Categorie: "Endless Ocean"

Endless Ocean: logboek van Kapitein Erik: dag 6


Hoera ik heb een SD geheugenkaart! Vijfentwintig Euro voor twee gigabytes, ik vond het nogal wat. 'Ik heb géén klantenkaart,' probeerde ik nog. Maar helaas, het was een andere verkoper. Met het gejammer van Hayley Westenra in mijn achterhoofd heb ik toen toch maar gewoon betaald. Een mens moet er iets voor overhebben om naar mooie muziek te luisteren. Eenmaal thuis heb ik het ding meteen volgestopt met mijn favoriete MP3's.

Daar zat zelfs een systeem achter, geloof het of niet. Ik had kalmerende sfeermuziek voor tijdens het duiken, beukende gitaarherrie voor die momenten dat ik Excite Truck speel. Alleen toen ik even later aan boord van de Gabbiano stond, kon ik het natuurlijk toch niet laten. Met een geniepig lachje besloot ik die vissen even de stuipen op het lijf te jagen. 'I won't stand in your way! schreeuwde Matthew Bellamy terwijl ik in het water sprong.

Muziek luisteren in Endless Ocean bleek alleen iets omslachtiger dan verwacht. De enige manier om een ander liedje op te zetten is via de radio in de boot. Typisch zo'n 'zou het niet cool zijn als…' beslissing die ontwikkelaars soms nemen zonder over de gevolgen na te denken. Ja, het geeft inderdaad een grappig gevoel van logica om de achtergrondmuziek in te stellen met een echte radio. Het gevolg is alleen wel dat ik onderwater niet van MP3 kan wisselen. Tenzij ik speciaal terug naar de boot wilde zwemmen om een ander deuntje op te zetten, zat er niets anders op dan twintig minuten achter elkaar naar Stockholm Syndrome te luisteren. De vissen zijn nu nog steeds aan het bekomen van de schrik.

Het logboek van Kapitein Erik

Endless Ocean: logboek van Kapitein Erik: dag 5


Vanmiddag, toen ik niks in het bijzonder deed terwijl ik lag te zonnen op het dek, werd de rust verstoord door het geluid van een binnenkomende e-mail. Chagrijnig sjokte ik naar de kajuit. "Ja ja, héél soms een opdracht van het instituut," mompelde ik. Maar voorwaar, het was iets anders. Een excentrieke miljonair wilde dat ik hem een onderwater-rondleiding zou geven.

Ik dacht: ach waarom ook niet? Al die verhalen die je hoort over miljonairs zijn vast sterk overdreven. Ze zullen heus niet allemaal zo verwend zijn. Deze Mike Oldman was, ondanks zijn rijkdom, vast heel normaal gebleven. De afspraak werd gemaakt, en precies op tijd arriveerde Mike op zijn waterscooter. We gaven elkaar een hand en Mike legde uit dat hij dolgraag een Napoleonvis in het echt wilde zien. Ik beloofde dat ik mijn best zou doen.

Wat nu volgt is een letterlijk verslag van onze duik.

Endless Ocean: logboek van Kapitein Erik: dag 4


Dat noemen ze een subtiele hint: als de enige twee Wii-spellen waar je zelf MP3's mag afspelen allebei afgrijselijke k… rotmuziek hebben. In Excite Truck werden we getrakteerd op Nintendo's idee van rockmuziek (zie ook: F-Zero X) wat neerkomt op jengelende gitaarsolo's waar geen eind aan lijkt te komen. Het deed pijn aan mijn fijngevoelige oren, maar dat was nog niks vergeleken bij Endless Ocean.

O, mochten mijn oren nog maar één keer pijn doen! Dat zou zelfs, op een herkenbare manier voor iedereen die weleens naar de bodem van het diepe is gezwommen, toepasselijk zijn in een duikspel. Bovendien is alles beter dan de coma-opwekkende muzak waar ik nu mee moet duiken. Nintendo heeft ene Hayley Westenra gestrikt om ons zachtjes in slaap te zingen. Kunnen jullie het je voorstellen? De muziek is niet bepaald lelijk, het is vooral heel erg saai en quasi-diepzinnig. Wat een mooie onderwaterdocumentaire op National Geographic had kunnen zijn, verandert in een EO-natuurfilm met Hayley op de achtergrond.

Met andere woorden: hint aangekomen. Morgen koop ik een SD geheugenkaart.

Endless Ocean: logboek van Kapitein Erik: dag 3


U weet natuurlijk net zo goed als ik dat de Manaurische Zee niet echt bestaat. Om het zichzelf makkelijk te maken heeft Nintendo een oceaan verzonnen. Begrijpelijk, niemand krijgt graag brieven van duik-enthousiastelingen dat dit niet klopt en dat daar helemaal geen Reuzenmantas voorkomen, maar dat maakt het wel lastig om te controleren of bepaalde dingen 'echt waar' zijn. Wat moest ik bijvoorbeeld denken toen ik vandaag aan boord kwam van onze mooie boot, de Gabbiano, en daar werd opgewacht door een pinguïn?

Het was zelfs een Afrikaanse pinguïn, volgens mijn assistente. Ik deed mijn best om niet in de lach te schieten. Natuurlijk Catherine, een pinguïn uit Afrika. Voor de grap heb ik het nog even opgezocht, in de veronderstelling dat Google me vierkant zou uitlachen. "Nul resultaten. Er leven helemaal geen pinguïns in Afrika, domoor. U zat zeker weer Endless Ocean te spelen?" Maar nee, tot mijn verbazing bestaan ze echt!

Endless Ocean: logboek van Kapitein Erik: dag 2


En ik maar denken dat duiken zo'n gevaarlijke hobby was. Die onzin heeft de televisie mij al m'n hele leven wijsgemaakt. Pff. Jacques Cousteau wist blijkbaar ook al niet waarover hij het had. Barotrauma? Caissonziekte? Zuurstofvergiftiging? Verdrinkingsdood? Geloof het toch niet jongens. Al na één duik in de Manaurische Zee werd me duidelijk dat er niks van waar is. Sterke verhalen zijn het, Waarschijnlijk verzonnen door duikers die indruk wilden maken op een leuk meisje.

In werkelijkheid heb ik nog nooit zo'n rustgevende bezigheid meegemaakt als diepzeeduiken. Al mijn zorgen dreven van me af toen ik gewichtloos door het koraalrif zweefde. Vergeet alles wat je weet over onderwater-levels. Vergeet timers en vergeet vleesetende Piranha's. Hier waren alleen maar vriendelijke visjes en mooie plantjes. Het zwemmen ging langzaam, maar dat gaf me meer kans om van het uitzicht te genieten. Spannend was het niet, eerder heel erg ontspannend. En iereen die op zoek is naar spanning en sensatie kan sowieso beter een andere hobby kiezen.

Het logboek van Kapitein Erik

Endless Ocean: logboek van Kapitein Erik: dag 1


Hey Kids! Kapitein Erik hier. Het liefst zou ik de hele dag in een luie stoel van het uitzicht genieten, en het lijkt er zowaar op dat ik nu een baan heb gevonden waar 'van het uitzicht genieten' bij mijn dagelijkse functies hoort. Mijn assistente Catherine zei het net zelf: "Uw taken? Eh, nou het komt er op neer dat we ons hier vooral niet druk maken! Heel soms krijgen we een opdracht van het instituut, maar meestal mogen we doen waar we zin in hebben. Vanaf vandaag bestaat uw leven alleen nog maar uit zon, zee en…"

En precies op dat moment werd Catherine onderbroken door een binnenkomende E-mail. Van het instituut ja. Een eerste opdracht, dat was dan wel weer typisch. Medelijden hoeven jullie evengoed niet te hebben. Als ik het goed begreep bestaat de opdracht uit het verkennen van een zeldzaam koraalrif. Dat klinkt helemaal zo slecht nog niet! Dus lees mijn logboek morgen vooral weer, bij voorkeur onder het bleke TL-licht van een stoffig kantoor. Dan vertel ik jullie alles over mijn tropisch duik-avonturen in de Manaurische zee!

Het logboek van Kapitein Erik