Bell Tolls veel dingen anders doet dan de Zelda-serie. Ten eerste verandert het perspectief tijdens kerkers en kastelen naar dat van een 2D platformspel. Ten tweede verslaat de Prins zijn vijanden met merkwaardige geautomatiseerde turnbased gevechten. Jullie gaan naast elkaar staan, verliezen omstebeurt een hartje en degene die als eerste doodgaat heeft verloren. Het heeft niet de diepgang van een traditioneel turnbased gevecht, maar de uitkomst is ongeveer hetzelfde. Hieronder kun je de gepatchte versie van For the Frog the Bell Tolls een paar minuten in actie zien.

Donkey Kong ’94 NU in de (3DS) Virtual Console


“Thanks Erik voor de DK’94 tip. Inmiddels heb ik hem gekocht en gespeeld. Bij de eerste 4 levels dacht ik inderdaad ook even…is dit nu briljant? Maar dat wordt die zeker! Fijne aanvulling op de verzameling.”

Nog steeds één van mijn favoriete reacties op games.blog, van bezoeker davince. Want gamers enthousiast maken voor een nieuwe Mario Kart of Zelda is geen kunst, maar iemand overhalen om een vergeten parel als Donkey Kong ’94 aan te schaffen, dáár houd ik een warm gevoel aan over. Sinds vandaag staat DK’94 ook in de 3DS eShop. Voor 4 euro maar. Iedereen zou deze klassieker verplicht moeten downloaden, maar helaas presteert Nintendo het gewoon wéér (via een suffe trailer en slecht gekozen screenshots) om het spel te presenteren als een opgepimpte port van het Donkey Kong-arcadespel. Ja okee, de eerste vier levels zijn inderdaad precies dat, maar daarna ontvouwt zich een compleet nieuw avontuur dat Nintendo makkelijk had kunnen verkopen als Super Mario Land 4. Dat is niet overdreven, hij is gewoon écht zo goed. De levels zijn uitdagend, Mario is leniger dan ooit (veel van de nieuwe moves die Mario 64 zogenaamd introduceerde zaten hier ook al in) en de eindbaasgevechten met Donkey Kong zijn iedere keer weer ontzettend creatief. Davince moest er vorig jaar een retro beurs voor afstruinen, jij hoeft alleen maar op “software kopen” te klikken. Heb je een 3DS? Mis dit spel dan niet!

Shadow of the Colossus op een Game Boy?

Deze foto’s horen bij een “project” van Kotaku-lezer Maxwell. Hij vergeet er alleen bij te vertellen wat het “project” precies inhoudt. Zijn het alleen een paar knap gemaakte pixeltekeningen van Shadow of the Colossus in groentinten? Is het een indiegame die er expres ouderwets uitziet? Is het een echt werkende ROM hack voor de op Game Boy? (En zo ja: bestaan er dan eigenlijk flashkaartjes voor de originele Game Boy?) Ik weet het ook allemaal niet, maar ik vind het project nu al fascinerend. Doe zo voort Maxwell!

En nu we het toch over Team Ico hebben en voor het geval iemand het slechte nieuws vorige maand heeft gemist: ook nog een keer deze link. Snik.

Deze Game Boy is in de ruimte geweest


Veilinghuis Bonhams heeft deze maand een bijzondere Game Boy in de aanbieding. Aan de buitenkant zie je er niets speciaals aan (grijs plastic, onverlicht scherm, dot matrix with stereo sound), maar deze Game Boy was het eigendom van de Russische kosmonaut Aleksandr A. Serebrov. Die nam hem in 1993 mee naar het ruimtestation Mir om ook in de ruimte zijn favoriete spel Tetris te kunnen spelen. De Game Boy verbleef uiteindelijk 196 dagen op de Mir gedurende welke hij meer dan 3000 rondjes om de aarde maakte.

Bieden kan hier, maar pas wel op: Bonhams schat dat de veiling tussen de 1500 en 2000 dollar gaat opbrengen. Dat is een hoop geld voor wat uiteindelijk nog steeds een gewone Game Boy is. Aan de andere kant: hoe stoer zou het zijn om een spelcomputer te bezitten die gewichtloos is geweest! De Game Boy wordt geleverd met een officieel certificaat en een persoonlijk briefje van Aleksandr Serebrov om te bewijzen dat dit echt dé Game Boy is die de dampkring heeft verlaten. De veiling is onderdeel van Bonhams’ Space History Sale waarbij 250 ruimtevaart-souvenirs onder de hamer gaan.

[g.forum]

Super Smash Bros. de-make met GameBoy-graphics


Super Smash Bros. als GameBoy-spel? Het is dat de serie in die tijd nog niet bestond, maar er is achteraf natuurlijk geen enkele reden waarom het niet had kunnen werken. De Wii-versie gebruikt tenslotte ook maar twee actieknoppen. Waarschijnlijk zou ik draagbare Smash Bros. zelfs leuker vinden omdat de gevechten op zulke primitieve hardware (noodgedwongen) iets minder chaotisch verlopen.

Let op: Super Smash Land is niet alleen een charmante nep-screenshot, maar een spel waar echt aan wordt gewerkt. Niet als ROM om op een echte GameBoy af te spelen (dat zou helemaal leuk zijn!) maar als downloadbaar pc-spelletje met hippe groentinten. Ik ben benieuwd of programmeur Dan Fornace het project kan afronden voordat Nintendo’s advocaten bellen, maar de onderstaande trailer pakt in ieder geval niemand ons meer af.

3DS krijgt Virtual Handheld voor Game Boy-spelletjes


Lang verwacht en nu officieel aangekondigd: een Virtual Console voor Game Boy-spelletjes! De 3DS krijgt zijn eigen downloadwinkel voor oude Game Boy-, Game Boy Color-, en Game Boy Advance-spellen. De lijst met onmisbare klassiekers is niet zo lang als bij de NES en de SNES, maar toch verheug ik me nu al op het weerzien met bijvoorbeeld Super Mario Land en Link’s Awakening, spellen die ik jarenlang niet heb gespeeld. Of wat te denken van Donkey Kong ’94? Misschien wel de meest onderschatte klassieker die Nintendo ooit heeft gemaakt. Genoeg redenen om blij te worden van dit nieuws. Wie durft te voorspellen hoeveel punten al die oude spellen straks gaan kosten?

Samus’ bikini door de jaren heen


De bikini van Samus is één van Metroid’s vreemdste tradities. Aan de ene kant was Samus het eerste positieve vrouwelijke rolmodel in videogames – een stoere heldin die geen man nodig heeft om haar te redden – aan de andere kant voert ze een striptease op voor iedereen die haar spel snel genoeg uitspeelt. Iets waar je Mario of Link nooit op zult betrappen. Het voelt een beetje tegenstrijdig, een spel dat zowel feministisch als sexistisch wil zijn. Nintendo kan het ook al niet afdoen als een onschuldig jaren ’80 grapje, want ze gingen ermee door tot in 2004. In de Metroid Prime-spellen hield Samus vervolgens haar kleren aan, maar Other M is deze week pas het eerste semi-2D avontuur waarin Samus niks uittrekt. Opvallend dat uitgerekend de ontwikkelaar van Dead Or Alive: Paradise nodig was om met deze traditie te breken. GamesRadar zette alle bikini’s, topjes en hotpants op een rij waarin Samus door de jaren heen heeft geposeerd. De minst verhullende zie je al meteen boven deze tekst en komt uit de allereerste Metroid (1986, NES). Dat bovenstukje is maar 8 pixels groot! Ook opvallend: Samus had in die tijd nog rood haar.

Het Pokémon griezelverhaal met illustraties


Grappig hoe dit verhaal een eigen leven is gaan leiden sinds Tiny Cartridge er voor het eerst over schreef. Het idee van een vervloekte Pokémon-spelcassette sprak blijkbaar veel mensen aan. Een groep programmeurs is bezig de hack echt na te bouwen en terwijl we daar op wachten heeft iemand anders het verhaal voorzien van illustraties en geluidseffecten. Voor maximaal effect kun je deze ‘visual novel’ downloaden en afspelen op een echte DS via een flashkaartje (het heet Pokemon Ghost Black ReTold, een link mag je zelf zoeken), maar gelukkig staat het inmiddels ook op YouTube. Op het onderste scherm het bekende Pokémon griezelverhaal, maar op het bovenste scherm zie je nu ook nagemaakte screenshots van dingen als de grafstenen en de bejaarde hoofdrolspeler. Ook hoor je hoe de Lavender Town-achtergrondmuziek steeds langzamer wordt afgespeeld, precies zoals het verhaal beschrijft. Inderdaad een erg onheilspellend effect. Deze versie heeft zelfs een extra einde. Persoonlijk vond ik die laatste anderhalve minuut een beetje overbodig, maar volgens andere lezers is het verhaal nu pas echt af. Kijk en oordeel zelf.

Griezelige Pokémon hack echt in ontwikkeling


Dit kon natuurlijk niet uitblijven. Nadat meerdere gamingblogs vorige week aandacht besteedden aan dit griezelverhaal over een niet bestaande bootleg-versie van Pokémon Red, is een groep programmeurs aan de slag gegaan om het behekste spel in het echt na te maken. Goed nieuws natuurlijk, al doet het team in mijn ogen bijna alles verkeerd. Zo wordt de hack nu ontwikkeld voor GBA-versie Pokémon FireRed, en is het team van plan om een hele waslijst aan eigen ideeën (onthoofdingen, nieuwe achtergrondmuziek, griezelige nieuwe graphics) aan het verhaal toe te voegen. Zo wordt Pokémon Creepy Black dus gewoon een plat horrorspel in plaats van een subtiel griezelspel. Boe!

Ik bedoel: er is een reden dat de oorspronkelijke auteur schreef over een GameBoy-cartridge uit 1996. Het idee dat het spel al zo lang rondzwierf maakte het hele verhaal net iets geloofwaardiger. Zie ook de film The Ring, die bewust niet ging over een behekste DVD maar juist over een ouderwetse videoband. Zucht. Als ik verstand had van programmeren zou ik mezelf aanmelden om orde op zaken te stellen. Wie nog steeds geïnteresseerd is kan de voortgang van de hack hier volgen.

[g.forum]