Archief: september 2010

Online spelletje: Symon


Symon is een korte point and click adventure over een ziekenhuispatiënt die zijn dagen doorbrengt in bed. Alleen in zijn dromen kan hij ontsnappen aan de realiteit, maar zelfs daar is Symon niet gelukkig. Zijn droomwereld wordt bevolkt door gemiste kansen, gebeurtenissen waar hij spijt van heeft en herinneringen aan zijn oude leven. Door puzzels op te lossen kun je Symon helpen om in ieder geval in zijn dromen wat rust te vinden.

VVVVVV permanent afgeprijsd naar vijf dollar


Eerder dit jaar bracht Terry Cavanagh een online flash demo uit voor zijn indie-platformspel VVVVVV. Bijna het hele internet was enthousiast, maar heel veel mensen vielen over de relatief hoge prijs van de volledige versie: vijftien dollar. Zelfs ik heb hem uiteindelijk niet gekocht, ook al vond ik de demo echt heel leuk.

Welnu, negen maanden later heeft Terry eindelijk geluisterd naar alle kritiek en VVVVVV kost nu nog maar €4,08. Directe aanleiding is de release van het spel op downloadservice Steam, maar de prijsdaling is ook doorgevoerd op Terry’s eigen site. Waar het op neerkomt is dat we nu echt geen excuus meer hebben om VVVVVV niet te kopen. Hieronder een trailer voor iedereen die het spel nog niet kende, en uiteraard is de flash-demo ook nog steeds gratis te spelen.

Bumperstickers voor ouders met gamende kinderen


Tja, bumperstickers. Ik ben geen fan maar voor deze exemplaren zou ik misschien een uitzondering maken. Als ik kinderen had tenminste. Of een auto. Blogger Das Chupa ergerde zich aan mensen die via hun bumper opscheppen over hun kinderen, en besloot een paar stickers te ontwerpen met prestaties waar je als ouder écht trots op kunt zijn. Hoewel, de bovenstaande sticker sloeg vroeger ook op mij, Zelda twee keer uitspelen was ook niet zo moeilijk, de onderste sticker herken ik niet (Final Fantasy?) en Woodman is de makkelijkste eindbaas in Mega Man 2. Waar is de “Mijn kind heeft Mother Brain verslagen met één energytank”-sticker? (Het zijn op dit moment nog maar ontwerpen, maar op zijn blog krijgt meneer Chupa al aanbiedingen van bezoekers die echt een setje willen kopen).

Als Lego-fans van computerspelletjes houden…


Twee Zweedse Lego-fans hebben hun favoriete NES-spellen nagebouwd met Lego. Dat deden ze al eerder en dat filmpje (8-Bit Trip) kreeg toen zo veel aandacht dat het duo heeft besloten er meer mee te doen. Dit is dus nog maar het eerste deel van een lange serie video’s die uiteindelijk AL hun favoriete retrogames moet beslaan. Dat belooft wat. Al zou ik Daniel en Tomas als tip willen meegeven dat de platte scenes lang niet zo leuk zijn om naar te kijken als de driedimensionale bouwwerken die met stop-motion animatie tot leven komen. Die platte muren zijn zo vloeiend geanimeerd dat je nauwelijks nog merkt dat je naar Lego-steentjes kijkt. Ze zijn té goed gelukt, zou ik bijna zeggen. Het leidt in dit filmpje tot de merkwaardige situatie dat de cijfers die aan ieder fragment vooraf gaan eigenlijk leuker zijn dan de spelbeelden zelf.

Oh, en schrik niet als de twee mannen op het einde zelf ook nog even in beeld komen. Ze zijn nogal… euhm… excentriek?

Aan de politie ontsnappen met een Warp Pipe in Retro City Rampage


Twee filmpjes met samen bijna een kwartier aan spelbeelden uit Retro City Rampage. Je hoeft ze niet helemaal af te kijken (ik ben halverwege ook afgehaakt om verdere spoilers te vermijden), maar het is wel leuk om te zien dat dit spel werkelijk precies wordt waar ik op hoopte. Retro City Rampage vuurt non-stop verwijzingen naar andere spellen op je af terwijl de omgevingen zo gevarieerd zijn dat je iedere minuut ergens anders mee bezig bent. Briljant! Als het spel dat tempo weet vol te houden wordt Retro City Rampage wellicht het eerste sandbox-spel dat ik helemaal uitspeel.

Het enige minpunt? De maker van het spel, Brian Provinciano, die de filmpjes van commentaar voorziet en het daarbij nodig vindt om alle grappen uit te leggen. Zo blijft er natuurlijk weinig te lachen over. Kortom: negeer het commentaar maar verheug je op het spel. In Amerika staat Retro City Rampage gepland voor december. Officieel nog steeds alleen voor WiiWare, maar er zijn geruchten dat er ook wordt gewerkt aan ports voor andere spelcomputers.

Starfox Easter Egg in Zelda: Majora’s Mask


Dit filmpje is al twee jaar oud – excuses als je hem al kende – maar ik ontdekte hem pas toen 1UP er gisteren aandacht aan besteedde. Ik kon mijn ogen niet geloven. Hoe is het mogelijk dat ik The Legend of Zelda: Majora’s Mask twee keer heb uitgespeeld zonder dit op te merken? Een overduidelijk (dit kan echt geen toeval zijn!) eerbetoon aan de cast van Lylat Wars (Starfox 64) dat de hele tijd recht voor mijn neus stond. Het grapje is niet eens verstopt op een geheime locatie, maar voor iedereen zichtbaar op één van de meest gebruikte schermen in het hele spel. Nee, met de bovenstaande screenshot heeft het niets te maken. Bekijk het filmpje zelf maar en laat je ook verbazen.

Eerste filmpje The Witness, het nieuwe spel van Jonathan Blow


Dus het nieuwe spel van Jonathan Blow (je weet wel, de maker van Braid) was dit weekeinde ook aanwezig op de Penny Arcade Expo. Dat er nauwelijks over is geschreven komt omdat Jonathan het bewust stil hield. Op een kaal bureau stond een monitor waarop The Witness gespeeld kon worden. Geen bordjes, geen uitleg, geen enkele aanwijzing dat dit het nieuwe spel was van de maker van Braid. Gelukkig had Stephen Totilo van Kotaku wel door wat er aan de hand was. Hij schreef een een mooie impressie en filmde de eerste bewegende beelden van The Witness. Het spel speelt zich zoals voorspeld af op een mysterieus eiland waar de anonieme hoofdrolspeler (je bekijkt de wereld door zijn ogen) puzzels oplost. Als hij daar zin in heeft tenminste. Het bijzondere aan The Witness is dat het spel begint zonder opdracht. Je verkent het eiland in alles rust en het is niet duidelijk wat er zal gebeuren als je besluit de puzzels op te lossen. Een verstild spel voor geduldige mensen, noemt Totitlo het. Ik denk dat ik daar ook bij hoor want ik kan niet wachten om dit eiland zelf te verkennen.

The Flying Hamster morgen in de PlayStation Store


Tijd om mijn PSP alvast aan de oplader te hangen. Game Atelier heeft aangekondigd dat The Flying Hamster morgenavond wordt toegevoegd aan de Europese PlayStation Store. Met €6,99 wordt het de duurste PSP Mini die ik ooit heb gedownload, maar het is al zo lang geleden dat iemand een nieuwe cute’em up heeft gemaakt dat ik hem toch niet wil missen. Hopelijk vertaalt de relatief hoge prijs zich terug in lekker veel levels en een lange levensduur.

The Flying Hamster is precies wat de titel suggereert dat het is: een schattige shoot’em up met een vliegend hamster in de hoofdrol. In tegenstelling tot andere schietspellen kan het hamster voortdurend van wapen wisselen door andere munitie (zonnebloempitten, appels, bananen, bier) in zijn wangzakken te proppen. Bekijk hieronder een trailer om te zien wat je zoal te wachten staat. En onthoud: ook al komen PSP Minis vaak het beste tot hun recht op het scherm van een PSP, ze zijn in de meeste gevallen ook speelbaar op de PS3.

Screenshots van Sony’s nieuwe PS3-spel Tokyo Jungle


Benieuwd hoe Sony’s Japan Studio toch steeds aan al die maffe, originele, kunstzinnige spelconcepten komt? Het merendeel ontstaat simpelweg omdat Sony hele getalenteerde mensen in dienst heeft, maar een paar van de meest excentrieke titels zijn afkomstig van het Game Yarouze! project dat met tussenpozen al vanaf 1995 wordt georganiseerd. Iedereen die in Japan woont en ouder is dan 18 jaar kan zich voor Game Yarouze! aanmelden. De mensen die drie auditierondes overleven worden vervolgens uitgenodigd om samen een spel te maken. Echochrome, Patchwork Heroes en Holy Invasion Of Privacy zijn recente voorbeelden van spellen die werden bedacht door Game Yarouze! deelnemers. Twee jaar geleden werden er voor het laatst audities gehouden onder de nieuwe naam PlayStation C.A.M.P. (Creator Audition Mash up Project) en deze week kregen we eindelijk te zien waar de lichting van 2008 zich mee bezig heeft gehouden.

Swarm: het platformspel dat eruitziet als een strategiespel


Het is moeilijk om naar Swarm te kijken zonder meteen aan Pikmin te denken. Van een afstand lijkt zo’n kudde Swarmites sprekend op een groep blauwe Pikminmannetjes. Maar volgens ontwikkelaar Hothead hoef je de controller maar heel even vast te houden om te beseffen dat hun spel totaal niet met Pikmin valt te vergelijken. Zo is Swarm om te beginnen geen strategiespel maar een platformspel. Het verschil met andere platformspellen is dat je vijftig hoofdrolspelers tegelijk bestuurt. Aan het begin van ieder level dan, want als de trailer één ding duidelijk maakt is het wel dat er niet op een Swarmite meer of minder wordt gekeken. De beestjes sneuvelen links en rechts terwijl je ze langs gevaarlijke hindernissen loodst. Je kunt proberen er zoveel mogelijk te sparen door de kudde op een kluitje te laten lopen (hun formatie kan op ieder moment worden aangepast), maar er valt ook iets voor te zeggen om het risico te spreiden. Als er iemand op een landmijn botst kunnen er beter tien ontploffen dan de hele kudde.

Hothead wil nog niet zeggen voor welke spelcomputers Swarm verschijnt, alleen dat het een downloadbare titel wordt. Je kunt zelf bedenken wat de twee meest waarschijnlijke kanshebbers zijn.