Officiële Amerikaanse boxart van Bit.Trip Saga. Ja! Dit gaat echt gebeuren: alle zes de Bit.Trip-spellen worden gebundeld op één 3DS-spelcassette. Een mooie gelegenheid om eindelijk Bit.Trip Core te proberen (de enige die ik niet durf te downloaden omdat het er zo moeilijk uitziet) en ik vind deze spellen sowieso leuk genoeg om ze nog eens te doorlopen. Altijd en overal Bit.Trip Runner kunnen spelen? Ja graag! Voor mij dus een verplichte aanschaf, en ik vermoed dat meer Bit.Trip-fans de verleiding straks niet kunnen weerstaan.

Het is een beetje raar om screenshots te bekijken van oude spellen die er nog precies hetzelfde uitzien, maar Aksys heeft er vier vrijgegeven dus werp hieronder toch even een blik. Voor 3DS-bezitters die wat meer moeite willen doen heeft Game Informer nog iets leuks: een driedimensionale screenshot. Download hem van die site, zet hem op je SD geheugenkaart en krijg alvast een voorproefje van Bit.Trip Beat in 3D. Ik word er een beetje duizelig van, maar dat kan ook komen omdat er een paar jpeg artifacts in het plaatje zijn geslopen.

Lees verder

Als ik één ding iets minder geslaagd vond aan Portal 2 (tot nu toe mijn favoriete spel van 2011), dan was dat het verhaal. Ik heb hardop gelachen, vooral tijdens de eerste akte, maar daarna werden de plottwists steeds vergezochter. Dat is trouwens iets anders dan ongeloofwaardig. Ongeloofwaardig was de eerste Portal ook al, maar dat verhaal was geen geforceerde herhalingsoefening die kunstmatig werd opgerekt met vergezochte uitstapjes. De puzzels waren gelukkig wel weer fantastisch. Creatiever en leuker om op te lossen dan de testkamers in Portal 1. Vond ik.

Deze mini-recensie is vooral bedoeld om aan te geven wat dit filmpje zo goed maakt. Outside Aperture is óók een vervolg op Portal 1, alleen neemt het verhaal hier een compleet andere wending. In plaats van Chell opnieuw op te sluiten, laat dit script haar ontsnappen uit het laboratorium. Goed nieuws zou je denken, maar Chell is niet gelukkig in de buitenwereld. Ze wordt geplaagd door angstige flashbacks en een vreemde fascinatie voor taart. Enfin, kijk zelf maar. Het filmpje duurt ruim zeven minuten (bij de aftiteling kun je wel ophouden met kijken, er komt geen laatste grap), maar die vliegen voorbij. Het leukste vond ik de achteloze manieren waarop Chell haar portal gun gebruikt in het dagelijks leven. Wat zalig om zo uit bed te kunnen rollen!

Lees verder

De nieuwe officiële PS3 Wireless Stereo Headset. Wel even wat anders dan het kleine Bluetooth dingetje dat Sony momenteel verkoopt als officiële headset. Dit model is dan ook niet alleen bedoeld om online te communiceren (hoewel hij dat uiteraard ook kan). Voor 100 dollar simuleert deze koptelefoon volgens Sony het Surround Sound-effect waarvoor je normaal gesproken zeven luidsprekers in je kamer moet hangen. Racespellen klinken alsof je echt in een auto zit, tijdens oorlogsspellen hol je midden tussen de explosies en bij stealth-spellen hoor je precies vanuit welke richting die voetstappen kwamen. Dat is althans het PR-praatje. Ik weet niet of Virtual Surround Sound echt zo goed werkt, maar het klinkt veelbelovend! Rijke gamers kunnen vanaf september PlayStation 3-spellen spelen op hun 3D televisie, met een 3D brilletje op hun neus en deze koptelefoon over hun oren. Dichter bij de actie kun je bijna niet komen.

Lees verder

Je bent opgesloten in een gebouw met veertien kamers. Op de deur van iedere kamer zit een cijferslot. De driecijferige ontsnappingscode is ergens in de kamer verstopt. Welkom in 14 Locks, een eerste persoons puzzelspel van de Belgische ontwerper Bart Bonte. Uitspelen duurt ongeveer tien minuten en de charme van 14 Locks zit in de creatieve manieren waarop de cijfers in de architectuur zijn verwerkt.

Lees verder

“Miyamoto: At first there were 3 worlds, but players would’ve gotten confused. That’s why we had to fix things up. It’s difficult to plant a new concept like that in an action game, you see.

Tezuka: In that regard, Nakago was very realistic. He was saying from the start that we wouldn’t be able to make 3 worlds.

Nakago: I ended up just making one, but it was split into two and reborn.”

Hé kijk, iemand heeft een interview uit 1991 met het A Link To The Past-team vertaald. Het leest als een aflevering van Iwata Vraagt, alleen dan uiteraard zonder Satoru Iwata. Dit citaat vond ik het spannendst (drie parallelle universums? Jammer dat dat idee in een latere Zelda niet alsnog is uitgewerkt – het klinkt intrigerend!), maar het is sowieso leuk om Shigeru Miyamoto en Koji Kondo te zien praten over ALTTP alsof het spel gisteren uitkwam. Iedereen is nog enthousiast en trots op innovaties als de AI van de paleisbewakers, het realistische kippengekakel en de vier glazen flessen waarmee spelers zelf konden bepalen hoe makkelijk ze het spel wilden maken. De enige vraag die ook hier onbeantwoord blijft is waarom het spel A Link To The Past heet; Link reist nergens door de tijd!

Gratis bonus weetje: Shigeru Miyamoto wilde graag de NES-Zapper gebruiken in de eerste Legend of Zelda. Hoe en waarvoor wordt niet verteld, maar ruimtegebrek op de spelcassette gooide uiteindelijk roet in het eten.

[g.forum]

Silly Sausage is het eerste spel van Nitrome dat ik helemaal heb uitgespeeld sinds ehm… nou ja, gewoon de eerste eigenlijk. Een teken dat ik soms misschien te ongeduldig ben, maar het zegt ook iets over de kwaliteit van Silly Sausage. De hoofdrolspeler? Een teckel die zijn flexibele lichaam door 30 dodelijke doolhoven moet buigen en strekken.

Lees verder

Een paar weken geleden vroeg ik me af of de komst van de 3DS het einde betekende van commerciële pixelspellen. Nu de Nintendo DS met pensioen ging zouden alle ontwikkelaars wel overstappen op polygonen, dacht ik. Fout! Inmiddels heeft ontwikkelaar Renegade Kid het eerste 2D pixelspel voor de 3DS al aangekondigd. Het heet Mutant Mudds, de graphics lijken een beetje op die van Kirby’s Dreamland en het wordt een downloadbare titel voor in de eShop. En net als in Wario Land voor de Virtual Boy kan hoofdrolspeler Max heen en weer springen tussen de voorgrond en achtergrond van alle levels.

Twee grappige observaties:

• Ontwikkelaar Renegade Kid stond op de Nintendo DS juist bekend om hun verwoede pogingen (Moon, Dementium I & II) om driedimensionale spellen uit te brengen op een systeem dat daar eigenlijk niet geschikt voor was. Nu Nintendo’s hardware eindelijk aansluit op hun ambities, verrast Renegade Kid iedereen door precies het tegenovergestelde te doen. Hoera voor eigenwijze ontwikkelaars!

• En het wordt nog ironischer: Mutant Mudds is gebaseerd op deze techdemo voor een geavanceerde Super Mario Sunshine-achtige 3D platformer op de verouderde DS-hardware. De opzet van het spel is precies hetzelfde gebleven bij de overgang van 3D naar 2D. Max vecht nog steeds met een oversized waterpistool dat hij ook kan gebruiken als jetpack.

Lees verder

Eindelijk weer een teken van leven uit de magische wereld van Okabu. In deze nieuwe trailer merken we voor het eerst hoe vervuild het Yorubo koninkrijk eigenlijk is. Gelukkig zien zelfs verontreinigde rivieren en zwartgeblakerde bossen er schattig uit als ontwikkelaar Hand Circus (bekend van iPhone-hit Rolando) de graphics verzorgt, maar toch is het doel van Okabu om het koninkrijk weer fris en groen te maken. Help de twee wolkjes om rotsblokken op te ruimen, woestijngrond vruchtbaar te maken, smog weg te blazen en honderden andere puzzels op te lossen. De hele wereld is zo te zien een grote interactieve speeltuin om mee te experimenteren.

Ik ben zo blij dat dit spel bestaat. Een ongegeneerd schattige sprookjeswereld in zuurstokkleurtjes; zo worden ze tegenwoordig niet vaak meer gemaakt. De oorspronkelijke planning was om Okabu ongeveer NU uit te brengen, maar Hand Circus was de afgelopen zes maanden zo verdacht stil dat het vast is uitgesteld. Hopelijk meer informatie op de E3!

Lees verder

Het is zover. De eerste (en enige) futuristische zweefracer op de Wii staat nu in het winkelkanaal. Ik keek hier al maanden naar uit, dus hoe bevalt FAST nu ik hem eindelijk heb gespeeld? Let wel: ik heb nog maar een paar rondjes gereden. Dit zijn mijn aller- aller- allereerste bevindingen.

• Je verwacht het niet met zo’n titel, maar FAST voelt soms een beetje langzaam. In vergelijking met Mario Kart zit de snelheid er goed in, maar als je F-Zero GX gewend bent valt het verschil meteen op. Hopelijk unlock ik later nog een sneller voertuig.

• De graphics zijn wonderbaarlijk voor WiiWare. Van de tropische stranden bij Cove Harbour tot de ijsvlaktes op The Rig, het is allemaal even overtuigend. FAST is één van de mooiste spellen op de Wii en dat in 40 MB. Je vraagt je af wat Shin’en voor elkaar zou krijgen in een groot Wii-spel.

• ‘Phase shifting’ is helaas niet vrijblijvend. Van kleur veranderen kost iedere keer een blokje van je boostbalk. Verder werkt het systeem goed, maar de toegevoegde waarde (waarom Shifting leuker is dan gewone boostpads) heb ik nog niet ontdekt.

• Spelen met het Wii Steeringwheel maakt alles leuker. Het is net als bij Mario Kart Wii iets minder nauwkeurig, maar het gevoel van echt aan een stuur draaien verhoogt de fun-factor enorm. Ik wil nooit meer terug naar de classic controller.

FAST haalt niet het niveau van F-Zero, maar een foutloos rondje rijden geeft wel een vergelijkbare adrenalinekick. De baanontwerpen lijken tot nu toe in orde en de besturing zit qua zweverigheid ergens tussen F-Zero en WipEout. Voor maar 1000 punten kunnen Wii-bezitters die van racen houden gerust een gokje wagen. Bekijk hieronder een uitgebreid gameplayfilmpje.

Lees verder

Shinobi op de 3DS! Sega’s klassieke arcadespel maakt eindelijk een échte comeback. Begin jaren ’90 paste de zwijgzame ninja Joe Musashi moeiteloos in het rijtje Sonic the Hedgehog, Alex Kidd en Echo the Dolphin, maar de overstap naar 3D ging hem niet zo goed af. Twee actiespellen voor de PlayStation 2 verkochten niet zo goed als Sega hoopte en Shinobi raakte langzaam in vergetelheid.

Op de 3DS keert Joe gelukkig weer terug naar zijn roots: eindeloos hacken en slashen in uitgestrekte 2D levels. De actie ziet er flitsend uit maar de omgevingen… niet zo flitsend. Ontwikkelaar Griptonite heeft gekozen voor tekenfilmachtige graphics die in deze trailer nog een beetje kaal overkomen. Laten we hopen dat Shinobi op de 3DS wordt gered door een spectaculaire dieptewerking. De locaties zijn wel weer ouderwets over de top (op de rug van een vliegende straaljager!) en de bossfights ogen heerlijk old school. Als Griptonite nu ook de flow en de moeilijkheidsgraad van, pak hem beet, The Revenge of Shinobi weer kan vangen, dan kunnen de graphics me verder gestolen worden.

Lees verder