Boom Blox ziet er alsmaar vreemder uit. Ik zie alleen maar instortende gebouwen (de makers hebben ook gezegd dat het spel is gebaseerd op het gegeven dat de meeste mensen het leuker vinden om een stapel blokken lekker kinderachtig omver te gooien dan er voorzichtig één te moeten bouwen), maar hoe maak je daar een spel over? Hoe werkt het? Is het leuk om te spelen?

Het ziet er in ieder geval vrolijk uit. Ik ben nog steeds blij verrast dat Steven Spielberg voor zijn eerste spel zoiets videogame-achtigs heeft gemaakt en niet gewoon een third person actie-spel met extra aandacht voor de cutscenes (waar we toch stiekem allemaal een beetje op hadden gerekend).

Lees verder

Suspence opbouwen, het is blijkbaar moeilijker dan het lijkt. De trailer voor survival horror spel Alone in the Dark begint veelbelovend. Er is 'iets' kwaadaardigs in Central Park, maar wat?

Nou, een ondergronds wezen met zwart tentakels dus. De trailer verklapt het zelf al in z'n tweede helft. En alsof dat niet erg genoeg is laat Atari hun hoofdrolspeler vervolgens een bespottelijke stunt uithalen die eerder thuishoort in het repetoire van Dante uit Devil May Cry. Het maakte mij niet echt enthousiast voor deze nieuwe Alone in the Dark. Wie zat er wel op het puntje van z'n stoel?

Lees verder

Het klinkt eigenlijk helemaal niet verkeerd zoals Crisis Core hier beschreven wordt. Een actie-RPG die is opgedeeld in tientallen korte missies? Dat is ideaal voor de PSP! Misschien moet ik het toch een kans geven als het spel in juni eindelijk ook in Europa verschijnt.

Lees verder

Headcase is een platformspelletje met een leuke twist: alle levels zijn plakkerig zodat Mild Mannered Norman Noggin ook over de muren en plafonds kan lopen. Was het uit de studio's van Nintendo gekomen, hadden we Miyamoto een genie genoemd en speelden hele volkstammen Headcase nu op hun DS. In plaats daarvan was het een programmeur bij Nitrome die de geniale ingeving kreeg. Niet dat er iets mis is met Nitrome, als je houdt van zuurstok-kleurige pixel art, al hun spellen zien er alleen nogal hetzelfde uit.

Lees verder

Chains of Olympus oogt, klinkt en voelt precies zoals God of War op de PlayStation 2. Amper twee minuten na het titelscherm staat Kratos alweer oog in oog met een schermvullend monster, en het spektakel en de non-stop actie houden daarna eigenlijk nooit meer op. Precies zoals we gewend zijn van onze favoriete massamoordenaar.

Lees verder

Eén knop. Meer heeft Metro.Siberia niet nodig. Met alleen de spatiebalk is dit Zweedse vliegspelletje verslavender dan vergelijkbare games die het hele toetsenbord opeisen. En als de unieke besturing je niet over de streep trekt, misschien val je dan voor de opzwepende retro-muziek. De soundtrack klinkt weer alsof je halverwege de jaren negentig op je Sega Mega Drive zit te spelen!

Lees verder

Is het een interactief verhaal of is het een point-and-click avontuur? Survivoo! zit er een beetje tussenin. Het is een kort verhaaltje uit Japan dat af en toe wordt stilgelegd voor een simpele puzzel. Alle teksten zijn in het Japans, maar laat je daar niet door afschrikken. De animaties spreken eigenlijk voor zichzelf en ik kon het verhaal ook zonder lezen prima volgen.

Lees verder

De Japanse ontwerper Eyezmaze verblijdt de wereld al een paar jaar met zijn unieke serie 'Grow' spelletjes. Ze zijn nergens anders mee te vergelijken en het wordt hoog tijd dat ik ze ook eens onder de aandacht breng. Te beginnen met één van mijn favorieten: Grow Cube. Het idee is, zoals de titel suggereert, om deze kubus te laten groeien.

Lees verder

Dieper en dieper zwem ik in de grot. Ik moet en zal het weten. Leeft er hier echt een zeemeermin of begin ik langzaam m'n verstand te verliezen? Maar wat kan het anders geweest zijn? Wat ik zag leek precies een zeemeerminnenstaart. Het water om haar heen bruiste zelfs. En het was ook niet alsof ik per ongeluk iets voorbij zag zwemmen wat ik eigenlijk niet had mogen zien. Het gebeurde allemaal tijdens een cut scene. Het spel wilde duidelijk dat ik het precies op die manier zou meemaken.

Ongelooflijk hoe groot die grot is trouwens. Iedere keer als ik denk dat ik nu echt in de laatste kamer moet zijn, zie ik verderop weer een tunnel die leidt naar alwéér een andere kamer. Waar gaat dit in hemelsnaam naartoe? Het voelt alsof we afdalen naar het midden van de aarde. De vissen worden vreemder en de veilige Gabbiano lijkt opeens heel ver weg. Bij een tunnel die zich halverwege splitst twijfel ik even. Zal ik links- of rechtsaf gaan? De tunnels zien er hetzelfde uit, maar als ik m'n oren spits hoor ik uit de rechtertunnel een vaag geluid komen. Het is ver weg, maar het klinkt bijna alsof er iemand huilt.

Lees verder

Nog twee weken precies! Dan is eindelijk de grote dag. Mocht je, ondanks alle informatie die al is vrijgegeven, nog steeds twijfelen of wel écht alle manieren van besturen worden ondersteund, laat je dan geruststellen door deze Europese trailer. Aan alle mogelijke configuraties is gedacht, inclusief Wii Remote + Nunchuck. Maar laten we ons daar pas op beroepen nadat we eerst het Steering Wheel een eerlijke kans hebben gegeven.

Lees verder