“In “Peer Review”, you and a friend will continue the story of loyal bots P-Body and Atlas as you puzzle your way through a mysterious new co-op test track and once again match wits with GLaDOS. The DLC also features a single player and co-op Challenge Mode, and leaderboards to compare Challenge Mode scores with friends and the Portal community.”

Valve laat weten dat de beloofde downloadable content voor Portal 2 bijna klaar is. Op 4 oktober om precies te zijn. Vanaf die dag is de nieuwe co-op missie “Peer Review” gratis beschikbaar voor alle versies (pc, Mac, PS3, Xbox 360) van Portal 2. Voor de duidelijkheid: dat is al volgende week dinsdag. Al vermoed ik dat PlayStation- en Xbox-bezitters misschien een dag langer moeten wachten op de updates van hun respectievelijke downloadwinkels.

Om alvast in de stemming te komen verstopte Valve een kort stripverhaal op hun site waarin een van de Turrets wordt getest in een nieuwe omgeving. Schattig!

[g.forum]

Dit is waarschijnlijk mijn favoriete screenshot van Skyward Sword tot nu toe. Slaapkop Link die zelfs niet wakker wordt als hij uit bed valt en Zelda’s Loftwing die hem door het raam een liefdesbrief bezorgt. Surrealistisch maar toch ook schattig. Het zou een mooie openingsscene kunnen zijn. Ook het schilderachtige effect van de pastel-graphics komt in dit plaatje goed tot zijn recht, vind ik. Alleen het kaarsrecht opgemaakte bed verraadt dat we naar een computerspel kijken.

The Legend of Zelda: Skyward Sword ligt pas vanaf vrijdag 18 november in de winkel, maar toch besloot Nintendo om vannacht alvast drie interessante filmpjes te lanceren. Een soort mini-media-offensief om het enthousiasme onder de fans levend te houden? De exacte reden weet ik ook niet, maar je kunt hieronder kijken naar een nieuwe actietrailer, een romantisch filmpje over de relatie tussen Link en Zelda en een zichtbaar enthousiaste Shigeru Miyamoto die het spel demonstreert op het 3DS-persevenement. Dat laatste filmpje zagen we al eerder, maar nu heeft Nintendo hem ook ondertiteld. Het spannendste citaat gaat over de (volgens Miyamoto) revolutionaire structuur van Link’s nieuwe avontuur:

“There are so many new patterns of play weaved into this game, that it’s no longer about how many dungeons there are. I think the game has evolved a lot from past games.”

Lees verder

Jeetje, deze zag ik niet meer aankomen. Na drie jaar radiostilte ging ik er net als iedereen van uit dat I Am Alive stilletjes was geschrapt. Maar zie: opeens kondigt Ubisoft hun ambitieuze survivalspel opnieuw aan, inclusief een fonkelnieuwe trailer. De hoofdrolspeler is nog steeds een man die probeert te overleven in een post-apocalyptische wereld, maar Ubisoft heeft hem inmiddels ook een concreet doel gegeven. In de nieuwe trailer is hij op zoek naar zijn vrouw en dochter. Die was hij uit het oog verloren tijdens “the event.” Nog een opvallend verschil: de oorspronkelijke trailer speelde zich af 6 dagen na het einde van de wereld, maar volgens het nieuwe persbericht gebeurde de onbekende ramp al een jaar geleden. Genoeg tijd voor het handjevol overlevers om weer voorzichtig een primitieve beschaving op te bouwen.

Verder vraag ik me af wat ik moet denken over de verschuiving van volwaardige retail release naar downloadbaar PSN & XBLA-spelletje. In het slechtste geval vond Ubisoft de game misschien niet goed genoeg om er 60 euro voor te vragen, maar als je optimistisch wilt zijn kun je ook denken dat er bewust is gekozen voor een korter avontuur. Dus geen saaie shooterlevels om de boel kunstmatig te rekken, maar alleen die ingrediënten die I Am Alive (hopelijk) speciaal maken: klauteren over verwoeste gebouwen en overleven op waterflesjes en ingeblikt voedsel.

Verwacht I Am Alive eind 2011 in de Xbox Live Marketplace en de PlayStation Store.

Lees verder

Vanaf vandaag is The Legend of Zelda: Four Swords: Anniversary Edition beschikbaar in Nintendo’s eShop. Dat is Link’s multiplayer-avontuur zoals het een paar jaar geleden werd toegevoegd aan de Game Boy Advance-port van A Link to the Past. De nieuwe versie is identiek aan dat spelletje, op deze drie verschillen na:

• Nintendo heeft een singleplayer speelstand toegevoegd. De levels zijn duidelijk gemaakt om samen te spelen, maar met een paar kleine aanpassingen (er loopt een computergestuurde Link met je mee voor puzzels met dubbele schakelaars) kunnen eenzame spelers het mini-avontuur toch ervaren.

• Er zijn drie bonuslevels, gebaseerd op beroemde locaties in A Link to the Past, Link’s Awakening (zie screenshot) en de eerste Legend of Zelda. Inclusief retrographics en chiptunemuziek. Ik heb ze nog niet eens gespeeld maar ik vind het nu al de leukste levels.

• De Anniversary Edition is gratis! Een cadeautje van Nintendo aan alle DSi- en 3DS-bezitters. Deze keer niet eens om een prijsdaling te compenseren, maar gewoon om te vieren dat Zelda 25 jaar bestaat. Dat is nog eens sympathiek.

Er is objectief gezien genoeg op Four Swords aan te merken (het avontuur duurt opvallend kort, multiplayer kan alleen offline en je wordt gek van alle (honderden!) schatkistjes die je onderweg moet openen), maar nu het gratis is ben je gek als je deze game niet downloadt. De Anniversary Edition is een vermakelijke Zelda Lite om op je gemak in één middag uit te spelen.

(En als je toch in de eShop bent, overweeg dan ook eens om Super Mario Land 2 te kopen voor 4 euro. Niet zo’n klassieker als sommige andere 2D Mario-avonturen, maar nog steeds een van de beste Game Boy-spellen. Bevat bovendien een paar van de vreemdste locaties die Mario ooit heeft bezocht. Denk aan een gezonken duikboot, de binnenkant van een walvis en een gigantische Mario-robot).

Lees verder

Bekijk hieronder een trailer van het vreemdste Kinect-spel tot nu toe: Diabolical Pitch. In dit maffe tussendoortje van Grasshopper Manufacture (Killer7, No More Heroes, Shadows of the Damned, etc) bestuur je de pitcher van een honkbalteam die zombies verslaat door ze eh… keihard met honkballen te bekogelen. Uiteraard mag je voor het oog van de Kinect-camera zelf alle werpbewegingen uitvoeren, waarbij Diabolical Pitch de actie interessant probeert te houden met overdreven special attacks. De zombies komen in tientallen varianten en ook de omgevingen zijn gevarieerd genoeg, maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat dit een behoorlijk eentonig spel aan het worden is. Een soort light gun shooter waarbij je niet hoeft te richten, alleen op tijd werpbewegingen maken. Aan de andere kant: dat dacht ik vooraf ook van Wii Sports en dat versimpelde tennisspelletje was uiteindelijk best verslavend. Misschien blijkt dit ook precies wat Kinect nodig heeft?

Diabolical Pitch is officieel alleen aangekondigd voor Amerika, maar verschijnt uiteindelijk vast ook in Europa.

Lees verder

The Bridge is een indie-platformspel met bijna precies dezelfde gimmick als And Yet It Moves: een langzaam ronddraaiende spelwereld, inclusief alle puzzels die dat met zich meebrengt. Nu is het me de afgelopen twee jaar niet gelukt om ook maar één lezer enthousiast te maken voor And Yet It Moves (en om eerlijk te zijn: ik heb hem zelf ook niet gekocht). Ik ben dus benieuwd of The Bridge ons op andere gedachten kan brengen.

Wat in ieder geval meer tot de verbeelding spreekt is de vormgeving. Waar de vrolijke knutselgraphics van And Yet It Moves nooit helemaal wisten te overtuigen, daar intrigeert de sombere zwart-wit wereld van The Bridge juist meteen. En dan zit het spel ook nog vol met krankzinnige architectuur die duidelijk is geïnspireerd door (maar nooit echt het niveau haalt van) de tekeningen van M.C. Escher. Denk aan onmogelijke driehoeken, pilaren die halverwege veranderen in open ruimtes en meer van zulke optische illusies. In combinatie met het mysterieuze achtergronddeuntje ziet dit eruit als een wereld die je wél graag wilt verkennen.

The Bridge staat gepland voor Xbox Live Indie Games (waar wij in Europa weinig aan hebben) en voor de pc. De makers hopen het spel over een paar maanden af te hebben.

Lees verder

Is dit echt mogelijk? Kan één man een compleet driedimensionaal avonturenspel programmeren? In zijn eentje? In zijn vrije tijd? Naast een fulltime baan? Het is bijna niet voor te stellen. De trailer van Lifeless Planet is prachtig, maar ik vrees toch dat dit spel over een paar maanden stilletjes wordt geschrapt. Gewoon, omdat het te veel werk is voor één persoon. (Hoewel: de maker heeft vorige week wel een Kickstarter pagina opgezet om zijn project te financiëren. Wat vervolgens nog lukte ook. Ruim 400 investeerders hebben hem samen 11.000 dollar gegeven. Ik vrees voor David Board dat hij nu ook echt aan Lifeless Planet vastzit).

Maar de trailer voor het spel, die is dus erg veelbelovend. We zien drie astronauten op weg naar een onbewoonde planeet. Tijdens de landing gaat er iets mis, en als de hoofdrolspeler een paar uur later wakker wordt zijn zijn zijn collega’s verdwenen. Moederziel alleen zwerft hij een tijdje over de planeet, tot hij stuit op de restanten van een (uitgestorven?) schijnbaar Russische maatschappij. Het is een spannend uitgangspunt en vooral de beelden van die kleine astronaut in dat uitgestrekte woestijnlandschap maken mij nieuwsgierig. Wat zit erachter? Gebeurt het allemaal in zijn verbeelding? Is hij stiekem nog op aarde? Of hebben de Russen echt in het geheim een nederzetting gebouwd op een buitenaardse planeet? Ik hoop dus dat het David lukt om dit project af te maken. Ik wil het spelen!

Lees verder

Toen ik dit bericht las op Kotaku dacht ik heel even dat Matt Groening zelf een Minecraft-grap had gemaakt voor de terugkerende couch gag aan het einde van ieder introfilmpje. Dat is helaas niet het geval, maar toch is deze fan tribute ook alleraardigst. Kijk hoe vierkante versies van Bart, Lisa, Marge, Maggie en Homer zich naar huis spoeden – net als in het echte openingsfilmpje. Het leukste zijn de creatieve oplossingen voor dingen die eigenlijk niet in Minecraft zitten. Een primitieve lopende band voor de supermarkt, een blokhut vol trommelende poppetjes voor Lisa’s muzieklokaal en een spoorbaan tot in de Simpsons-garage zodat moeder Marge in een mijnkarretje naar huis kan rijden.

Alleen de couch gag op het einde snap ik niet. Leuk dat er een gat in de bank wordt gehakt voor baby Maggie, maar waarom kijkt iedereen op het einde naar de vloer?

Lees verder

Nieuwe trailer van Professor Layton vs. Ace Attorney. Nog steeds met weinig spelbeelden, al zie je hier wel voor het eerst 3D-modellen van Phoenix Wright en de Professor. Die zijn minder mooi dan de handgetekende portretten in hun eigen spellen, maar het nieuwe stijltje helpt wel om de twee werelden geloofwaardig met elkaar te combineren. Het verhaal (bekijk de trailer op YouTube voor een ondertitelde versie) gaat nog steeds over een vrouw die van hekserij wordt beschuldigd. Phoenix Wright gelooft niet in heksen, maar heeft geen idee hoe hij de vrouw moet verdedigen. Dan komt professor Layton de rechtzaal binnen en zegt dat magie in deze wereld wel degelijk echt bestaat. Wie zou er gelijk hebben? En misschien nog wel belangrijker: aan welke kant sta jij als speler? Bestuur je professor Layton om te bewijzen dat de vrouw echt een heks is, of kruip je in de huid van Phoenix Wright om haar te verdedigen?

In Japan staat Professor Layton vs. Ace Attorney gepland voor volgend jaar. Een Westerse release is nog steeds niet aangekondigd, maar ik blijf hoopvol. Vooral de Professor Layton-serie schijnt in Europa ongekend populair te zijn.

Lees verder

Het heeft nog geen naam, het is een kruising tussen Portal en Snapshot en de maker weet nog niet of hij het verder wil uitwerken. Hopelijk doet hij dat wel, want deze duizelingwekkende trailer smaakt naar meer. Het is een first person puzzelspel waarin de hoofdpersoon foto’s maakt van zijn omgeving. Die projecteert hij vervolgens op een muur, waardoor ze veranderen in een magische poort naar de gefotografeerde kamer. So far, so Portal, maar dan ontpopt het magische fototoestel zich ook opeens als tijdmachine.

Het idee is eigenlijk heel simpel (maar lastig om uit te leggen): alles wat gebeurde ná het maken van de foto, is in de gefotografeerde kamer nog niet gebeurd. Foto’s projecteren wordt dus een manier om vergissingen ongedaan te maken. Of om gebeurtenissen opnieuw te beleven. In deze demo vallen er alleen een paar blokken uit de lucht, maar het is niet moeilijk om je de verdere mogelijkheden voor te stellen. Op YouTube zijn de reageerders het er bijna unaniem over eens dat dit spelmechanisme geknipt zou zijn voor Portal 3. Dat zou inderdaad mooi zijn, maar ook als Valve geen interesse heeft hoop ik dat iemand deze techdemo verder uitwerkt. Ik wil dit spelen!

Lees verder