
Ja okee, het is leuk om het langverwachte Shadows of the Damned eindelijk in beweging te zien, maar de echte reden om dit filmpje te bekijken zijn de bizarre interviewfragmenten: Suda Goichi en Shinji Mikami (allebei in leren jack) dwalen door een donker bos, proberen elkaar te wurgen en worden achterna gezeten door een demoon. EA heeft zelfs twee ‘stoere’ voice-overs ingehuurd zodat twee Japanse nerds opeens praten met raspende actieheldstemmen. Het is een merkwaardig stukje marketing. Zijn Suda en Shinji echt al zo beroemd dat de gemiddelde gamer begrijpt waar dit over gaat? EA denkt duidelijk van wel; behalve een terloopse opmerking over Resident Evil 4 wordt nergens uitgelegd van welke games je deze twee mafkezen zou kunnen kennen.
En Shadows of the Damned? Het ziet er lekker uit, maar ik ben nog niet helemaal overtuigd. En dat komt, eerlijk gezegd, ook door dit filmpje. Ik bedoel: de manier waarop Suda en Shinji op het einde alles opsommen wat hun spel “vreemd” en “edgy” maakt, het voelt een beetje geforceerd. De punk rock spirit van Killer7 en No More Heroes zat voor mij niet in de ondeugende grapjes, maar meer in het gevoel dat er een onderliggende boodschap was voor wie maar diep genoeg groef. Misschien heb ik Suda 51 al die tijd overschat en was hij nooit meer dan een grappenmaker, maar ik hoop stiekem toch dat Shadows of the Damned later dit jaar iets dieper gaat dan dit filmpje suggereert. Zelfs al is Big Boner inderdaad een grappige naam voor een geweer.

Nog een laatste trailer om je over te halen Outland aan te schaffen. Housemarque’s platformspel met Ikaruga-mechanisme is nu verkrijgbaar op Xbox Live Arcade. Eigenlijk stond de PSN-versie ook gepland voor deze week, maar die is noodgedwongen uitgesteld totdat Sony hun beveilingsprobleem heeft opgelost.
Outland is een platformspel met stijlvolle silhouet-plaatjes, oversized zwaarden en veel actie. Zelfs gewone vijanden zien eruit als eindbazen en de kogels vliegen je met honderden tegelijk om oren. Gelukkig heeft de hoofdrolspeler een geheim wapen: hij kan op ieder moment van kleur veranderen. In zijn blauwe vorm is hij alleen kwetsbaar voor rode kogels en vice versa. Dat trucje maakt toffe puzzels mogelijk waarvan je er in deze trailer al een paar voorbij ziet komen.
En de gewone vijanden mogen dan op eindbazen lijken, de échte eindbazen zijn gelukkig nog makkelijk als zodanig te herkennen. Zie bijvoorbeeld het schermvullende drakenbeest dat je al vliegend moet zien te beklimmen. Ik weet al wat ik als eerste ga downloaden als het PlayStation Network weer online is.

“It would be really cool if you could just take a picture with your iPhone and that would be a level in a platform game. So we took that idea and made a game out of it. We call it Piclings and the basic idea is taken straight from that first idea. Take a picture and play it.”
Toen ik die omschrijving las was ik nog niet helemaal overtuigd, maar na het zien van de trailer ben ik om: Piclings is tof! De grote kracht lijkt mij dat je niet gewoon een foto van je kat kunt veranderen in een matig platformspelletje, maar dat het spel je actief op zoek stuurt naar interessante levels. Een kronkelende tak aan een boom, de potjes op je keukenplank of een roestige fiets. Het spel reageert op contrastrijke foto’s en maakt er – schijnbaar automatisch – platformlevels van. Wat een goed plan. Geen idee of die levels daarna ook echt leuk zijn om te spelen (Piclings komt pas over een paar dagen uit), maar zelfs als dat niet zo is blijft het een fascinerend concept. Iemand gaat hier ooit een geweldig spel van maken, dat kan niet anders.

Whoa! Bekijk snel deze trailer van TrackMania 2. Dit wordt het eerste échte vervolg op TrackMania uit 2003 (de tussenliggende zes spellen beschouwt ontwikkelaar Nadeo als upgrades) en het ziet er spectaculair uit. De trailer is alleen een prerendered filmpje zonder echte spelbeelden, maar de racebaan waarop hij zich afspeelt is verrukkelijk: dwars door een Grand Canyon-achtig ravijn loopt een onmogelijk netwerk van viaducten, tunnels, loopings, verticale snelwegen en andere zwaartekracht tartende constructies. Het is het tegenovergestelde van realistisch – precies zoals ik mijn racespellen het liefste heb.
Net als in alle voorgaande TrackMania’s is het de bedoeling dat spelers dit soort banen ook zelf kunnen ontwerpen met een eenvoudige editor. Zelfs de achtergronden (in dit geval het ravijn) kunnen deze keer worden aangepast.

Precies zoals de titel zegt: iemand heeft een filmpje gemaakt waarin we zien wat er zou gebeuren als Super Mario tijdens zijn eerste avontuur de beschikking had gehad over een Portal Gun. Zoals verwacht wordt het spel er een stuk makkelijker door. En misschien ook wel zoals verwacht: het Aperture Science Handheld Portal Device maakt van Mario een luie loodgieter. Waarom nog achter een paddestoel aan rennen als je hem ook transdimensionaal jouw kant op kunt sturen? Waarom überhaupt nog levels uitspelen als je ze ook met een welgemikte portal over kunt slaan? Ook Bowser weet niet wat hem overkomt als Mario zijn nieuwe wapen tevoorschijn haalt.
Geinig filmpje met een paar slimme vondsten. Ik hoop dat er ook programmeurs meekijken want ik zou zo’n versie van Super Mario Bros. eigenlijk best willen proberen. Kan Chell anders niet gewoon een personage worden in Super Mario Crossover?

“…is het mogelijk dat wellicht een onbevoegd persoon in het bezit is gekomen van de volgende informatie die u aan ons had verstrekt: naam, adres (stad, provincie, postcode), land, e-mail adres, geboortedatum, PlayStation Network/Qriocity wachtwoord en login en gebruikersnaam/PSN online id.
[...]
Als u uw creditcard data hebt opgegeven via PlayStation Network of Qriocity, adviseren wij u voor de veiligheid dat het mogelijk is dat uw creditcard nummer (exclusief security code) en geldigheidsdatum zijn verkregen.”
Mocht je het nieuws gemist hebben: Sony gaf vannacht toe dat het PlayStation Network vorige week inderdaad is aangevallen door hackers en dat er gegevens zijn gestolen. Uit veiligheidsoverwegingen besloot Sony daarop zelf om het PlayStation Network offline te halen. Wat er precies is gestolen wordt nog onderzocht, maar in theorie hadden de hackers toegang tot de gegevens van alle 70 miljoen PlayStation-gebruikers. Waar moet je nu bang voor zijn?

Veel is er feitelijk niet veranderd sinds de vorige trailer, maar deze indiegame is nog steeds zo veelbelovend dat ik het niet kan laten om hem toch weer te posten. Voxatron is een arena shooter met voxels – een techniek waarbij het beeld is opgebouwd uit duizenden kleine kubusjes. Het oogt retro en modern tegelijk, alsof we een oud 8-bit spelletje opeens kunnen bekijken vanuit een andere hoek.
De twee dingen die ontwikkelaar Lexaloffle met deze trailer wil laten zien zijn de voxel editor (iedereen kan straks zijn eigen hoofdrolspeler ontwerpen) en het zwaard. Het zwaard is volgens de bedenker het onverstandigste wapen om te kiezen als je in leven wilt blijven, maar ook één van de leukste om te gebruiken. Het verandert de dynamiek van het spel in ieder geval behoorlijk. Van een hectische shooter naar een nog hectischere hack & slasher.
Geweldige remix van de toch al erg fijne achtergrondmuziek in de eerste trailer trouwens.

“Nintendo 3DS has not been selling as expected since the second week, and this is not just in the Japanese market but also in the United States and Europe, where no direct impact from the great earthquake has occurred.
[...]
It is now clear that the combination of these new features is not necessarily easy-to-understand by just saying one word to those without experience. There seems to be more than a few consumers who have Nintendo 3DS hardware but don’t know about this software and possibly haven’t had a chance to get interested in it.”
Nintendo’s directeur Satoru Iwata breekt zijn hoofd over de vraag waarom de 3DS niet zo goed verkoopt als verwacht. Hij lijkt te denken dat het vooral komt omdat mensen niet begrijpen hoe tof de 3DS eigenlijk is. Zelfs gamers die er één hebben gekocht blijken nauwelijks gebruik te maken van de StreetPass-mogelijkheden (standbeeldjes unlocken in Steet Fighter IV), de automatische Mii Maker of de ingebouwde Augmented Reality-spelletjes.

Echt mooi afgewerkt is hij niet, deze pluche Aperture Turret, maar daar staat tegenover dat hij echt werkt. Niet met echte kogels natuurlijk, maar hij houdt je wel de hele dag in de gaten met zijn lichtgevende oog. Als je te dichtbij komt laat hij enthousiast weten dat hij je ziet. “There you are!” Net als een echte Turret heeft hij er een hekel aan om opgepakt te worden, al blijft hij altijd beleefd. Zelfs als je hem omver duwt meldt hij vlak voordat zijn licht dooft dat hij ondanks alles geen hekel aan je heeft. Typisch een product van Aperture Science dus.
De pluche Turret is niet te koop, maar de maker heeft op zijn site wel een paar summiere instructies achtergelaten voor wie er zelf één wil maken. De interne snoerenbrij gaat mijn pet ver te boven, al had de bedenker juist hulp nodig met het pluche omhulsel – het enige onderdeel dat mij met een beetje moeite ook nog wel zou lukken.

Cathode Rays zijn de elektrische stralen die vroeger het fosfor deden oplichten waarmee we televisie keken (voordat de ouderwetse beeldbuis werd vervangen door LCD- en plasmaschermen). In het gelijknamige spelletje van Christoffer Hedborg versleep je twee of meer gekleurde kathodestralen tussen twee prisma’s. Dat zou makkelijk zijn, ware het niet dat het speelveld is bezaaid met gekleurde hindernissen.
Recente Reacties